Χριστουγεννιάτικο προσκύνημα στην Ι.Μ.Παντοκράτορος ΤΑΩ Πεντέλης

Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή <<Στα μονοπάτια των Ανθρώπων>> – Ελάτε κοντά μας για να κάνουμε και πάλι τον Κόσμο μας Κόσμημα της Δημιουργίας!

xristougenniatiki_fatni

Έφθασαν και πάλι τα κοσμικά Χριστούγεννα και καθώς τα αισθητήριά μας πλημμυρίζονται από βάρβαρες εικόνες μίας αφόρητης και ανούσιας κοσμικότητας, που προσβάλλουν τα αιώνια Χριστούγεννα, που τελούνται ανά πάσα στιγμή στις ψυχές των πιστών, σας καλούμε όλους, όσους και όσες καταλαβαίνετε για τί πράγμα μιλάμε, να προσέλθετε στο πνευματικό μας προσκύνημα, που θα αποτελέσει μέσο συλλογικής μας προετοιμασίας για την επανέλευση του Λυτρωτή μας στη ζωή όλων μας.

images
Το προσεχές Σάββατο , 16/12/2017, στις 16.00, θα συναντηθούμε στην είσοδο της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος ΤΑΩ (Νταού) Πεντέλης, στο όρος των Αμώμων ή Βουνό των Καθαρών, για ένα πνευματικό προσκύνημα σε έναν ακόμη ιερό τόπο, με μακραίωνη ιστορία και πλούσιες πνευματικές δονήσεις.

Μετά την ξενάγηση και ενημέρωση για την ιστορία της μονής και τα θαύματα, που συνδέονται με αυτήν, θα παρακολουθήσουμε τον εσπερινό, θα συζητήσουμε για τα βιώματά μας από τον εορτασμό των Χριστουγέννων και κατόπιν, όσοι θέλουν, θα συνεχίσουμε, όπου η συλλογικότητα αποφασίσει.

αρχείο λήψης

<<Ἡ Ἱερά καί Σεβασμία Μονή τοῦ Παντοκράτορα Ταώ, ἱδρύθηκε τόν 9ο αἰ. ὡς ἀνδρικό κοινόβιο. Στή διάρκεια τῆς μακραίωνης ἱστορίας της γνώρισε ἀλλεπάλληλες καταστροφές καί λεηλασίες, γνώρισε ὅμως καί χρόνια μεγάλης ἄνθησης καί αἴγλης. Κατά τήν πρώτη περίοδο τῆς ζωῆς καί δράσεώς της, τή βυζαντινή περίοδο, ἀνεδείχθη δευτέρα Μονή τῶν Βαλκανίων μετά ἀπό τή Μονή Δαφνίου, μέ πολυπληθῆ ἀδελφότητα πού ξεπερνοῦσε τόν ἀριθμό τῶν ἑξακοσίων Μοναχῶν.
Ἡ συγκινητικότερη καί μαρτυρική ὅμως σελίδα στήν ἱστορία τῆς Μονῆς εἶναι ἡ περίοδος τῆς Τουρκοκρατίας καί κυρίως ἀπό τό 1570 ἕως τό 1680. Σ’ αὐτά τά δύσκολα χρόνια, ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Παντοκράτορα ὑπῆρξε πνευματικό λίκνο καί πηγή ἐθνικῆς ἐμπνεύσεως, ἀφυπνίσεως καί προσφορᾶς γιά τήν χειμαζόμενη Ρωμιοσύνη τῆς Ἀττικῆς ἀλλά καί τοῦ εὐρύτερου τουρκοκρατούμενου Ἑλληνισμοῦ.
Σύμφωνα μάλιστα μέ τήν παράδοση, ἡ Μονή ἀκολουθοῦσε τό Στουδίτικο τυπικό ὡς πρός τήν τέλεση τῆς Θείας Λατρείας, φέρουσα στήν Ἀττική τό τυπικό τῶν Ἀκοιμήτων της Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδή τῆς ἀδιαλείπτου τελέσεως ὅλων τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ εἰκοσιτετραώρου στό Καθολικό τῆς Μονῆς. Ἀξίζει νά σημειωθεῖ ὅτι στίς μέρες μας, ἴσως εἶναι ὁ μοναδικός Ναός στήν Ὀρθοδοξία πού σώζεται ὡς Ἀκοίμητη Μονή καί ἕνας ἀπό τούς ἐλαχίστους ἑξαγωνικούς Ναούς πού σώζονται στόν Ἑλλαδικό χῶρο.
Ἀπό τό 1570 καί μετά, οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς ἀναδεικνύονται μεγάλα πνευματικά ἀναστήματα τῆς ἐποχῆς τους. Οἱ τελευταῖοι ἀπό αὐτούς, ἐπεσφράγισαν μέ τό αἷμα τούς τήν ἀφοσίωση καί τήν ἀγάπη τους στό Νυμφίο τῶν ψυχῶν τους Κύριο ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστό, λαμβάνοντας τό στέφανο τοῦ Μαρτυρίου κατά τήν νύκτα τῆς Λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μετά τήν Θείαν Λειτουργίας τό 1680.
Ἡ Χάρις τοῦ Παντοκράτορος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τρεῖς αἰῶνες μετά τό Μαρτυρικό τέλος τῶν 179 Ὁσιομαρτύρων Πατέρων αὐτῆς, μᾶς ἐχάρισε τήν εὐλογία τῆς θαυματουργικῆς ἀποκαλύψεως τῶν Ἱερῶν Τους Λειψάνων. Τό γεγονός αὐτό συνεκλόνισε καί κατασυγκίνησε τήν Ἀδελφότητα τῆς Μονῆς ἀλλά συγκλονίζει καί τό πλῆθος τῶν φιλομονάχων προσκυνητῶν αὐτῆς. Παράλληλα, ἡ εἴδηση διεδόθη σέ ὅλο τόν Ὀρθόδοξο κόσμο, στή συνείδηση τοῦ ὁποίου ἑδραιώθηκε ἕνα βαθύ αἴσθημα σεβασμοῦ καί εὐλαβείας πρός τούς παντοκρατορινούς Ὁσιομάρτυρες, ἀποδίδοντας στά Ἱερά τούς Λείψανα, τήν πρέπουσα προσκύνηση, εὐλάβεια καί τιμή σέ κάθε εὐκαιρία.

images (1)

Το χρονικό της σφαγής των Οσιομαρτύρων Πατέρων

Τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα τοῦ 1680 Ἀγαρηνοί Πειρατές λεηλατοῦσαν καί ἐρήμωναν τά παράλια μέρη τῆς Ραφήνας. Κάποιος ὑπηρέτης τῆς Μονῆς, ἀπό φθόνο κινούμενος, συννενοήθηκε μέ τούς πειρατές νά τούς ὁδηγήσει ἀσφαλῶς στήν Μονή, μέσω ἑνός μυστικοῦ περάσματος πού γνώριζε.
Οἱ Πατέρες, ἔχοντας πολλές φορές ὑποφέρει ἀπό ἐπιδρομές καί λεηλασίες, εἶχαν κατασκευάσει ὡς τελευταία ἔξοδο κινδύνου ἕνα ὑπόγειο τοῦνελ ὅπου ξεκινοῦσε ἀπό τά δεξιά τοῦ Ἱεροῦ καί κατέληγε στή Ραφήνα.Μέσω αὐτῆς τῆς σύραγγας, ὁ προδότης ὁδήγησε τούς βάρβαρους στό Μοναστήρι ἀνήμερα τῆς Ἀναστάσεως. Οἱ πειρατές αἰφνιδίασαν τούς Μοναχούς, πού τούς βρῆκαν ὅλους συναγμένους στήν Ἐκκλησία, μέ ἀναμμένες τίς λαμπάδες, νά ψάλλουν τό τελευταῖο «Χριστός Ἀνέστη» τῆς Πασχαλινῆς Θείας Λειτουργίας. Ἡ σφαγή πού ἀκολούθησε ὑπῆρξε καθολική καί ἡ λεηλασία ὁλοκληρωτική. Βρῆκαν φρικτό μαρτυρικό θάνατο 179 Μοναχοί.
Κανένας δέν θά εἶχε σωθεῖ ἀπό τήν Ἀδελφότητα, ἐάν λόγω τοῦ Πάσχα δέν ἀπουσίαζε στό Μετόχι «Χεροσακκούλι» ἕνας ἀπό τούς Ἱερομονάχους τῆς Μονῆς. Ἐπιστρέφοντας τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στό Μοναστήρι του, εἶδε σέ μικρή ἀπόσταση ἀπό αὐτό μέσα στό δάσος, κατακρεουργημένα σώματα μοναχῶν. Φοβισμένος, κατευθύνθηκε πρός τήν κορυφή τοῦ βουνοῦ, ὅπου ἀγναντεύοντας τήν γύρω περιοχή διέκρινε στόν ὅρμο τῆς Ραφήνας πειρατικά καράβια καί ἀντιλήφθηκε τί εἶχε συμβεῖ. Τήν Δευτέρα μετά τό Πάσχα ὅταν ξημέρωσε, εἶδε τά πλοῖα τά πειρατικά νά σηκώνουν ἄγκυρα καί νά ἀπομακρύνονται στό πέλαγος. Τότε ἔσπευσε καί κατέβηκε στό Μοναστήρι του… γιά νά ἀντικρύσουν τά μάτια τοῦ σκηνές φρίκης.
Ποιός εἶναι σέ θέση νά διηγηθεῖ τά δάκρυα καί τούς θρήνους πού ἔκανε; Μπαίνοντας στήν Μονή ἔκλαιγε, φώναζε γοερά, χτυποῦσε τό στῆθος του βλέποντας τήν Ποίμνη τοῦ Χριστοῦ πεσμένη στή γῆ σάν πρόβατα πού κατασπαράχθηκαν ἀπό λύκους. Γιατί πράγματι φοβερή καί ἀφόρητη σφαγή ὑπέστησαν οἱ δοῦλοι καί Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ. Ἕνας δέχτηκε τό χτύπημα ἀπό τόν ὦμο μέχρι τόν ὀφαλό, ἄλλος πριονισμένος στά δυό κείτονταν κάτω, ἄλλος χωρίς χέρια καί πόδια ἔμοιαζε τό σῶμα του σάν ἄψυχο ξύλο, ἐνῶ ἄλλος δέχτηκε τό χτύπημα ἀπό τήν κορυφή τοῦ κεφαλιοῦ μέχρι τόν τράχηλο. Εἶδε ἱεροπρεπεῖς Γέροντες πού κρατοῦσαν σφιχτά ἀκόμη στό χέρι τους τό ἀντίδωρο νά βρίσκονται ἄθλια κακοποιημένοι, γδαρμένοι, ἀτιμασμένοι, ἐνῶ πολλοί ὅσιοι ἄνδρες μέ τήν ὀδύνη ζωγραφισμένη ἀκόμα στά πρόσωπά τους εἶχαν σταυρώσει τά χέρια, δεχόμενοι σέ στάση προσευχῆς τόν θάνατο. Ὅλοι εἶχαν ὑποστεῖ διαφορετικό Μαρτύριο ἔχοντας βάψει μέ τό αἷμα τούς ἄπ΄ ἄκρη σ’ ἄκρη τοῦτον τόν τόπο. Ὅμως ἐνῶ τά σώματά τους βρίσκονταν κομματιασμένα στή γῆ, τό φρόνημά τους ἦταν στόν Οὐρανό, ἀφοῦ ποτέ ὅσο ἔζησαν ὡς Μοναχοί δέν φρόντισαν τό σῶμα τούς ἀλλά « πάντοτε τή νέκρωση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶχαν ἀποτυπωμένη στό σῶμα τους» γιά νά ζωοποιηθοῦν στήν ἄλλη ζωή. Πέρασαν ὅλη τους τή βιοτή εὐάρεστα στό Θεό, ζώντας ζωή ἰσάγγελη μέ ἀδιάλειπτη προσευχή καί στολίζοντας τίς ψυχές τους μέ ἀρετές. Καί μέ τό μαρτυρικό τέλος Τους πρόσθεσαν ἀρετή πάνω στήν ἀρετή καί κατετάγησαν στό χορό τῶν Ὁσιομαρτύρων.

