Φιλοσοφικός Περίπατος και ημερήσια εκδρομή του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στο Ηραίο Κορινθίας

Την Κυριακή, 16/7/2017, έλαβε χώρα η προγραμματισμένη για το πέρας της λειτουργικής θερινής περιόδου της Περιπατητικής Φιλοσοφικής Σχολής «Στα Μονοπάτια των Ανθρώπων», της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ημερήσια εκδρομή στη λιμνοθάλασσα Βουλιαγμένη ή αρχαιοελληνιστί Εσχατιώτιδα αλλά και Γοργώπη (η βλέπουσα προς τη Γοργώ – τη Μέδουσα) και αργότερα απογευματινός Φιλοσοφικός Περίπατος στον αρχαίο ναό της Ήρας Ακραίας και Λιμενίας στο Ηραίο!
 
   
 
Η εμπειρία για άλλη μία φορά μοναδική, τα φαινόμενα ακραία κι εντόνως εναλλασσόμενα , δεικνύοντα όμως μία αγαθή προδιάθεση στις συναθροίσεις μας, αφού μετά από μία καταιγίδα, ο καιρός άνοιξε και μας επέτρεψε να περιηγηθούμε και συζητήσουμε υπό τις ευνοϊκότερες συνθήκες.
   
Οι ιδέες, τα βιώματα, τα συναισθήματα, οι απορίες, που η ομάδα μοιράστηκε, έκαναν την ανταλλαγή πλούσια και σπουδαία. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα το Φάνη Σούλη, που μας μετέφερε πληροφορίες και βιώματα από την επί μακρόν παραμονή του στην Ανατολή.
            
 
Στο τέλος και καθώς το σκοτάδι έπεφτε, προσφέρθηκαν ιδιαίτερες πληροφορίες για το μυστηριακό και σπουδαίο χώρο του Ηραίου και της λίμνης Γοργόπιδος. Όσοι δεν μπορέσατε, να προσπαθήσετε να παρευρίσκεστε στις επόμενες συναντήσεις μας.

Η Κίνα – Άρθρο του εκπροσώπου μας στο Πεκίνο Φάνη Σούλη, από την πολύτιμη εμπειρία του στην Ανατολή!

Το παρόν άρθρο έχει γραφτεί από  τον εκπρόσωπο του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στο Πεκίνο Φάνη Σούλη και εμπεριέχει πολύτιμες εμπειρίες και βιώματά του από την μακρόχρονη παραμονή του στην Κίνα, που αξίζει να διαβαστούν.

cv 1

Η ΚΙΝΑ!

Η χώρα  

 images (1)

Η Κίνα, σύμφωνα με τα δικά μας δεδομένα,  δεν φαντάζει  σαν χώρα αλλά  σαν ήπειρος, οι πόλεις φαντάζουν σαν χώρες και οι γειτονιές  σαν πόλεις. Τα δημοσιονομικά και οικονομικά μεγέθη  τεράστια, οι ταχύτητες είτε στην οικονομική ανάπτυξή τους είτε στους ρυθμούς ζωής είναι  τρομακτικές. Από την άλλη, η Κίνα και ο λαός της δεν παύουν να παραμένουν  παραδοσιακοί σε αρκετά πράγματα που τους χαρακτηρίζουν όπως η κουλτούρα τους, οι ηθικές τους αξίες , ο σεβασμός στους προγόνους τους.

 αρχείο λήψης (1)

Είναι  αξιοσημείωτο -και πολλές φορές αδιανόητο-  για τον δυτικό νου να καταλάβει πώς τόσες διαφορές και αντιθέσεις μαζεμένες  συνυπάρχουν στο ίδιο περιβάλλον.  Πλούτος και φτώχεια, μοντερνισμός και παράδοση, υπερπληθυσμός  από την μία, συνύπαρξη και συντροφικότητα μεταξύ των απλών ανθρώπων από την άλλη.

 images (2)

Παρακάτω ακολουθούν  χαρακτηριστικά δείγματα ανθρώπων που γνώρισα στην  εξαετή διαμονή μου στο Κεντρικό Βασίλειο (中国 Τσονγκ Γκουό – η ακριβής ερμηνεία  της Κίνας στα Κινεζικά). Για να καταλάβει κάποιος την Κίνα, πρέπει να την ζήσει από κοντά , να την βιώσει στο «πετσί» του και πολλές φορές να είναι προετοιμασμένος να ξεχάσει αυτά που ξέρει και να αλλάξει τρόπο σκέψης σε κάποια από αυτά που θεωρεί δεδομένα… Ένας κινεζικός μύθος παρομοιάζει πολύ ωραία αυτήν την αλλαγή όπως το γεμάτο φλυτζάνι με το τσάι που θα ξεχειλίσει, αν πρώτα δεν το αδειάσεις για να το γεμίσεις μετά με καινούργιο.