images (2)

Η ανεύρεση των Αγίων λειψάνων

Γιά αἰώνες ὁ τάφος τῶν 179 πατέρων παρέμενε ἂγνωστος ἓως ὃτου τό Σεπτέμβριο τοῦ 1965, κατά τήν πραγματοποίηση ἒργων ἀνανέωσης τοῦ δαπέδου στό ἐσωτερικό τοῦ καθολικοῦ, ἑντοπίσθηκαν τάφοι μέ ὁλόκληρα λείψανα μοναχῶν.

Στή συνέχεια, σέ ἂλλα σημεῖα τοῦ δαπέδου πού πραγματοποιοῦνταν ἐργασίες, βρέθηκαν και ἂλλοι τάφοι καί λείψανα, που βρίσκονταν ἐντός αὐτῶν και ἀνέβλυζαν ἂρρητη εὐωδία.

Ἡ προσπάθεια τῆς ἀνεύρεσης τῶν ὑπόλοιπων σωμάτων τῶν Ἁγίων Πατέρων συνεχίστηκε, ὃταν ὓστερα ἀπό ὁρισμένα χρόνια ἐντοπίστηκαν καί ἂλλα σέ παρακείμενο τοῦ καθολικοῦ χῶρο. Στη συνέχεια, ακολούθησε ἡ ἒνταξη τῶν 179 Ὁσιομαρτύρων Πατέρων τῆς Ἱεράς Μονῆς Παντοκράτορος στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μέ τήν ἀπό 14 Αὐγούστου 1992 συνοδική ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Σήμερα, τά λείψανα φυλάσσονται σέ λάρνακα στόν πρόναο τοῦ καθολικοῦ, καθώς καί σέ ἐιδικό χῶρο, πού ἒχει οἰκοδομηθεῖ καί διαμορφωθεῖ πρός τόν σκοπό αὐτό δίπλα ἀπό το καθολικό.

Ἔκτοτε οἱ 179 Καλλίνικοι Νεομάρτυρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἀποτελοῦν ἕνα ἀκόμη φάρο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, ἀλλά καί πηγή ἰάσεων καί παντοίας βοηθείας σέ ὅσους καταφεύγουν σ’ Αὐτούς γιά τήν πρός τόν Θεόν πρεσβεῖες Τους.
Ἡ μνήμη τῶν 179 Ὁσιομαρτύρων Ἁγίων Πατέρων τῶν ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονή Παντοκράτορος σφαγιασθέντων ὑπό τῶν ἀθέων Ἀγαρηνῶν κατά τό ἔτος 1680, ἑορτάζεται τήν Τρίτη της Διακαινησίμου>>.

******************************************************************************

H Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ /COSMOPOLIS-Organicity Movement είναι ο καταλύτης του παγκόσμιου ρεύματος ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΙ ΑΡΕΤΗΣ, που μελετά και διαχέει στην κοινωνία την ΙΔΕΑ της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ . Υγιείς Προσωπικότητες, ως Συνέχεια

Advertisements

Ο αθλητισμός ως ασκητική!

Κυριάκου Κόκκινου

Δικηγόρου-Προέδρου Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

23227004_10211901991518165_1228924619_n

Την 30ή Οκτωβρίου 2017, είχαμε την τιμή ως Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, να έχουμε ως ομιλητή μας στο φιλόξενο όπως πάντα ΑΙΤΙΟΝ, έναν σπουδαίο πρωταθλητή του Μαραθωνίου Δρόμου, το Γιώργο Μάλλιαρη, ο οποίος εκ γνώσεως και δρομικής και πρωταθλητικής εμπειρίας 40 ετών, μας παρουσίασε το θέμα: «Τρέξιμο, Μαραθώνιος και καλή υγεία», τον οποίο και θερμά ευχαριστούμε.

Σπουδαίο θέμα, με βαθιές προεκτάσεις, τις οποίες θα αγγίξω από τη δική μου οπτική, ως εν σπέρματι παρουσίασα κατά την προλόγιση του ομιλητή μας.

IMG_5820

Άθληση (Α³)

Άθλος – Άχθος – Άτλας

Άθλος

Η πλούσια σημειολογική μας γλώσσα αναφερόμενη στον «ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ», ήδη κάνει μία εννοιολογική επικέντρωση και νύξη στο τι αφορά αυτή η δραστηριότητα, συνδέοντάς την με την έννοια του ΑΘΛΟΥ.

Άθλος είναι ένα επίτευγμα , ένα σπουδαίο κατόρθωμα, άξιο θαυμασμού . Είναι μία αποκάλυψη και συνεχής επέκταση των ορίων του ανθρώπινου δυναμικού, που στοχεύει στην διαρκή καλυτέρευση των ανθρώπων, ως προς όλο το δυναμικό τους, όχι δηλαδή μόνο το σωματικό, αλλά και το ψυχικό και το νοητικό, όλα εντός μίας διαρκώς εξελισσόμενης πνευματικότητας του αθλουμένου.

 

Επομένως η Άθληση είναι δραστηριότητα τείνουσα και κατευθύνουσα τους ανθρώπους προς το ΚΑΛΟ, γιατί δεν νοείται ούτε χρησιμοποιείται ο όρος προς σήμανση οιασδήποτε αντίθετης δραστηριότητας, που δύναται να καταστρέψει ή αποδυναμώσει τον άνθρωπο.

Είναι επίσης δραστηριότητα, που αποκαλύπτει στην ανθρωπότητα ότι ως Θεία Εικόνα, δεν έχει πρακτικά όρια, που περιορίζουν τις δυνατότητές της, αρκεί αυτές να τείνουν προς το καλό και η Άσκησή της να είναι διαρκής, συνεπής και να λαμβάνει υπ’ όψη συγκεκριμένους κανόνες, οι οποίοι είναι απαράβατοι και η παράβαση των οποίων έχει συνέπειες.

Όταν οι άνθρωποι, ως άτομα ή συλλογικότητες, αθλούμενοι, επιτυγχάνουν τέτοιους ΑΘΛΟΥΣ, τότε δημιουργούν πρότυπα, που δημιουργούν στους ίδιους τη διάθεση συνέχισης αενάως της πορείας αυτοβελτίωσης και αυτογνωσίας και στους άλλους μία ευγενή άμιλλα, για την επανάληψη, μίμηση και υπέρβαση των συγκεκριμένων άθλων.

Η Άθληση έτσι καθίσταται και νοείται ως οδός αυτοβελτίωσης ατόμων και συλλογικοτήτων, όπως μια οικογένεια , μια επιχείρηση ή και ένας λαός, που αθλείται στην εξεύρεση ισορροπιών, αρμονικής συνύπαρξης, επίτευξης στόχων, ανάδειξης του σκοπού του και επίτευξης του από όλους ζητουμένου νοήματος, της ευτυχίας και ευημερίας.

Άχθος

Ο αθλητισμός και η συνακόλουθη επίτευξη Άθλων, ως αποτέλεσμα μίας διαρκούς, συνεπούς και συνετής άσκησης, τείνουσα προς την επ’ αγαθώ βελτίωση του αθλουμένου ατόμου ή συλλογικότητας, χαρακτηρίζεται σε όλα του στάδια από μία πρώτη κατάσταση και αίσθηση Άχθους, δηλαδή κόπου και βάρους .

Αν και δεν είναι σκοπός της άθλησης η κούραση και ο πόνος, ωστόσο αποτελούν την απόλυτα αναγκαία συνοδεία της. Το άχθος είναι προϋπόθεση και όρος επίτευξης οιουδήποτε άθλου, υπερκέρασης οιουδήποτε εμποδίου, υπέρβασης κάθε ορίου, που θέτει τις περισσότερες φορές η φαντασιακή λειτουργία της νόησής μας, προς διατήρηση της πτωτικής κατάστασης της αδράνειας.