Οι άνθρωποι 

images (3)

Εδώ έρχεται και δένει  «γάντι» η θεωρεία του Γιν και Γιανγκ. Εξωτικοί και απόμακροι θεωρούνται οι Κινέζοι εκ πρώτης όψεως, για τα δικά  μας δεδομένα. Εάν  κάποιος τους «ερευνήσει»  ως ανθρώπους, ίσως  βρει ομοιότητες με γνώριμες και οικείες  φυσιογνωμίες….

1) Ο γραφικός παππούς  που θα καλέσει τον ξένο επισκέπτη στο σπίτι του μέσα στα Χουτόνγκ (παραδοσιακές συνοικίες) να τον φιλέψει, ακόμα και εάν δεν έχει τα απαραίτητα ο ίδιος. Μετά θα τον κεράσει τσάι και με θρησκευτική ευλάβεια θα του επιδείξει την συλλογή του από τα φυσιολατρικά ποιήματα του Λι Μπάι, τις βούρτσες και τα λοιπά εργαλεία κινεζικής καλλιγραφίας που διατηρεί.

2) Ο τραχύς πάτερ-φαμίλιας (Λάο Μπάι Σιν) που έχει έρθει από την επαρχία και εργάζεται ολημερίς στην πρωτεύουσα διότι τα λεφτά είναι καλά και μπορεί να συντηρήσει την οικογένεια του. Παρ’ όλα  αυτά,  ακούει συνέχεια κατσάδες από την γυναίκα του αλλά δεν διαμαρτύρεται ! Παρ’ ότι είσαι ξένος (Λάο Βάι) και εκ πρώτης όψεως εξωγήινο στοιχείο, θα σε χαιρετήσει και θα σε κεράσει μπύρες η το δικό τους «Αρ Γκο Τόυ» (ρακί  και τσίπουρο μοιάζουν με λεμονάδα μπροστά του !)

3) Ο νεαρός  που σε βλέπει σαν σταρ του ΝΒΑ (παρ’ όλο που είσαι 1.80) διότι δεν έχει ξανασυναντήσει  άλλον ξένο. Διαβάζει, κάνει ιδιαίτερα και εργασίες 18 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια πού και πού. Όταν του λες : «ηρέμησε, όπου να ‘ναι έρχονται καλοκαιρινές διακοπές», τότε είναι που σε αποτελειώνει με την απάντησή του: «δεν θέλω καλοκαιρινές διακοπές διότι θα με ταράξουν στην διάρκεια των εντατικών καλοκαιρινών μαθημάτων». Πού και πού την «λέει» στους γονείς του που τον πιέζουν τόσο πολύ, αλλά τις περισσότερες φορές στέκεται  προσοχή όταν του μιλάνε.

4) Η 50αρα καταξιωμένη μητέρα και career woman (Τάι Τάι) που χάρη στα ασιατικά της γονίδια φαίνεται  20 χρόνια νεότερη. Συνήθως φοράει τα χειροποίητα μεταξωτά ταγιέρ και πάντα ένα βραχιόλι η μενταγιόν από νεφρίτη για να απορροφάει την καλή ενέργεια και να διώχνει την κακή. Το όνειρό της να στείλει τα παιδιά της να σπουδάσουν στο Harvard ή στο Cambridge.

5) Το 20χρονο ντροπαλό  εργαζόμενο κορίτσι που συνήθως δουλεύει σε κάποιο γραφείο σε ένα από τα γιγάντια ατσάλινα οικοδομήματα του κέντρου της πόλης  και μένει στα προάστια διότι τα ενοίκια εκεί είναι 5-6 φορές πιο φθηνά. Ταξιδεύει  μία έως μιάμιση ώρα με το τραίνο κάθε πρωί να πάει στην δουλειά της μαζί με αλλά δέκα-δώδεκα εκατομμύρια κόσμο και για να περνάει η ώρα παρακολουθεί στο smartphone το τελευταίο επεισόδιο της τοπικής σαπουνόπερας, με θέμα τις παλλακίδες κάποιου αυτοκράτορα της δυναστείας Μινγκ. Ξέρει ότι είναι σε ηλικία γάμου και της μένουν 5-6 χρόνια το πολύ για να μην  «μείνει στο ράφι» αλλά οι ξένοι γαμπροί είναι ή πολύ εξωτικοί για να τους παρακολουθήσει  ή υπερβολικά γοητευτικοί για να τους «κάνει» καλά.

6) Η ηλικιωμένη κυρία  (Α Γι) που θα σου προσφέρει  τα κινεζικά γιατροσόφια της (διότι μόνον αυτά εμπιστεύεται για να ξεπεράσεις το κρύωμα η τον πονόδοντο). Ξυπνάει κάθε πρωί στις έξι και με το ποδήλατο πηγαίνει στο κοντινό πάρκο να κάνει Τάι Τσι και μετά στην ανοιχτή αγορά για να ψωνίσει τα απαραίτητα υλικά για τα noodle (μακαρόνια από φρέσκια ζύμη) ή τα dumplings (κάτι σαν ραβιόλια με γέμιση λαχανικά και κρέας). Με τον ίδιο τρόπο μετά το δείπνο (αυστηρά στις 6 το απόγευμα ) θα πάει στην πλατεία όπου θα μαζευτούν με τις φίλες της. Με ένα φορητό μεγάφωνο που κάποια από αυτές θα έχει φέρει και μία ρομαντική, παραδοσιακή μελωδία που θα παίζει δυνατά και αργότερα θα εξελιχθεί σε κάτι μεταξύ «disco και στρουμφάκια», θα χορέψουν όλες μαζί σε παράταξη, με την επικεφαλής μπροστά να δίνει το σήμα και να δείχνει τις φιγούρες και οι άλλες να ακολουθούν.