Επακόλουθο κάθε τέτοιας συνεπούς προσπάθειας, κάθε άχθους για το καλό και κάθε άθλου, άξιου θαυμασμού και μίμησης, είναι η αίσθηση πληρότητας και χαράς, μία αίσθηση εκπλήρωσης ενός σπουδαίου στόχου, μετά τον οποίο νέα όρια και ορίζοντες ξανοίγονται εμπρός μας.

Όσοι είναι όμως φυγόπονοι, τεμπέληδες και αδρανείς, να γνωρίζουν ότι δεν έχουν καμμία ελπίδα να γευτούν τις ανωτέρω σπουδαίες επιτεύξεις και καρπούς των κόπων, που δεν έκαναν ή δεν άντεξαν, που  συνδέονται με το νόημα και το σκοπό ύπαρξης των ανθρώπων στον κόσμο μας. Για να μπορέσουν να ξεκινήσουν μία τέτοια διαδικασία, πρέπει να πάρουν αποφάσεις σήμερα και να ενεργοποιηθούν , ένα βήμα κάθε φορά, με βάση μικρούς , ορατούς και μετρήσιμους στόχους, σε μια πορεία προς την ανάδυση του πραγματικού ΑΝΘΡΩΠΟΥ, που κρύβεται μέσα σε καθέναν από εμάς, ως εικόνα του άπειρου ΘΕΟΥ.

Άτλας

Εικόνα8

Στην πορεία προς την υπερκέραση εμποδίων, την διεύρυνση των ορίων και την επίτευξη Άθλων, συνοδός και φύλακάς μας πρέπει να είναι η σύνεση και η γνώση, αλλά και μία αίσθηση ταπεινότητας, που μας αποτρέπει από πράξεις, περηφάνιας, υπερβολής και ύβρης, που ενεργοποιούν τις δυνάμεις και τους νόμους της δίκης και της νέμεσης.

Προσοχή λοιπόν στις παγίδες και τους εγκλωβισμούς, που ο άρχων του κόσμου τούτου, στήνει, για να εγκλωβίσει ακόμη και τους αγαθούς, γενναίους και ενεργητικούς, στα δόκανά του.

Προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουμε τις μυθολογικές παραδόσεις μας, ας θυμηθούμε ότι η ύβρις του Τιτάνα Άτλαντος, ενός εκ των Ιαπετιδών, αδελφού του Προμηθέα, του Επιμηθέα και του Μενοιτίου, οδήγησε στην καταδίκη του να κρατά στις πλάτες του την Ουράνια Σφαίρα! Έτσι αυτός , που όπως κάθε επ’ αγαθώ αθλητής, «όλα τα υπομένει» (Α-ΤΛΑΝ), εξέπεσε όταν εναντιώθηκε στους Θείους Νόμους και από ισχυρότερος των Τιτάνων , βρέθηκε σε μία τιμωρητική στάση, από την οποία δεν μπόρεσε να ξεφύγει ούτε όταν τον επισκέφθηκε ο Ηρακλής για να πάρει δι’ αυτού τα μήλα των Εσπερίδων. «Μοιραίον φυγείν αδύνατον» θα λέγαμε, μόνον που το μοιραίον διαμορφώνεται και προκαλείται πάντα και μόνον από τις δικές μας επιλογές, από την ενεργοποίηση και κατεύθυνση της ελεύθερης βούλησής μας.

Η Άθληση ως Ασκητική!

Εικόνα4

Η οδός, που μας προφυλάσσει τα μέγιστα από τις παγίδες του πνευματικού μας εχθρού, που ξέρει να εκμεταλλεύεται ακόμη και τα μικρότερα και πλέον ανεπαίσθητα ελαττώματα, αδυναμίες και πάθη μας, είναι η οδός της Ασκητικής! Η οδός της συνεχούς πνευματικής άσκησης, που μετουσιώνει κάθε ανθρώπινη λειτουργία και δραστηριότητα και εν προκειμένω τον αθλητισμό, σε ευκαιρία Θείας Κοινωνίας και Μέθεξης με τις δυνάμεις του Αγαθού.

Μέσω αυτής της ασκητικής , ο αθλητισμός του σώματος, διαπερνά όλο το ανθρώπινο Ον , εναρμονίζει και εξυγιαίνει σώμα, ψυχή και νοητικό και όλα τα συντονίζει στις ανώτερες πνευματικές δονήσεις, μέσω των οποίων κάθε άνθρωπος και κάθε ανθρώπινη συλλογικότητα αποκαλύπτει και εκπληρώνει το σκοπό της ύπαρξής της.

Είναι μία πορεία γεμάτη κόπους και κούραση, ανηφορική και επίπονη, αλλά πλούσια σε πνευματικούς καρπούς, που ωριμάζουν όταν οι αγωνιζόμενοι για καλούς σκοπούς άνθρωποι, έρχονται σε επαφή με τις άκτιστες ενέργειες του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ!

 

Πλάτωνος Συμπόσιον – Άννα Χ. Μαρκοπούλου – Μάθημα 1ο

Δημοσιεύτηκε στις 1 Μαρ 2017

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ παρουσιάζουν τον κύκλο μαθημάτων: ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ», υπό της διδάκτορος Επιστημών της Αγωγής κ. ΑΝΝΑΣ Χ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ. —————————————————————— Βιογραφικά στοιχεία Η Άννα Μαρκοπούλου σπούδασε στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στο Τμήμα Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Paris V της Σορβόννης, όπου το 1994 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ. Δίδαξε Φιλοσοφία της Παιδείας και Παιδαγωγική Θεωρία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στην Ανώτατη Παιδαγωγική Σχολή Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.) στην Αθήνα. Από το 2008 ασχολείται με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, με έμφαση στην πλατωνική και νεοπλατωνική φιλοσοφία. —————————————————————— Το 1ο μάθημα παρεδόθη στις 6 Φεβρουαρίου 2017. Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ ευχαριστούν θερμά το ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ. για την πρόσκληση τηλεοπτικής καταγραφής.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή καταγγελία, παρακαλώ, ενημερώστε μας στην κεντρική ιστοσελίδα: http://www.fryktorie.net

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στο Φως του Φεγγαριού στο Μαραθώνα!

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στα πλαίσια των προγραμμάτων ανάπτυξης της προσωπικότητας, μέσω και του πολιτισμού, θα «εκμεταλλευθεί» την όμορφη Σεπτεμβριάτικη Πανσέληνο για να περιηγηθεί στην ιστορία, στον πολιτισμό των Ανθρώπων και στο Σύμπαντα ΚΟΣΜΟ. Θα χαρούμε να έρθετε στην παρέα μας! Ραντεβού στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου, την Πέμπτη, 7/9/2017, στις 18.15′ .

Στο φως του φεγγαριού – Περιήγηση στην Ιστορία

osirisΣτο πλαίσιο ευρύτερων δράσεων για την ανάδειξη του πολιτιστικού τουρισμού και των πολύ σημαντικών αρχαιολογικών χώρων της περιοχής μας, ο Δήμος Μαραθώνα, η Επιτροπή Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, σας προσκαλούν στην εκδήλωση «Στο φως του φεγγαριού», η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ιερό Αιγυπτίων Θεών, στον αρχαιολογικό χώρο Μπρεξίζας στον παραλιακό πεζόδρομο που συνδέει τη Νέα Μάκρη με το Μαραθώνα. Η εκδήλωση είναι προγραμματισμένη για την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου 2017 με ώρα έναρξης 6.30 και η είσοδος είναι ελεύθερη.
Με αφορμή την πανσέληνο, ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να περιηγηθεί στον αρχαιολογικό χώρο και κατόπιν να απολαύσει αγαπημένες μελωδίες μεγάλων Ελλήνων συνθετών. Η περιήγηση θα γίνει με τη συνοδεία αρχαιολόγων της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, οι οποίοι θα ξεκλειδώσουν τα μυστήρια του Ιερού για όλους τους παρευρισκόμενους.
Μετά το πέρας της εκδήλωσης, σας προτρέπουμε να συνεχίσετε την ψυχαγωγία σας, περπατώντας στον πεζόδρομο και απολαμβάνοντας την υπέροχη παραλία στο φως μίας μαγευτικής πανσελήνου. Τα καταστήματα της περιοχής είναι ο ιδανικός προορισμός για να δοκιμάσετε τοπικές, γαστριμαργικές δημιουργίες.

Η πρόσβαση είναι εύκολη από τον παραλιακό πεζόδρομο (το Ιερό Αιγυπτίων Θεών βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής και στο ξενοδοχείο Golden Coast). Υπάρχει χώρος στάθμευσης κοντά στον χώρο της εκδήλωσης, ωστόσο προτρέπουμε τους επισκέπτες να αφήσουν τα οχήματά τους στην παραλία Νέας Μάκρης ή Μαραθώνα και να απολαύσουν μία βόλτα κατά μήκος του παραλιακού πεζοδρόμου.

Το Ιερό Αιγυπτίων Θεών

Οι αρχαιότητες στην περιοχή του Μικρού Έλους της Μπρεξίζας είχαν επισημανθεί από παλαιούς περιηγητές, οι οποίοι αναφέρουν την θέση με το όνομα Νησί. Σε σχέδιο του Γάλλου πρόξενου στην Αθήνα L.S. Fauvel αποτυπώθηκαν το 1792 τα αρχαία ερείπια πάνω σε μία νησίδα απομονωμένη από τη στεριά με διώρυγα. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν εκτεταμένο συγκρότημα ιερού αφιερωμένου σε Αιγύπτιους θεούς και πολυτελούς λουτρού (βαλανείου), καθώς και τη μεγάλη ελλειψοειδή δεξαμενή νοτιότερα. Το έργο της ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Γ΄ Κ.Π.Σ.).