7) Τέλος, ο αυτοδημιούργητος εκατομμυριούχος  που μπορεί να μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια από την ύπαιθρο αλλά τώρα έχει στην ιδιοκτησία του πάνω από 10 πολυτελή ακίνητα εντός και εκτός Κίνας, μετοχές στην Wallstreet και τραπεζικούς λογαριασμούς με υπόλοιπα που συντηρούν άλλες 10 γενεές. Σε «δένει κόμπο» σε οποιουδήποτε είδους εμπορική διαπραγμάτευση αλλά πάντα με το χαμόγελο και για να «κλείσει την συμφωνία» θα σε καλέσει για «πάπια Πεκίνου».

 Τρόπος σκέψης 

Για να κατανοήσει κανείς  καλύτερα την νοοτροπία και την “ mentalité των Κινέζων, πρέπει -κατά την άποψή μου- να κινηθεί γύρω από τους παρακάτω άξονες:

  • Η μακρόχρονη και πολυτάραχη ιστορία τους και οι κοινωνικές δομές 

«Ο χαρακτήρας του ηγέτη είναι ο άνεμος. Ο  χαρακτήρας των υποτελών του είναι το χορτάρι. Όταν ο άνεμος φυσά, το χορτάρι λυγίζει»

                                                                                                                           Κομφούκιος

Αν κάποιος  μελετήσει την Κινεζική ιστορία,  θα παρατηρήσει ότι κυριαρχεί το στοιχείο της φεουδαρχικής δομής και των συνεχών πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ των αντίπαλων κρατιδίων για απόκτηση γης και επιρροής . Φυσικά υπήρξε  «αναγέννηση» επί δυναστειών Tang και Song, όπου η ποίηση και η λογοτεχνία, η ζωγραφική και οι καλές τέχνες ήκμασαν. Στο μεγαλύτερο διάστημα της ιστορίας της όμως,  οι αυτοκράτορες με τους αυλικούς και τους ευνούχους κυβερνούσαν «ελέω Θεού», πνίγοντας στο αίμα αρκετές φορές οποιονδήποτε ύψωνε την φωνή του εναντίον τους. Αυτό είναι κάτι που έχει επηρεάσει την νοοτροπία του λαού και έχει αφήσει ανεξίτηλο στίγμα ακόμα και σήμερα. Η υπακοή  στην ιεραρχία και σε ορισμένες περιπτώσεις  «τυφλή υποταγή» σε αυτούς που έχουν την εξουσία  χωρίς ανάγκη για διάλογο, εναντίωση η αντιπολίτευση, είναι κάτι φυσικό για τον λαό. Στις καθημερινές τους συζητήσεις αποφεύγουν  να μιλάνε για πολιτικά θέματα. «Αυτό είναι ευθύνη εκείνων  που διοικούν την Κίνα». Αυτή είναι η απάντηση που θα σου δώσει ένας απλός πολίτης όταν τον ρωτήσεις για την πολιτική της χώρας του.

Οι διδασκαλίες των Λάο Τζε, Κομφούκιου και Βούδα

 αρχείο λήψης (2)

Αυτές έχουν δημιουργήσει ένα «κράμα» από ηθικούς κανόνες, έναν  τρόπο ζωής που πρέπει να ακολουθήσεις, έναν κώδικα για το τι πρέπει να κάνεις και τι όχι, και πώς να  αντιμετωπίσεις τα σταυροδρόμια που θα βρεις μπροστά σου. Αποσπάσματα από τα Ανάλεκτα του Κομφούκιου θα βρεις σε πολλές επιγραφές σε κεντρικούς δρόμους. Η Κεντρική Ηγεσία όταν θέλει να ξεκινήσει μια καμπάνια (αντικαπνιστική, οικολογική) θα χρησιμοποιήσει κάποιο γνωμικό  (Τσενγκ Γιου) για να βάλει τα πλήθη «απ’ ευθείας στο νόημα».

αρχείο λήψης (3)

Εμείς έχουμε ακούσει  το Τάο και τον Ταοϊσμό. Τάο στα κινεζικά σημαίνει  μονοπάτι, το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσεις για να βγεις στο σωστό δρόμο, να γίνεις το «όχημα» της θετικής ροής ενέργειας. Υπάρχει επίσης ένα άλλο, πολύ σημαντικό δόγμα που πρέπει κάποιος να έχει υπ’ όψιν του, όταν μελετάει τα «πιστεύω» του κινεζικού λαού.

 αρχείο λήψης (4)

Λέγεται «Ου Βέι», στα κινεζικά σημαίνει «Απραξία». «Κάνεις κάτι, όταν δεν κάνεις τίποτα».

Η βαθύτερη σημασία του όμως  δεν είναι να παραμένεις παθητικός και αδρανής στις εξελίξεις, αλλά όταν αποφασίσεις να κάνεις κάτι, να μην παραβείς τους «νόμους της φύσεως» και να τους αγνοήσεις. Άσε εκείνους να σε οδηγήσουν…

Ο Μπρους Λη  είχε πει σε μία συνέντευξη του, εμμέσως διδάσκοντας ταοϊστική φιλοσοφία :

 «Πρέπει να είσαι σαν το νερό. Άμορφο και χωρίς σχήμα. Αν μπεις στο ποτήρι γίνεσαι το ποτήρι. Αν μπεις στο δοχείο, γίνεσαι το δοχείο.

Ο σκληρός θα γίνει μαλακός και ο μαλακός σκληρός κάποια στιγμή. Το κύμα δεν μπορεί με την πρώτη φορά που θα χτυπήσει τον βράχο να τον διαβρώσει και να τον ρίξει κάτω. Με την πάροδο του χρόνου όμως, ο βράχος θα πέσει

  • Τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις τους

 

Ο θεσμός της οικογένειας και ο σεβασμός προς τους πρεσβυτέρους είναι θεμελιώδεις αξίες της κινεζικής κοινωνίας. Μέχρι σήμερα η παράδοση του «Σιάο Σουν»   για την οποία ο Κομφούκιος πρώτος μίλησε, δηλαδή ο σεβασμός και η αγάπη προς τους γονείς σου είναι αδιαπραγμάτευτη υποχρέωσή σου. Με τον ίδιο τρόπο που σέβονται τους μεγάλους, αγαπάνε τα μικρά παιδιά. Ένα από τα δημοφιλή ρητά τους είναι : «Τζουν λάο,  άι γιο-ου» που σημαίνει να σέβεσαι τους μεγάλους και να αγαπάς τα παιδιά.

Δεν είναι τυχαία η πολυπληθέστερη χώρα παγκοσμίως ! Οικογένεια εδώ πολλές φορές θεωρείται και το σχολείο, καθώς και το εργασιακό περιβάλλον. Εργοδότης και δάσκαλος θεωρούνται  πατέρας όπως επίσης συνάδελφοι και συμμαθητές θεωρούνται αδέρφια. Είχα προσωπικώς την τύχη να εργαστώ κατά καιρούς σε αμιγώς κινεζικές εταιρείες και πρέπει να ομολογήσω ότι η συναδελφικότητα και η θετικότητα τους ήταν αξιοθαύμαστες. Οι Κινέζοι έχουν και έναν άλλο όρο «Γκουάν Χι» που παραπέμπει στις κοινωνικές τους σχέσεις. Οι εργαζόμενοι στην δουλειά, οι μαθητές στο σχολείο, οι κυρίες που κάνουν Τάι Τσι το πρωί στο πάρκο,  είναι όλοι  αλληλένδετο κομμάτι  ενός συνόλου που πρέπει να μεριμνήσει ο ένας για τον άλλον και να διατηρήσει την αρμονία και την συνοχή του συνόλου αυτού. Φυσικά υπάρχουν και οι ατομικές διαφορές και διαφωνίες αλλά όχι στο επίπεδο του «διαλόγου » που χρησιμοποιούμε στη Δύση.

Η ανοικτή αντιπαράθεση είναι κάτι που αποφεύγεται και δυστυχώς όταν συμβαίνει, τις περισσότερες φορές καταλήγει σε λογομαχία και βγαίνει εκτός ελέγχου !

  • Επιτυχία και Γκον Φου 

 

Η επιβίωση, η αναρρίχηση στις κοινωνικές βαθμίδες και ένα καλύτερο επίπεδο ζωής είναι οι υπέρτατοι στόχοι για τον μέσο Κινέζο. Ένα πράγμα που πρέπει να τονίσω  σε αυτό το σημείο είναι η μεγάλη σημασία που δίνουν οι Κινέζοι στην ΠΑΙΔΕΙΑ, ώστε να υλοποιήσουν τους παραπάνω στόχους.

Κάτι που έχει τις ρίζες του στην περίοδο των αυτοκρατορικών δυναστειών, όπου ο Αυτοκράτορας έδινε την «μία ευκαιρία στο εκατομμύριο» στους μορφωμένους μικροαστούς να γίνουν αυλικοί/συμβουλάτορές του, αφού πρώτα περάσουν δύσκολες Αυτοκρατορικές Εξετάσεις. Και για να το κατορθώσουν αυτό, έπρεπε να καταβάλλουν «Γκον Φου»!