Το συγκρότημα ίδρυσε ο Ηρώδης Αττικός περίπου το 160μ.Χ. Ο μεγάλος ρήτορας και σοφιστής επέλεξε τον Μαραθώνα για την ίδρυση του ιερού γιατί ήταν ο τόπος καταγωγής και διαμονής του. Πιθανόν το συγκρότημα να βρισκόταν μέσα στα όρια του κτήματος που κατείχε στην περιοχή. Προφανώς πρόκειται για το «ιερό του Κανώπου», όπως το αναφέρει ο Φιλόστρατος (2ος – 3ος αι. μ.Χ.), συγγραφέας της βιογραφίας του Ηρώδη. Φαίνεται ότι για την ίδρυσή του ο Ηρώδης μιμήθηκε τον αυτοκράτορα Αδριανό, ο οποίος είχε ανεγείρει Σαραπείο σε τεχνητή νησίδα στην έπαυλή του στο Tivoli, έξω από τη Ρώμη, αντιγράφοντας το Σαραπείο που βρισκόταν στην πόλη Κάνωπο, στο Δέλτα του Νείλου. (πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=19842).

Η μουσική και οι καλλιτέχνες της βραδιάς

Ο Μανόλης Ανδρουλιδάκης, συνθέτης και σημαντικός κιθαριστής καλεί τον Βασίλη Γισδάκη, έναν από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της σύγχρονης γενιάς, να παρουσιάσουν ένα αφιέρωμα στους Έλληνες συνθέτες που έχουν γράψει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, με μία κιθάρα και φωνές. Συμμετέχει φιλικά στο τραγούδι η Αγάθη Κοσκινά.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΙΣΔΑΚΗΣ

Μανώλης Γισδάκης

Ο Βασίλης Γισδάκης έχει κάνει σπουδές κλασικής κιθάρας, θεωρητικών και μαθήματα φωνητικής με τον Γιώργο Σαμαρτζή και έχει συμμετάσχει στο «Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης» του Σπύρου Σακκά.
Το 1989 γνωρίζει τον Μάνο Χατζιδάκι, που τον πρωτοπαρουσιάζει τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους στη συναυλία του «Σείριου» στο θέατρο ΠΑΛΑΣ, τραγουδώντας τρία ανέκδοτα κινηματογραφικά τραγούδια υπό την διεύθυνσή του.
Από το 1989 έως το 1993 συμμετείχε σε όλες τις συναυλίες του συνθέτη, τραγουδώντας υπό τη διεύθυνσή του. Συμμετείχε, επίσης σε όλες τις συναυλίες του «Σείριου». Έχει τραγουδήσει έργα του Μάνου Χατζιδάκι όπως «Τα κινηματογραφικά», «Μυθολογία», «Ματωμένο γάμο», «Ρωμαϊκή αγορά», «Λαϊκή αγορά», κ.α..
Μέχρι σήμερα, έχει συνεργαστεί με πολλές ορχήστρες όπως την Ορχήστρα των Χρωμάτων, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, την Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, την Συμφωνική Ορχήστρα Βόλου κα. αλλά και με πολλούς σημαντικούς ερμηνευτές όπως την Μ. Φαραντούρη, τον Μανώλη Μητσιά, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, την Σωτηρία Λεονάρδου, την Σαββίνα Γιαννάτου, την Καλλιόπη Βέτα, την Νένα Βενετσάνου, την Αλίκη Καγιαλόγλου, τον Ηλία Λιούγκο, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, την Έλλη Πασπαλά κα.
Έχει χαράξει μια προσωπική δημιουργική πορεία αφήνοντας το δικό του χαρακτηριστικό ερμηνευτικό στίγμα σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στην δισκογραφία του απαριθμεί αρκετές δισκογραφικές δουλειές με πολλές συνεργασίες και συμμετοχές. Η πιο πρόσφατη δισκογραφική του δουλειά είναι «Της Ημέρας τα Σκοτάδια».

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ

Μανώλης Ανδρουλάκης

Ο Μανόλης Ανδρουλιδάκης σπούδασε κιθάρα με τους Νότη Μαυρουδή και Κώστα Κοτσιώλη, Μουσικολογία και Σύνθεση στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (αποσπώντας πάντα αριστεία και α’ βραβεία). Δραστηριοποιείται ως συνθέτης, κιθαριστής και ενορχηστρωτής σε ηχογραφήσεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις κλπ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχοντας συνεργασίες με τους Leo Brouwer, Νίκο Μαμαγκάκη, Γιάννη Σπανό, Χρήστο Λεοντή, Μιχάλη Κουμπιό, Διονύση Σαββόπουλο, Παντελή Βούλγαρη, Γιάννη Καλατζόπουλο, Αντώνη Μποσκοΐτη, Λίνα Δημοπούλου, Δημήτρη Λέντζο, Μιχάλη Μπουρμπούλη και τα συμφωνικά σύνολα London Philarmonia, Κ.Ο.Θ, Sinfonietta Beograd, Trio Tritonus, Δ.Ο.Α- Μουσικά σύνολα Δήμου Αθηναίων, Δ.Ο.Θ, μουσικά σύνολα του Αριστοτέλειου Παν/μιου Θεσ/νίκης και Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ.α. Στις 3 Ιουλίου 2017, η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, ερμήνευσε τη συλλογή του ”Un arbol llado Lorca”, με σολίστ στην κιθάρα τον ίδιο και την Καλλιόπη Βέττα.
Έχουν δισκογραφήσει τραγούδια του οι Μαρία Δημητριάδη, Μανώλης Μητσιάς, Ελένη Βιτάλη, Βασίλης Λέκκας, Ρίτα Αντωνοπούλου, Γεράσιμος Ανδρεάτος κ.α.
Έχει την τιμή να υπογράφει την τελευταία επίσημη δισκογραφική δουλειά του Μίκη Θεοδωράκη, το CD «Myrtia»(2016), που περιέχει έργα του συνθέτη για σόλο κιθάρα, ενώ διηύθυνε την τιμητική συναυλία του συνθέτη για τα 90 του χρόνια, με τους Μαρία Φαραντούρη, Μίλτο Πασχαλίδη, Βασίλη Λέκκα κλπ
Το καλοκαίρι επελέγη από την FM records να ηχογραφήσει ένα cd για την συλλογή «Greatest Greek Musicians».
Δίδαξε επί 3 έτη στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ένα έτος στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής μουσικής Τ.Ε.Ι. Ηπείρου.

ΑΓΑΘΗ ΚΟΣΚΙΝΑ

Αγάθη Κοσκινά

Η Αγάθη Κοσκινά γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Είναι κάτοχος πτυχίων Αρμονίας, Αντίστιξης (Ωδείο Κέρκυρας), Πιάνου και Φυγής με Άριστα Παμψηφεί από το Ελληνικό Ωδείο Αθηνών.
Τον τελευταίο χρόνο έχει τραγουδήσει δίπλα στους Μίμη Πλέσσα, Γιάννη Σπανό, Αλέκα Κανελίδου και Μαρινέλλα στο Παλλάς, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας κλπ.
Ήταν καθηγήτρια πιάνου στα Μουσικά Σχολεία Κέρκυρας και Πρέβεζας και στο Ωδείο Κέρκυρας. Είναι μαέστρος στις χορωδίες Καναλίων και Αχαράβης, έχοντας συμμετάσχει σε διάφορα φεστιβάλ, τηλεοπτικές εμφανίσεις κλπ., έχοντας αποσπάσει το αργυρό μετάλλιο στο διεθνές φεστιβάλ της Interkultur (2016).

 

Στο φως του φεγγαριού

Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ | ΙΕΡΟ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΘΕΩΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ (Μπρεξίζα)

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ 18:30

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο | Μουσική εκδήλωση

ΔΗΜΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ

Under the moonlight

Thursday September 7th 2017

Traveling through history | Sanctuary of the Egyptian Gods, Nea Makri (Brexiza)

start: 18.30

free entrance

Guided tour of the archaeological site of Brexiza | Music event

Municipality of Marathon
Tourism development committee of the
Municipality of Marathon
Ephorate of Antiquities of East Attica

Ask your hotel reception for FREE TRANSPORTATION

Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και ιχθύων του Ιησού. Ποιό είναι το διαχρονικό του μήνυμα, για τους ανθρώπους του σήμερα;

πολλαπλασιασμός των άρτωνη εικόνα προφίλ σας

Κυριάκου Κόκκινου

Δικηγόρου-Προέδρου Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

 

Κυριακή, 30 Ἰουλίου 2017, σήμερα, μία ημέρα πνευματικότητας, αφιερωμένη εκκλησιαστικά στο θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων. Παραθέτω παρακάτω το θαύμα, όπως το περιέγραψαν και οι τέσσερις απόστολοι, σε πρωτότυπο και μετάφραση. Η περίοδος στην οποία αναφέρονται τα Ευαγγέλια, αφορά σε χρόνο αμέσως μετά τη θανάτωση του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου από τον Ηρώδη.

Ευαγγέλιο Ματθαίου

Ματθ. 14,13 Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατ᾿ ἰδίαν· καἰ ἀκούσανες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.

Ματθ. 14,13 Οταν δε ο Ιησούς ήκουσε αυτά, ανεχώρησε από εκεί με πλοίο εις έρημο τόπο, όπου έμεινε μόνος με τους μαθητές του. Οταν όμως πληροφορήθηκαν τα πλήθη την αναχώρηση του Ιησού, τον ακολούθησαν πεζή από τις πόλεις.

Ματθ. 14,14 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀῤῥώστους αὐτῶν.

Ματθ. 14,14 Και όταν βγήκε ο Ιησούς από εκεί που έμενε, είδε πολύ λαό, σπλαγχνίσθηκε αυτούς και θεράπευσε όλους όσους ήσαν άρρωστοι.

Ματθ. 14,15 ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.

Ματθ. 14,15 Αργά δε το απόγευμα προσήλθαν οι μαθητές και του είπαν· “ο τόπος είναι έρημος και η ώρα έχει περάσει· διέλυσε τα πλήθη, ώστε να πάνε εις τα γύρω χωριά και να αγοράσουν δια τον εαυτόν τους τροφές”.

Ματθ. 14,16 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.

Ματθ. 14,16 Ο δε Ιησούς τους είπε· “δεν έχουν ανάγκην να πάνε· δώστε τους σεις να φάγουν”.

Ματθ. 14,17 οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.

Ματθ. 14,17 Εκείνοι δε του είπαν· “εδώ δεν έχουμε παρά μόνον πέντε άρτους και δύο ψάρια”.

Ματθ. 14,18 ὁ δὲ εἶπε· φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε.

Ματθ. 14,18 Ο δε Ιησούς είπε “φέρετέ τα εδώ εις εμέ”.

Ματθ. 14,19 καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.

Ματθ. 14,19 Και αφού συνέστησε εις τα πλήθη να καθήσουν επάνω εις τα χόρτα, επήρε τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια, σήκωσε τα μάτια στον ουρανό, δια να ευχαριστήσει τον ουράνιο Πατέρα, ευλόγησε, έκοψε τους άρτους εις κομμάτια και τα έδωσε στους μαθητές και οι μαθητές στους όχλους.

Ματθ. 14,20 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις.

Ματθ. 14,20 Εφαγαν δε όλοι και χόρτασαν και μάζευσαν ό,τι περίσσευσε από τα κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμάτα.

Ματθ. 14,21 οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.

Ματθ. 14,21 Εκείνοι δε που έφαγαν ήσαν πέντε περίπου χιλιάδες, εκτός από τας γυναίκας και τα παιδιά.

Ματθ. 14,22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

Ματθ. 14,22 Και αμέσως ο Ιησούς ανάγκασε τους μαθητές να εισέλθουν στο πλοίον και να πάνε προ αυτού στο απέναντι μέρος, μέχρις ότου αυτός απολύσει τα πλήθη του λαού.

Ματθ. 14,23 καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ.

Ματθ. 14,23 Αφού δε διέλυσε τα πλήθη, ανέβηκε στο όρος, δια να προσευχηθεί μόνος και απερίσπαστος. Οταν δε άρχισε να νυκτώνει, ήτο μόνος.

Ευαγγέλιο Μάρκου

Μαρκ. 6,30 Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.

Μαρκ. 6,30 Οι Απόστολοι, αφού τελείωσε η περιοδεία των, συγκεντρώθηκαν κοντά στον Ιησού και ανέφεραν εις αυτόν όλα, και όσα έκαμαν και όσα δίδαξαν.

Μαρκ. 6,31 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ᾿ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον, καὶ ἀναπαύεσθε ὀλίγον· ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν ηὐκαίρουν.

Μαρκ. 6,31 Και είπεν εις αυτούς· εμπρός, πηγαίνετε σεις μόνοι σας ιδιαιτέρως εις ένα ερημικό τόπον και αναπαυθείτε ολίγον. Και τούτο είπε, διότι ήσαν πολλοί αυτοί που έρχονταν και έφευγαν, ώστε ο Κύριος με τους μαθητές του να μη ευκαιρούν ούτε να φάγουν.

Μαρκ. 6,32 καὶ ἀπῆλθον εἰς ἔρημον τόπον ἐν πλοίῳ κατ᾿ ἰδίαν.

Μαρκ. 6,32 Και ανεχώρησαν δια θαλάσσης με το πλοίο εις μίαν ερημική περιοχή ιδιαιτέρως.

Μαρκ. 6,33 καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτοὺς πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ καὶ προῆλθον αὐτοὺς καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτόν.

Μαρκ. 6,33 Αλλά τους είδαν πολλοί να αναχωρούν και επεσήμαναν τον τόπον, που επήγαν, και πεζή από όλες τας πόλεις έτρεξαν μαζί εκεί, τους πρόλαβαν και συγκεντρώθηκαν πλησίον του Ιησού.

Μαρκ. 6,34 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον καὶ ἐσπλαχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα, καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά.

Μαρκ. 6,34 Και ο Ιησούς, όταν βγήκε από το ερημικό μέρος, είδε πολύν λαό και τους σπλαγχνίσθηκε, διότι ήσαν σαν πρόβατα που δεν είχαν ποιμένα και ήρχισε να αναπτύσσει εις αυτούς πολλές διδασκαλίας.

Μαρκ. 6,35 Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγουσιν ὅτι ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἤδη ὥρα πολλή·

Μαρκ. 6,35 Και όταν πλέον είχε προχωρήσει η ώρα, προσήλθαν εις αυτόν οι μαθητές και είπαν, ότι “είναι έρημος ο τόπος και η ώρα έχει πλέον περάσει.

Μαρκ. 6,36 ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ἄρτους· τί γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν.

Μαρκ. 6,36 Απόλυσέ τους, για να πάνε εις τα γύρω αγροκτήματα και χωριά και να αγοράσουν ψωμιά, διότι εδώ δεν έχουν τι να φάγουν”.

Μαρκ. 6,37 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν δηναρίων διακοσίων ἄρτους καὶ δῶμεν αὐτοῖς φαγεῖν;

Μαρκ. 6,37 Ο δε Ιησούς αποκρίθηκε εις αυτούς και είπε· δώστε τους σεις να φάγουν”. Και είπαν εις αυτόν· “να πάμε να αγοράσουμε ψωμιά αξίας διακοσίων δηναρίων και να τους δώσουμε να φάνε;”

Μαρκ. 6,38 ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· πόσους ἄρτους ἔχετε; ὑπάγετε καὶ ἴδετε καὶ γνόντες λέγουσι· πέντε, καὶ δύο ἰχθύας.

Μαρκ. 6,38 Εκείνος δε τους είπε· “πόσα ψωμιά έχετε;” Πηγαίνετε και ίδετε”. Και αφού είδαν τι είχαν, είπαν· “έχομε πέντε ψωμιά και δύο ψάρια”.

Μαρκ. 6,39 καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς ἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ.

Μαρκ. 6,39 Και παρήγγειλε εις αυτούς να συστήσουν εις όλους να καθήσουν ομάδες-ομάδες στο χλωρό χορτάρι.

Μαρκ. 6,40 καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαὶ ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ πεντήκοντα.

Μαρκ. 6,40 Και εξάπλωσαν ομάδες ομάδες σαν πρασιές, ανά εκατόν και ανά πενήντα.

Μαρκ. 6,41 καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κατέκλασε τοὺς ἄρτους καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς ἵνα παραθῶσιν αὐτοῖς, καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισε πᾶσι.

Μαρκ. 6,41 Ο δε Κύριος, αφού επήρε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, ύψωσε τα βλέμματα στον ουρανό, δοξολόγησε τον Πατέρα και έκοψε κομμάτια τα ψωμιά και έδιδε στους μαθητές, δια να παραθέσουν εις τα πλήθη, και τα δύο ψάρια επίσης μοίρασε εις όλους.

Μαρκ. 6,42 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν,

Μαρκ. 6,42 Και έφαγαν όλοι και χόρτασαν.

Μαρκ. 6,43 καὶ ἦραν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις, καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων.

Μαρκ. 6,43 Και μάζεψαν από τα κομμάτια που περίσσευσαν και από τα ψάρια δώδεκα κοφίνια γεμάτα.

Μαρκ. 6,44 καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτους πεντακισχίλιοι ἄνδρες.

Μαρκ. 6,44 Αυτοί δε που έφαγαν ήσαν πέντε χιλιάδες άνδρες.

Μαρκ. 6,45 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον·

Μαρκ. 6,45 Και αμέσως ο Ιησούς τους υποχρέωσε να μπουν στο πλοίο και να περάσουν στο απέναντι μέρος εις την Βηθσαϊδά, όπου και να τον περιμένουν, έως ότου απολύσει αυτός τα πλήθη.

Μαρκ. 6,46 καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.

Μαρκ. 6,46 Και αφού απεσπάσθη απ’ αυτούς ανέβηκε εις όρος να προσευχηθεί.

 

Ευαγγέλιο Λουκά

Λουκ. 9,10 Καὶ ὑποστρέψαντες οἱ ἀπόστολοι διηγήσαντο αὐτῷ ὅσα ἐποίησαν. καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ὑπεχώρησε κατ᾿ ἰδίαν εἰς τόπον ἔρημον πόλεως καλουμένης Βηθσαϊδά.

Λουκ. 9,10 Και όταν επέστρεψαν από την περιοδεία οι Απόστολοι, διηγήθηκαν εις αυτόν όσα έκαμαν. Και ο Ιησούς τους επήρε μαζί του και αναχώρησε ιδιαιτέρως με αυτούς εις ένα έρημο τόπο, πλησίον μιας πόλεως που καλείτο Βηθσαϊδά.

Λουκ. 9,11 οἱ δὲ ὄχλοι γνόντες ἠκολούθησαν αὐτῷ, καὶ δεξάμενος αὐτοὺς ἐλάλει αὐτοῖς περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς χρείαν ἔχοντας θεραπείας ἰάσατο.

Λουκ. 9,11 Τα πλήθη όμως, μόλις πληροφορήθηκαν, τον ακολούθησαν και αυτός τους δέχθηκε και κήρυττε προς αυτούς περί της βασιλείας το Θεού, και ιάτρευε όσους είχαν ανάγκην θεραπείας.

Λουκ. 9,12 Ἡ δὲ ἡμέρα ἤρξατο κλίνειν· προσελθόντες δὲ οἱ δώδεκα εἶπον αὐτῷ· ἀπόλυσον τὸν ὄχλον, ἵνα πορευθέντες εἰς τὰς κύκλῳ κώμας καὶ τοὺς ἀγροὺς καταλύσωσι καὶ εὕρωσιν ἐπισιτισμόν, ὅτι ὧδε ἐν ἐρήμῳ τόπῳ ἐσμέν.

Λουκ. 9,12 Αλλ’ η ημέρα άρχισε να κλίνη προς την δύσιν. Τον πλησίασαν τότε οι δώδεκα και του είπαν· διάλυσε τα πλήθη του λαού, δια να πάνε εις τα γύρω χωριά και τις αγροτικές κατοικίες να καταλύσουν και να εύρουν τροφές, δια να φάγουν, διότι εδώ ευρισκόμεθα εις έρημο τόπο”.