Η λέξη Κουνγκ Φου (Γκον Φου στα μανδαρίνικα) που έχει συνυφασθεί  στην Δύση με τις πολεμικές τέχνες, δεν είναι τίποτε άλλο από την εργασία, τον κόπο που πρέπει να καταβάλεις  για να φθάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην σύγχρονη Κίνα ο πυρήνας της καθημερινής τους ζωής είναι «Γκον Φου». Εργασιομανείς και μελετηρούς θα τους πούμε εμείς αλλά για αυτούς είναι κάτι φυσιολογικό. Αμέτρητες υπερωρίες και ώρες διδασκαλίας  για να μπορέσουν μικροί και μεγάλοι να βελτιώσουν τις ικανότητες τους, τις γνώσεις τους και την κατάρτισή τους σε επίπεδο επιστημών, γλωσσών ακόμη και «κοινωνικής συμπεριφοράς» ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας και στην ζωή. Φανταστείτε τι «Γκον Φου» χρειάζεται να καταβάλεις προκειμένου να ανέβεις στην κατάταξη των μαθητών μιας μικρής επαρχιακής κωμόπολης 4 εκατομμυρίων κατοίκων και να περάσεις στο Πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας  !

Η Ελλάδα στο μυαλό των Κινέζων 

 

Κλείνοντας, θα αναφερθώ στην γνώμη που έχουν οι Κινέζοι για την χώρα μας.  Πάντοτε φυσικά,  με βάση τις απαντήσεις και αντιδράσεις τους όταν τους λέω ότι είμαι Έλληνας. Η Ελλάδα έχει ομολογουμένως περίοπτη και σεβάσμια θέση,  όχι μόνο για τα όμορφα νησιά μας και τα τοπία μας (μιας και ο συνδυασμός  Βουνό – Θάλασσα είναι ιδανικός για τους περισσότερους Κινέζους ταξιδιώτες) αλλά για τον πολιτισμό, την ιστορία και τις επιστήμες. Στα μικρά παιδιά στο σχολείο, τους μαθαίνουν για τις πέντε  χώρες – κοιτίδες ανθρώπινου πολιτισμού  (Αρχαία  Ελλάδα – Βαβυλώνα – Αρχαία Αίγυπτος – Ινδία  -Κίνα).

Εάν κάποιος ψάξει  την κινεζική ιστορία,  θα αναγνωρίσει πολλούς «παράλληλους βίους» ανάμεσα σε προσωπικότητες της Αρχαίας Ελλάδας και της Αυτοκρατορικής Κίνας. Ο σύγχρονος Κινέζος φιλόσοφος και διανοητής Φενγκ Γιο-ου Λαν, ένας από τους πρώτους στην σύγχρονη ιστορία της Κίνας που σπούδασε στην Ευρώπη, παρομοίασε την επιρροή  του  Σωκράτη στην Δύση  με  αυτήν του Κομφούκιου στην Ασία και εισήγαγε την μελέτη του στα Κινεζικά πανεπιστήμια.

Η προτομή του Αριστοτέλους υπάρχει σε αρκετά προαύλια σχολείων ανά την επικράτεια (δείτε την σχετική φωτογραφία), ο Αίσωπος και οι μύθοι του  είναι σχολικό ανάγνωσμα και οι περισσότεροι γνωρίζουν για το Δία, την Αθηνά, τον Ηρακλή και τον Προμηθέα. Ακόμα και την περίοδο της πολιτιστικής επανάστασης, η ηγεσία του Mao Tse Tung, εισήγαγε την μελέτη του Επίκουρου στα πανεπιστήμια ως μέρος της «μαρξιστικής» διαπαιδαγωγήσεως. Στον τομέα της ιατρικής, αρκετοί Κινέζοι επιστήμονες έχουν αναφερθεί στον Ιπποκράτη και τον έχουν παρομοιάσει με τον πατέρα της Κινεζικής ιατρικής, Hua Tuo.

Οι Μανδαρίνοι-Γεωμάντεις της «Αυτοκρατορικής Πόλης» κάλεσαν τον  Ιταλό ιεραπόστολο Mateo Ricci  (το 1601) να τους διδάξει τα «Στοιχεία του Ευκλείδη» και να γίνει ο πρώτος Ευρωπαίος που θα περάσει την πόρτα της.

Τέλος, όταν σπούδαζα στην Σιγκαπούρη, μία ημέρα ο Πρύτανης της Σχολής με κάλεσε στο γραφείο του. Είχε μάθει ότι είμαι Έλληνας και άρχισε να με ρωτάει για τον Ηράκλειτο. Μου εξήγησε μάλιστα πόσο γνωστό ήταν το «τα πάντα ρει» στους πανεπιστημιακούς κύκλους της Ασίας .

Φάνης Σούλης, Ιούνιος 2017

 

 

Από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό του Φάνη Σούλη:

Από ξεναγήσεις στην Κίνα και την Ελλάδα

 

 

Συνοδός και μεταφραστής του Χορευτικού Ομίλου Τρικ’αλων σε εκδηλώσεις για την Κινεζική Πρωτοχρονιά στο Πεκίνο

unnamed (10)

Ομιλητής σε εκδήλωση για την Κινεζική Πρωτοχρονιά

Εκπαιδεύοντας τους Κινέζους Ταξιδιωτικούς Πράκτορες

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Προτομή του Αριστοτέλη στο Χαινάν 
Η επιγραφή αναφέρει: “Η υπέρτατη αξία της ζωής δεν έγκειται στην επιβίωση, αλλά στην αφύπνιση του νου και στην σκέψη»

Φάνη σε ευχαριστούμε θερμά εκ μέρους του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ για τη διάθεσή σου να μοιραστείς τα βιώματά σου με όλους μας , αλλά και για την πνευματικότητα, που χαρακτηρίζει τη ζωή και την εργασία σου!

ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ -Ημερήσια εκδρομή και Φιλοσοφικός Περίπατος στη Βουλιαγμένη και το Ηραίο –Δηλώστε συμμετοχή!

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, στα πλαίσια του προγράμματος εκπαίδευσης των πολιτών «ΑΚΑΔΗΜΙΑ» και της Περιπατητικής Φιλοσοφικής της Σχολής «Στα Μονοπάτια των Ανθρώπων»και ως μία διέξοδο επανασύνδεσης και εναρμόνισης των μελών και φίλων μας με τις πανάρχαιες αξίες, από τις οποίες τόσο έχουμε απομακρυνθεί και τις συνέπειες της απόστασης αυτής βιώνουμε ως «κρίση», διοργανώνει ημερήσια «πνευματική σύναξη» στη λιμνοθάλασσα Βουλιαγμένη, στην Κορινθία και το απόγευμα φιλοσοφικό περίπατο στο Ηραίο. 

unnamed

Η εκδρομή θα γίνει την Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017, με αναχώρηση από την Αθήνα με λεωφορείο στις 11:00.

Σημείο εκκινήσεως : πλατεία Ομονοίας (μεταξύ 3ης Σεπτεμβρίου & Αγ. Κων/νου)

Σχετική εικόνα

Πρόγραμμα 

Αναχώρηση με λεωφορείο (Ομόνοια) 11:00 (εισιτήριο 15 Ευρώ το άτομο

Άφιξη στη Βουλιαγμένη​ ​13:00

Μπάνιο – καφές (στο Ypanema): 13:00-15:00

Φαγητό στην ταβέρνα ΗΡΑ ή στο Ypanema: 15:00-18:30 (προαιρετικό κόστος περίπου 10-15 ευρώ το άτομο)

Φιλοσοφικός περίπατος στο Ηραίον: 18:30-21:30

Αναχώρηση επιστροφής 21:45

 Αποτέλεσμα εικόνας για υπανέμα

Ο φιλοσοφικός περίπατος θα έχει θέμα «Η σχέση Ελληνικού και Κινεζικού Πολιτισμού» και εισηγητής του θα είναι ο Φάνης Σούλης, που κατοικεί και εργάζεται μόνιμα στο Πεκίνο. Με τη συζήτηση αυτή θα κλείσουμε το σύντομο αφιέρωμα του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στο έτος Ελληνοκινεζικής φιλίας, μέσω έμπρακτων δράσεων, που καθιστούν πλέον ορατή την οργανική διασύνδεση των δύο λαών, ιδίως στο επίπεδο του πολιτισμού!

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Φάνη Σούλη για την Κίνα και τη σχέση της με τον Ελληνικό πολιτισμό, μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Εμφάνιση cv 1.png

Δηλώσεις συμμετοχής : Κυριάκος Κόκκινος (6973022722), Ευθύμης Στίγγας (6936941688) και στο cosmopolis.organicity@gmail.com

*Προσοχή: Επειδή το λεωφορείο είναι 20 θέσεων, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας, με βάση τις κρατήσεις θέσεων, που απαιτεί να έχει καταβληθεί το κόστος μεταφοράς. Αν υπάρξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ειδοποιηθούμε εγκαίρως, θα φροντίσουμε να έχουμε μεγαλύτερο λεωφορείο, ώστε να απολαύσουμε όλοι μαζί μία ακόμη έξοχη εμπειρία Οργανικής παρέας*

faros-4

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ηραιον λουτρακιου 

Η Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή «Στα Μονοπάτια των Ανθρώπων»>> της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ

Ο δέκατος πέμπτος περίπατος της <<Περιπατητικής Φιλοσοφικής Σχολής «Στα Μονοπάτια των Ανθρώπων»>> του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, έλαβε χώρα σήμερα, 25/6/2017, στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ» επί της Ιεράς Οδού 401, στο Χαϊδάρι, στις παρυφές του όρους Αιγάλεω.

IMG_20170625_124302

Σε μια όαση φυσικής ομορφιάς, όχι ευρέως γνωστή σε όσους δεν κατοικούν σε γειτονικές περιοχές, που αξίζει όλοι να επισκεφθείτε.

Προηγήθηκε η ξενάγησή μας από γεωπόνο στις θεματικές ενότητες του κήπου, με φυτά και δένδρα από όλον τον κόσμο.

 

Η ενέργεια του χώρου θετικότατη. Πολύ καλή η καταγραφή και σήμανση φυτών και δένδρων.