Λουκ. 9,13 εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. οἱ δὲ εἶπον· οὐκ εἰσὶν ἡμῖν πλεῖον ἢ πέντε ἄρτοι καὶ ἰχθύες δύο, εἰ μήτι πορευθέντες ἡμεῖς ἀγοράσωμεν εἰς πάντα τὸν λαὸν τοῦτον βρώματα·

Λουκ. 9,13 Είπε δε προς αυτούς ο Ιησούς· “δώστε τους σεις να φάγουν”. Αυτοί δε είπαν· “δεν μας βρίσκονται παρά πάνω από πέντε ψωμιά και δύο ψάρια, εκτός εάν πάμε ημείς και κοιτάξουμε να αγοράσουμε δι’ όλον αυτόν τον λαό τροφές”.

Λουκ. 9,14 ἦσαν γὰρ ὡσεὶ ἄνδρες πεντακισχίλιοι. εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· κατακλίνατε αὐτοὺς κλισίας ἀνὰ πεντήκοντα.

Λουκ. 9,14 Διότι οι άνδρες μόνον ήσαν περίπου πέντε χιλιάδες. Είπε δε προς τους μαθητές του ο Κύριος· “βάλτε τους να καθίσουν καθ’ ομάδας από πενήντα, πενήντα”.

Λουκ. 9,15 καὶ ἐποίησαν οὕτω καὶ ἀνέκλιναν ἅπαντας.

Λουκ. 9,15 Και έκαμαν έτσι οι μαθητές και έβαλαν όλους να καθίσουν.

Λουκ. 9,16 λαβὼν δὲ τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησεν αὐτοὺς καὶ κατέκλασε, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς παραθεῖναι τῷ ὄχλῳ.

Λουκ. 9,16 Επήρε τότε ο Ιησούς τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια, ύψωσε τα μάτια στον ουρανό, δια να ευχαριστήσει τον Πατέρα, και ευλόγησε τους άρτους. Επειτα τους έκοψε κομμάτια και έδιδε συνεχώς στους μαθητές, δια να παραθέσουν στον λαό να φάγει.

Λουκ. 9,17 καὶ ἔφαγον καὶ ἐχορτάσθησαν πάντες, καὶ ἤρθη τὸ περισσεῦσαν αὐτοῖς κλασμάτων κόφινοι δώδεκα.

Λουκ. 9,17 Και έφαγαν και χόρτασαν όλοι και σήκωσαν έπειτα, από ό,τι τους είχε περισσεύσει, δώδεκα κοφίνια γεμάτα.

Λουκ. 9,18 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν προσευχόμενον καταμόνας, συνῆσαν αὐτῷ οἱ μαθηταί, καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ὄχλοι εἶναι;

Λουκ. 9,18 Και ενώ προσηύχετο απομονωμένος από το πλήθος, ήσαν μαζί του οι μαθητές και τους ρώτησε, λέγων· “ποίος λένε τα πλήθη ότι είμαι;”

Λουκ. 9,19 οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον· Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ Ἠλίαν, ἄλλοι δὲ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη.

Λουκ. 9,19 Εκείνοι δε αποκριθέντες είπαν· “λέγουν, ότι είσαι Ιωάννης ο Βαπτιστής, άλλοι δε ότι είσαι ο Ηλίας, άλλοι δε ότι είσαι κάποιος προφήτης από τους παλαιούς που αναστήθηκε”.

Λουκ. 9,20 εἶπε δὲ αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε· τὸν Χριστὸν τοῦ Θεοῦ.

Λουκ. 9,20 Είπε δε εις αυτούς· “σεις, ποιός λέτε ότι είμαι;” Αποκριθείς δε ο Πέτρος είπε· “ημείς λέμε, ότι είσαι ο Μεσσίας, τον οποίον ο Θεός έχρισε και έστειλε σωτήρα του κόσμου”.

Λουκ. 9,21 ὁ δὲ ἐπιτιμήσας αὐτοῖς παρήγγειλε μηδενὶ λέγειν τοῦτο,

Λουκ. 9,21 Αυτός δε τότε εντόνως και αυστηρώς τους παρήγγειλε, να μη λέγουν τούτο εις κανένα.

Λουκ. 9,22 εἰπὼν ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι.

Λουκ. 9,22 Πρόσθεσε δε ότι σύμφωνα με την βουλή του Θεού πρέπει αυτός, ο υιός του ανθρώπου, να πάθη πολλά και να αποδοκιμασθεί από τους πρεσβυτέρους και τους αρχιερείς και τους γραμματείς, και να θανατωθεί και την τρίτη ημέρα να αναστηθεί.

Λουκ. 9,23 Ἔλεγε δὲ πρὸς πάντας· εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἔρχεσθαι, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καθ᾿ ἡμέραν καὶ ἀκολουθείτω μοι.

Λουκ. 9,23 Ελεγε δε εις όλους· “εάν κανείς θέλει να με ακολουθεί, πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτόν του, να σηκώνει το σταυρό του κάθε ημέρα και να με ακολουθεί.

Λουκ. 9,24 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ, οὗτος σώσει αὐτήν.

Λουκ. 9,24 Διότι, όποιος θέλει, να σώσει την ψυχή του, θα την χάσει. Εκείνος δε που θα χάσει την ψυχή του χάριν εμού, αυτός θα την σώσει.

Λουκ. 9,25 τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος κερδήσας τὸν κόσμον ὅλον, ἑαυτὸν δὲ ἀπολέσας ἢ ζημιωθείς;

Λουκ. 9,25 Διότι, τι ωφελείται ο άνθρωπος, εάν κερδήσει όλον τον κόσμο, χάσει δε την ψυχή του και ζημιωθεί με την αιωνία καταδίκη και κόλαση;

Λουκ. 9,26 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους, τοῦτον ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ τοῦ πατρὸς καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων.

Λουκ. 9,26 Διότι, όποιος αισθανθεί ντροπή για εμένα και τους λόγους μου, γι’ αυτόν θα αισθανθεί ντροπή και ο υιός του ανθρώπου όταν έλθει στην δόξα αυτού και του Πατρός και των αγίων αγγέλων.

Λουκ. 9,27 λέγω δὲ ὑμῖν ἀληθῶς, εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἳ οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

Λουκ. 9,27 Σας λέγω δε αληθινά και τούτο· υπάρχουν μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα δοκιμάσουν θάνατον, έως ότου ίδουν να εγκαθιδρύεται η βασιλεία του Θεού”.

Ευαγγέλιο Ιωάννη

Ιω. 6,1 Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος·

Ιω. 6,1 Επειτα από αυτά αναχώρησε ο Ιησούς στο απέναντι μέρος της θαλάσσης της Γαλιλαίας, της Τιβεριάδος.

Ιω. 6,2 καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἑώρων αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων.

Ιω. 6,2 Και τον ακολουθούσε πολύς λαός, διότι έβλεπαν τα θαύματα που έκαμνε δια την θεραπεία των ασθενών.

Ιω. 6,3 ἀνῆλθε δὲ εἰς τὸ ὄρος ὁ Ἰησοῦς καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

Ιω. 6,3 Ανέβηκε δε στο όρος ο Ιησούς και εκεί κάθισε μαζί με τους μαθητές του.

Ιω. 6,4 ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.

Ιω. 6,4 Πλησίαζε δε το πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.

Ιω. 6,5 ἐπάρας οὖν ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτόν, λέγει πρὸς τὸν Φίλιππον· πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα φάγωσιν οὗτοι;

Ιω. 6,5 Και καθώς σήκωσε ο Ιησούς τα μάτια και είδε ότι πολύς λαός έρχεται προς αυτόν, είπε προς τον Φίλιππον· “από που και με τι χρήματα θα αγοράσωμεν ψωμιά, δια να φάγουν αυτοί οι άνθρωποι;”.

Ιω. 6,6 τοῦτο δὲ ἔλεγε πειράζων αὐτόν· αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλε ποιεῖν.

Ιω. 6,6 Ελεγε δε τούτο ο Κύριος, δια να δοκιμάσει την πίστη του Φιλίππου. Διότι αυτός γνώριζε πολύ καλά τι επρόκειτο να πράξει.

Ιω. 6,7 ἀπεκρίθη αὐτῷ Φίλιππος· διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τι λάβῃ.

Ιω. 6,7 Απήντησε εις αυτόν ο Φίλιππος· “ούτε διακοσίων δηναρίων ψωμιά δεν αρκούν εις αυτούς, για να πάρει ο κάθε ένας ένα μικρό κομμάτι”.

Ιω. 6,8 λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου.

Ιω. 6,8 Λέγει εις αυτόν ένας από τους μαθητές του, ο Ανδρέας, ο αδελφός του Σίμωνος Πέτρου·

Ιω. 6,9 ἔστι παιδάριον ἓν ὧδε, ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους;

Ιω. 6,9 “είναι εδώ κάποιος νέος, που έχει πέντε κρίθινα ψωμιά και δύο ψάρια· αλλά τι είναι αυτά εμπρός εις τόσο πλήθος ανθρώπων;”

Ιω. 6,10 εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς· ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν· ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσον οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ πεντακισχίλιοι.

Ιω. 6,10 Ο Ιησούς όμως τους είπε· “Βάλτε τους ανθρώπους να καθίσουν”. Υπήρχε δε πολύ χορτάρι στον τόπον. Κάθισαν, λοιπόν, οι άνδρες των οποίων ο αριθμός έφθανε περίπου τας πέντε χιλιάδας.

Ιω. 6,11 ἔλαβε δὲ τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς καὶ εὐχαριστήσας διέδωκε τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ἀνακειμένοις· ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον.

Ιω. 6,11 Πήρε δε ο Ιησούς εις τα χέρια του τα ψωμιά και αφού ευχαρίστησε, μοίρασε στους μαθητές, οι δε μαθητές μοίρασαν στους καθισμένους ς. Το ίδιο έκαμαν και με τα ψάρια και έδιδαν στον καθένα όσο ήθελε, για να χορτάσει.

Ιω. 6,12 ὡς δέ ἐνεπλήσθησαν, λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται.

Ιω. 6,12 Αφού δε χόρτασαν όλοι, είπε ο Ιησούς στους μαθητές του· “μαζέψτε τα κομμάτια που περίσσεψαν, δια να μη χαθεί τίποτε”.

Ιω. 6,13 συνήγαγον οὖν καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων ἃ ἐπερίσσευσε τοῖς βεβρωκόσιν.

Ιω. 6,13 Τα μάζεψαν, λοιπόν, και γέμισαν δώδεκα κοφίνια από τα κομμάτια των πέντε κριθίνων άρτων, τα οποία περίσσεψαν εις εκείνους που είχαν φάγει.

Ιω. 6,14 Οἱ οὖν ἄνθρωποι, ἰδόντες ὃ ἐποίησε σημεῖον ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον.

Ιω. 6,14 Οι άνθρωποι, λοιπόν, όταν είδαν αυτό το καταπληκτικό θαύμα, που έκαμε ο Ιησούς, έλεγαν ότι αυτός πράγματι είναι ο προφήτης εκείνος, που σύμφωνα με την προφητεία του Μωϋσέως έρχεται στον κόσμο.

Ιω. 6,15 Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα, ἀνεχώρησε πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος.

Ιω. 6,15 Ο Ιησούς, λοιπόν, επειδή αντελήφθη, ότι οι άνθρωποι εκείνοι επρόκειτο να έλθουν να τον αρπάξουν, δια να τον ανακηρύξουν βασιλέα, έφυγε πάλιν μόνος του στο όρος.

Ιω. 6,16 Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν,

Ιω. 6,16 Και οι μαθητές, όταν νύκτωσε, κατέβηκαν, στη θάλασσα.

Ιω. 6,17 καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ. καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,

Ιω. 6,17 Και αφού μπήκαν στο πλοίο, πήγαιναν στο απέναντι μέρος της θαλάσσης, εις την Καπερναούμ. Και ενώ είχε πλέον γίνει σκοτάδι, ο Ιησούς δεν είχεν έλθει εις αυτούς.

Αυτό που κατ’ αρχάς τόσο ξεκάθαρα προκύπτει από την ανάγνωση του ιδίου θαύματος, ως το περιέγραψαν οι αυτόπτες τέσσερις απόστολοι και μαθητές του Χριστού, είναι οι μικρές ή μεγάλες λεπτομέρειες, που καθένας διέσωσε με το δικό του ιδιαίτερο και διαφορετικό τρόπο. Όλοι βίωσαν το ίδιο γεγονός, αλλά καθένας το είδε υπό το πρίσμα της δικής του προσωπικότητας και έτσι μετέφερε τα όσα εξέφραζαν περισσότερο και τον ίδιο. Αυτό υποδηλώνει , το ίδιο ξεκάθαρα, πόσο σημαντική είναι, στην αναζήτηση όλων μας της Αλήθειας, η «εκμετάλλευση» και λήψη υπ’ όψη και των εμπειριών, βιωμάτων, γνώσεων και απόψεων των συνανθρώπων μας. Κι αυτό δεν γίνεται χωρίς να γίνεται καθημερινή πράξη η διδαχή του Κυρίου για έμπρακτη Αγάπη και χωρίς ενεργοποίηση του κέντρου της, που είναι η ανθρώπινη ΚΑΡΔΙΑ, όχι ως σωματικό όργανο, αλλά ως το αθάνατο πνευματικό μας κέντρο.

Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο της διηγήσεως είναι το πώς αντιμετώπισε ο Ιησούς το συγκλονιστικό γεγονός της θανάτωσης του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου, με τον οποίο είχε συνδεθεί τόσο ανθρώπινα όσο και πνευματικά. Αναχώρησε για ένα έρημο τόπο, για να προσευχηθεί, γιατί μέσα στην «ερημιά» και την απόσπαση από τις καθημερινές μέριμνες και ερεθίσματα, μέσω της προσευχής, κάθε άνθρωπος μπορεί να συνδεθεί με το κέντρο και την πηγή της Ζωής, για να αντλήσει δύναμη και να μπορέσει να αντέξει τα χτυπήματα του καθ’ ημέρα βίου.

Το επόμενο σημαντικό στοιχείο της έμπρακτης διδασκαλίας του Ιησού είναι το πώς απάντησε στους μαθητές του, οι οποίοι διέγνωσαν την ανάγκη των ανθρώπων να τραφούν, δηλαδή να καλύψουν βιωτικές και υλικές τους ανάγκες. Δεν έκανε ένα εντυπωσιακό θαύμα, χάριν τέρψεως των αισθήσεων και του εγωισμού, ούτε έφτιαξε χρήματα, για να μοιράσει στον κόσμο, που πεινούσε. Είπε στους μαθητές του, που «είδαν» και κατάλαβαν την ανάγκη, να τους ταΐσουν οι ίδιοι και αμέσως έδωσε το υπόδειγμα της ιερής αυτής πρωτοβουλίας, ποιώντας ένα «θαύμα», ένα θαυμαστό γεγονός, που αμέσως έδωσε λύση στο πρόβλημα! Τι δίδαξε ο Κύριος με το λόγο και τα έργα του; Ότι όταν διαπιστώνουμε την ύπαρξη μίας οποιασδήποτε ανάγκης, οφείλουμε εμείς να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία και να ενεργούμε, σύμφωνα με το υπόδειγμά Του! Εμείς, ο καθένας από εμάς, θα πρέπει να αποτελεί τον καταλύτη, το Όργανο των Θαυμάτων του Θεού, μέσα στον Κόσμο κι επομένως ας μην περιμένουμε ούτε να προσδοκούμε από κανέναν άλλον να πράξει αυτό, που εμείς έχουμε διαπιστώσει ότι πρέπει να γίνει, αλλά να κάνουμε αμέσως αυτό που μας αναλογεί!

Πώς προετοιμάζεται ο Κύριος για το θαύμα; Την προϋπόθεση της δύναμης του ανθρώπου, την έχει περιγράψει ξεκάθαρα σε άλλο σημείο, είναι η ΠΙΣΤΗ! Ο άνθρωπος δεν είναι αυτεξούσιος, ούτε αυθύπαρκτος. Έχει Δημιουργό, έχει Πρόσωπο, έχει Σκοπό κι έχει ένα άθραυστο αγωγό ζωής, δυνάμεων κι εξουσιών, που πηγάζει και αντλεί όλα αυτά τα θαυμάσια απευθείας από το Δημιουργό του. Κι ο αγωγός αυτός ενεργοποιείται μέσω των τεράστιων αυτών αντλιών ΘΕΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ, που ονομάζονται ΠΙΣΤΗ και ΠΡΟΣΕΥΧΗ! Αυτό το υπόδειγμα προσέφερε ο Κύριος το βράδυ αυτό στους μαθητές και στο πλήθος, που είχε την ευλογία να Τον ζήσει από κοντά! Πριν πράξει, ό,τι θα μπορούσε να πράξει, χωρίς καμμία προϋπόθεση, αλλά με μία μόνο σκέψη, ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΚΕ στον Ουράνιο Πατέρα! Το έκανε για όλους εμάς, για να μας διδάξει τον τρόπο και να μας ανοίξει τους οφθαλμούς, που αν και βλέπουν τα υλικά είναι τυφλοί στα πνευματικά!

Τι άλλο θαυμαστό έκανε ο Κύριος την ευλογημένα αυτή βραδιά; Ευλόγησε τους άρτους και τους έκοψε κομμάτια και ο ίδιος μοίρασε τα κομμάτια και τα έδωσε στους μαθητές, οι οποίοι τα μοίρασαν στους 5000 άνδρες και στις τουλάχιστον άλλες τόσες γυναίκες και παιδιά!!! Δηλαδή τι μας δίδαξε; Μας έδωσε ένα ακόμη πρότυπο ζωής, αυτό της έμπρακτης προσφοράς, με σημερινούς όρους θα το λέγαμε του εθελοντισμού. Δεν έκανε το θαύμα αφ’ υψηλού, ούτε το έπαιξε «ηγέτης» και manager, δίνοντας εντολές σε μαθητές και στον κόσμο, για να κάνουν το έργο Του. Ανέλαβε με χαρά και αγάπη το έργο, που Του αναλογούσε και το έφερε ο ίδιος σε πέρας κι οι μαθητές του έκαναν το έργο, που αναλογούσε σε αυτούς, οι ίδιοι, με την ίδια χαρά και αγάπη! Η προσφορά φίλοι μου έχει πάντα ΠΡΟΣΩΠΟ, γίνεται προσωπικά, έμπρακτα, με όλο το είναι, σωματικά, ψυχικά και νοητικά, με όλη την ΨΥΧΗ και την ΚΑΡΔΙΑ και τότε, με πίστη και προσευχή όλα είναι δυνατά!

Ο ίδιος ο πολλαπλασιασμός των πέντε άρτων και των δύο ψαριών, αποτελεί επίσης απόδειξη του πώς τα αγαθά «πολλαπλασιάζονται», όταν γίνεται μοίρασμά τους. Κανένας άνθρωπος , που προσφέρει, δεν γίνεται φτωχός, αλλά αντίθετα πολλαπλασιάζονται τα επιούσια αγαθά, αυτά, που πραγματικά και μόνον έχει ανάγκη!

Τέλος ο Ιησούς μετά το μέγιστο αυτό θαύμα, για τα μάτια των ανθρώπων, δίδαξε και ένα ακόμη μεγάλο μάθημα, αυτό της ταπεινότητας και της εγκράτειας ψυχής και πνεύματος. Είναι εύκολο μετά από την επιτυχία ή την απλή συμμετοχή σε τέτοια καθημερινά θαύματα, που γίνονται εις δόξαν Θεού, ο άνθρωπος να παραστρατήσει, να φουσκώσει από περηφάνια και εγωισμό, να θεωρήσει ότι αυτά οφείλονται στις δικές του δυνάμεις, δίνοντας τροφή κι ανοίγοντας την κερκόπορτα στον αρχέκακο εχθρό, που καραδοκεί να πιάσει ανθρώπινα θύματα στις πάντα ανοιγμένες παγίδες του. Το πνεύμα αυτό της περηφάνιας, του εγωισμού και της κενοδοξίας, θέλει μεγάλη προσοχή και πάλι δε ο Κύριος δεν μας άφησε να ψάχνουμε στο σκοτάδι, τα μέσα αντιμετώπισής του. Μας έδειξε το δρόμο των ανθρώπων, της φυγής και της αποκοπής από τα αρνητικά ερεθίσματα, λόγο για τον οποίο και έδιωξε αμέσως του μαθητές του, πριν να διαλύσει το πλήθος. Αλλά μας έδειξε και τη θεία Οδό, την οδό της απομόνωσης και προσευχής, ως Βασιλικού δρόμου για όσους θέλουν να άρουν τον Σταυρό τους και να Τον ακολουθήσουν!!!