IMG_20170625_115814

Στη συνέχεια επιλέξαμε ένα σκιώδες σημείο του δάσους κι εκεί διαβάσαμε ως ομάδα τον «ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ», ένα αποκαλυπτικό Ερμητικό κείμενο, του Ερμή Τρισμέγιστου , που ταξίδεψε χιλιάδες χρόνια για να μας συναντήσει σήμερα και να μας μεταφέρει μηνύματα, ανάλογα με την πνευματικότητα καθενός μας…

Καθένας διάβασε τμήμα του κειμένου και μετά όλοι είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν την άποψή τους, σκέψεις, συναισθήματα και βιώματα, εμπλουτίζοντας όλους τους άλλους με τον ιδιαίτερο ατομικό τρόπο προσέγγισης της αλήθειας, που εκφράζεται από κάθε ανθρώπινη προσωπικότητα.

Όλο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Ευχαριστούμε τον Κύριο και Λόγο, για τις αιώνιες δωρεές του και ευχόμαστε όλοι να είναι δεκτικοί και έτοιμοι στο να τις λάβουν!

images

ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ- Η Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή θα συναντηθεί στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ»!

Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή <<Στα μονοπάτια των Ανθρώπων>> – Ελάτε κοντά μας για να κάνουμε και πάλι τον Κόσμο μας Κόσμημα της Δημιουργίας!

<<Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά. – Ρήγας Φεραίος>>

map_2

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ , συνεχίζει την κοσμική της δράση, με νέο φιλοσοφικό περίπατο, την Κυριακή,  25 Ιουνίου 2017, με επίσκεψη στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ» επί της Ιεράς Οδού 401, Χαϊδάρι (στο τέλος της Ιεράς Οδού, λίγο πριν την συμβολή με την Λεωφόρο Καβάλας)! 

Για πληροφορίες και χάρτη του καταπληκτικού αυτού βοτανικού κήπου, μπορείτε να πατήσετε εδώ.

Θα προηγηθεί η ευλογία και το προσκύνημα, για όσους επιθυμούν, στην Ιερά Μονή Δαφνίου κι ακολούθως στις 11.00 θα συναντηθούμε στην είσοδο του Βοτανικού Κήπου, για να περπατήσουμε όλοι μαζί, σύμφωνα με τα ειωθότα της Οργανικότητάς μας .

Πριν από τον φιλοσοφικό περίπατο θα προηγηθεί ξενάγησή μας στον χώρο, η οποία θα είναι προαιρετική και θα στοιχίζει 2 Ευρώ ανά άτομο.

Μετά την περιήγησή μας στο χώρο, θα διαβαστεί ένα περίφημο κείμενο του Ερμή Τρισμέγιστου: «ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ».

αρχείο λήψης 

Όλο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Θα επακολουθήσουν οι τοποθετήσεις, όσων επιθυμούν, και διαλογική συζήτηση.

 

Ο Βοτανικός Κήπος βρίσκεται στο Χαϊδάρι, σε απόσταση 8 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας και καταλαμβάνει μια έκταση 1860 στρεμμάτων, στις Βόρειες πλαγιές του Όρους Αιγάλεω. Στο τέλος της Ιεράς Οδού, στο ύψος που αυτή συμβάλλει με Εθνική Οδό Αθηνών – Κορίνθου – Πατρών (πρώην Καβάλας) θα συναντήσει ο επισκέπτης την κεντρική είσοδο του

Βοτανικού Κήπου (Ιερά Οδός 403). Ο Κήπος εκτείνεται από το Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο, μέχρι τη Μονή Δαφνίου και τα τουριστικά περίπτερα του Δήμου Χαϊδαρίου (πρώην ΕΟΤ). Διακόπτεται από τον δρόμο Σχιστού – Κορυδαλλού ο οποίος τον χωρίζει σε ένα μικρότερο, το ανατολικό τμήμα, και σε ένα πολύ μεγαλύτερο, το δυτικό. Η καλλιεργημένη και επισκέψιμη περιοχή του Κήπου βρίσκεται στο δυτικό τμήμα.

Ο Κήπος, εκτός από τον υψηλό βαθμό ποικιλότητας της αυτοφυούς και καλλιεργούμενης χλωρίδας, αποτελεί και ένα ιδανικό φυσικό καταφύγιο της πανίδας (η έκταση είναι μέρος του μόνιμου καταφυγίου άγριας ζωής του όρους Αιγάλεω – Ποικίλου σύμφωνα με το Φ.Ε.Κ. 918/Β/, 18/07/2001), επειδή το οικοσύστημα, προστατευμένο από τις δυσμενείς ανθρώπινες επεμβάσεις, παρέχει τη δυνατότητα λειτουργίας ενός πλήρους και αδιατάρακτου τροφικού πλέγματος.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Κήπος, εκτός του ότι αποτελεί πνεύμονα πρασίνου και χώρο αναψυχής και πνευματικής ηρεμίας για τους κατοίκους μιας αστικής περιοχής, όπως είναι η δυτική Αττική, λειτουργεί και ως πεδίο έρευνας και επιμόρφωσης του κοινού. Τα φυτά που καλλιεργούνται επισημαίνονται με ενημερωτικές πινακίδες οι οποίες παρέχουν πληροφορίες για την ταυτότητα και τη γεωγραφική τους εξάπλωση. Το προσωπικό του Ιδρύματος διαθέτει ικανή επιστημονική εμπειρία σε θέματα διατήρησης και κυρίως αναπαραγωγής ενδημικών, σπανίων και απειλουμένων ειδών της ελληνικής χλωρίδας. Αξίζει να αναφερθεί ότι στη Φυτοθήκη (Herbarium) του Κήπου διατηρούνται περίπου 19000 αποξηραμένα δείγματα φυτών, το μεγαλύτερο τμήμα των οποίων προέρχεται από περιοχές που τώρα θεωρούνται προστατευόμενες, επειδή έχουν ενταχθεί στο δίκτυο του προγράμματος ‘’NATURA 2000’’.