Καλή Κυριακή σε όλους!

Οι θάνατοι γνωστών προσωπικοτήτων της αρχαιότητας!

Ουδείς ξέφυγε από το πέρασμα της πύλης! Ο τρόπος όμως που καθένας τους έζησε τη ζωή του και αντιμετώπισε το θάνατό του, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη του επιπέδου ανάπτυξης της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ του!

ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Ο θρύλος ισχυρίζεται ότι ένας αετός πέρασε τη φαλάκρα του ποιητή για βράχο, και άφησε να πέσει πάνω στη φαλάκρα του μια
χελώνα (έτσι σκοτώνει τις χελώνες ο αετός και μετά τις τρώει). Ο θρύλος προσθέτει ότι κάποιος χρησμός του είχε προειπεί: «Ουράνιον σε βέλος
κατακτενεί». Αυτήν την εκδοχή πολλοί δεν την παραδέχονται.
ΑΙΣΩΠΟΣ: Τον Αίσωπο τον έστειλε ο βασιλιάς Κροίσος για να πάρει κάποιον χρησμό από το Μαντείο των Δελφών. Συκοφαντήθηκε όμως από
τους παρευρισκόμενους στο μαντείο, ότι έκλεψε την ασημένια φιάλη του Θεού Απόλλωνα. Έτσι καταδικάστηκε να γκρεμιστεί από τους κατοίκους
από την κορυφή του Παρνασσού Υάμπεια, πράγμα που έγινε.
ΑΝΑΚΡΕΩΝ: Κι εδώ ο θρύλος δίνει και παίρνει. Λέγεται, λοιπόν ότι ο Ανακρέων σκοτώθηκε από τον Ίππαρχο στην Αθήνα. Εμείς γνωρίζουμε ότι
τον Ίππαρχο τον είχε σκοτώσει πριν από αυτή τη διάδοση ο Αρμόδιος. Άλλος θρύλος για το θάνατο του Ανακρέοντα λέει πως πνίγηκε από μια ρώγα σταφυλιού, αν αυτό δεν είναι σύγχυση με το θάνατο του Σοφοκλή.
ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ: Ο προληπτικός αδερφός του βασιλιά της Σκυθίας Σαύλιος, επειδή νόμιζε ότι θέλει ο αδερφός του να μεταφέρει τη λατρεία των
Ελευσινίων της Αθήνας στη Σκυθία, τον σκότωσε με τόξο, κατηγορώντας τον για ασέβεια.
ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ: Φονεύθηκε κατά την άλωση των Συρακουσών από αγροίκο και βάρβαρο στρατιώτη, τον οποίο θέλησε να διώξει από το εργαστήριο του για να μην του διακόψει τις σκέψεις του, λέγοντας το γνωστότατο από τότε:
«Μη μου τους κύκλους τάραττε».
ΒΙΑΣ: Βρήκε θάνατο στις επάλξεις του
καθήκοντος, αφού μίλησε για πολλή
ώρα , αν και υπέργηρος, υπερασπίζοντας κάποιον ενώπιον του δικαστηρίου,
έγειρε, μετά το τέλος του λόγου του, το κεφάλι του στην αγκαλιά του εγγονού του και πέθανε.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Καταδικάστηκε με απαίτηση του Αντίπατρου σε θάνατο και κατέφυγε στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαυρία, ήπιε δηλητήριο και πέθανε.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Πέθανε ξαφνικά στην Αρεθούσα, πολύ κοντά στην Αμφίπολη, κατασπαραγμένος από άγριους σκύλους του βασιλιά Αρχέλαου του οποίου ήταν φιλοξενούμενος.
ΖΗΝΩΝ: Υποβλήθηκε σε μαρτυρικό θάνατο από άγριο κοπάνισμα μέσα σε μεγάλο γουδί, ύστερα από διαταγή του τυράννου Ελέας Νέαρχου!
ΗΣΙΟΔΟΣ: Πήγε στη Λοκρίδα και έμεινε στο σπίτι κάποιου Μιλήσιου. Εκεί φονεύθηκε από τους γιους του Μιλήσιου, οι οποίοι νόμιζαν ότι
ατίμασε την αδερφή τους και το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα.
ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: Δολοφονήθηκε, διότι στρατηγεύοντας στην εκστρατεία
της Αμφίπολης δεν μπόρεσε να σώσει την πόλη από τους Σπαρτιάτες και το στρατηγό τους Βρασίδα.
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: Αυτοκτόνησε με θάνατο από ασιτία, μετά την ήττα των Αθηναίων στη Χαιρώνα.
ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ: (Κορίνθιος) Παρανοϊκή μορφή φιλοσόφου, θέλοντας να εξαφανίσει, σε μεγάλη ηλικία, κάθε ίχνος του, διέταξε δυο έμπιστους
σωματοφύλακες να παραφυλάξουν τη νύχτα ένα ορισμένο σημείο και να σκοτώσουν τον πρώτο διαβάτη που θα περνούσε από εκεί και αμέσως να τον θάψουν. Την ίδια εντολή είχε δώσει σε άλλους τέσσερις, να σκοτώσουν σε μικρή απόσταση τους δύο πρώτους, και σε άλλους οκτώ να σκοτώσουν σε μεγαλύτερη απόσταση τους τέσσερις προηγούμενους! Η διαταγή
εξετελέσθη και έτσι έμεινε άγνωστος ο τάφος του Περίανδρου, διότι ο διαβάτης που πέρασε από εκεί μεταμφιεσμένο σε χωρικό ήταν ο ίδιος ο
Περίανδρος!
ΠΟΛΥΒΙΟΣ: Πέφτοντας από το άλογο του με πολλά τραύματα άφησε την τελευταία του πνοή.
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κάηκε μέσα στο σπίτι του από τη φωτιά που έβαλε ο Κύλων με μια ομάδα επαναστατών.
ΣΑΠΦΩ: Γκρεμίστηκε από ένα βράχο στο ακρωτήριο Λευκάτα (στη Λευκάδα), ύστερα από ερωτική απογήτευση που δοκίμασε τον ωραίο
αλλά ακατάδεχτο ναυτικό Φάωνα.
ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Πνίγηκε καταπίνοντας μια ρώγα σταφυλιού.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Καταδικάστηκε από το Αθηναϊκό δικαστήριο σε θάνατο με κώνειο. (Μετά την απόφαση που τον καταδίκαζε να πιει το κώνειο, οι φίλοι του είπαν στον Σωκράτη:
-«Οι Αθηναίοι σε καταδίκασαν σε θάνατο»!
Κι ο Σωκράτης απάντησε:
-«Κι αυτούς τους καταδίκασε η φύση».
Με 281 ψήφους εναντίον 275, δηλαδή με πλειοψηφία 6 μονάχα ψήφων, ο
Σωκράτης κηρύχτηκε ένοχος. Οι δικαστές τον ρώτησαν ποια ποινή προτιμούσε να του επιβληθεί και εκείνος ζήτησε με κάποια ειρωνεία, μια τιμητική αμοιβή. Τους απάντησε: «Να σιτίζομαι στο Πρυτανείο».)
ΧΙΛΩΝ: Πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία στην Πίσα από υπερβολική χαρά,
που του δημιουργήθηκε όταν αγκάλιασε το γιο του, που επέστρεψε από την Ολυμπία νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας.

Η Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή «Στα Μονοπάτια των Ανθρώπων»>> της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ

Ο δέκατος πέμπτος περίπατος της <<Περιπατητικής Φιλοσοφικής Σχολής «Στα Μονοπάτια των Ανθρώπων»>> του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, έλαβε χώρα σήμερα, 25/6/2017, στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ» επί της Ιεράς Οδού 401, στο Χαϊδάρι, στις παρυφές του όρους Αιγάλεω.

IMG_20170625_124302

Σε μια όαση φυσικής ομορφιάς, όχι ευρέως γνωστή σε όσους δεν κατοικούν σε γειτονικές περιοχές, που αξίζει όλοι να επισκεφθείτε.

Προηγήθηκε η ξενάγησή μας από γεωπόνο στις θεματικές ενότητες του κήπου, με φυτά και δένδρα από όλον τον κόσμο.

 

Η ενέργεια του χώρου θετικότατη. Πολύ καλή η καταγραφή και σήμανση φυτών και δένδρων.

IMG_20170625_115814

Στη συνέχεια επιλέξαμε ένα σκιώδες σημείο του δάσους κι εκεί διαβάσαμε ως ομάδα τον «ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ», ένα αποκαλυπτικό Ερμητικό κείμενο, του Ερμή Τρισμέγιστου , που ταξίδεψε χιλιάδες χρόνια για να μας συναντήσει σήμερα και να μας μεταφέρει μηνύματα, ανάλογα με την πνευματικότητα καθενός μας…

Καθένας διάβασε τμήμα του κειμένου και μετά όλοι είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν την άποψή τους, σκέψεις, συναισθήματα και βιώματα, εμπλουτίζοντας όλους τους άλλους με τον ιδιαίτερο ατομικό τρόπο προσέγγισης της αλήθειας, που εκφράζεται από κάθε ανθρώπινη προσωπικότητα.

Όλο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Ευχαριστούμε τον Κύριο και Λόγο, για τις αιώνιες δωρεές του και ευχόμαστε όλοι να είναι δεκτικοί και έτοιμοι στο να τις λάβουν!

images