Τα ξημερώματα της 8ης Σεπτέμβρη 1944, ο ναζισμός έδειξε, για μια ακόμη φορά, το αληθινό του πρόσωπο: 59 ήρωες εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι, στο δάσος όπου βρίσκεται σήμερα ο Βοτανικός Κήπος Ι. & Α. Διομήδους. Οι ναζί κατακτητές, λίγο πριν την αποχώρησή τους από την Ελλάδα, συγκέντρωσαν από τις φυλακές όσους αντιστασιακούς θεωρούσαν σκληρότερους και προχώρησαν στην κτηνωδία: τους εκτέλεσαν στο Χαϊδάρι. Οι ήρωες αυτοί έπεσαν τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και ζητωκραυγάζοντας. Ανάμεσα στους εκτελεσθέντες βρίσκονταν μεγάλες προσωπικότητες της Αντίστασης, όπως η «Μπουμπουλίνα της Αντίστασης», Λέλα Καραγιάννη και ο Μανώλης Λίτινας. Και όμως, επειδή οι περισσότεροι από τους αγωνιστές αυτούς δεν είχαν επίσημη παραταξιακή ή κομματική ταυτότητα αλλά έπεσαν μόνο για την πατρίδα τους, η θυσία τους δεν έγινε γνωστή. Κάθε 8η Σεπτέμβρη μαζεύονται λιγοστοί συγγενείς των θυμάτων (όσοι συμβαίνει να είναι εν ζωή) για να τιμήσουν τους Έλληνες ήρωες – συγγενείς τους. Είναι υποχρέωσή μας να βρισκόμαστε κοντά τους.

Στην εικόνα φαίνεται ο δημοσιογράφος Μανώλης Λίτινας, ηγετικό στέλεχος του ΕΔΕΣ Αθήνας, και το σημείωμα που άφησε όταν τον οδηγούσαν στο απόσπασμα οι Ναζί: «Σήμερα το πρωί τουφεκιζόμεθα. Πέφτομε για την πατρίδα με γέλιο στα χείλη για τη λευτεριά».

Ο “Βοτανικός Κήπος Ιουλίας και Αλεξάνδρου Ν. Διομήδους” είναι ένα Κοινωφελές Ίδρυμα και οφείλει όχι μόνο την επωνυμία του αλλά και την ύπαρξή του σε έναν φωτισμένο οραματιστή, τον Αλέξανδρο Ν. Διομήδη.

Ο θεμελιωτής του Ιδρύματος υπήρξε μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες της νεότερης ιστορίας της χώρας μας. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1875 και σπούδασε Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτική Οικονομία στην γενέτειρά του καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Βερολίνου το 1898 και υφηγητής του Διοικητικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1905, διετέλεσε δε και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Alexandros Diomidis.jpg

Ασχολήθηκε με πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής και διέπρεψε σε όλους. Στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του υπήρξε συνεργάτης των μεγαλυτέρων αθηναϊκών εφημερίδων και ανταποκριτής μερικών ευρωπαϊκών. Το έτος 1909 διορίζεται Νομάρχης Αττικής-Βοιωτίας, το 1910 εκλέγεται βουλευτής Σπετσών με το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου, το 1912 εκλέγεται βουλευτής με την ίδια παράταξη και ορίζεται υπουργός Οικονομικών, ενώ το έτος 1918 αναλαμβάνει υπουργός Εξωτερικών. Τον επόμενο χρόνο ορίζεται για πρώτη φορά Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας με την οποία ασχολείται, με κάποιες διακοπές, μέχρι το έτος 1949 οπότε ορκίζεται αντιπρόεδρος της συμμαχικής κυβέρνησης Σοφούλη, τον οποίο διαδέχεται στην πρωθυπουργία μετά τον θάνατό του μέχρι τον Ιανουάριο του 1950. Πεθαίνει τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου σε ηλικία 75 ετών.

Ο Αλέξανδρος Διομήδης πρότεινε πολλούς νέους νόμους και τροπολογίες, συνέταξε πολυάριθμες οικονομικές εργασίες και μελέτες και πρωτοστάτησε στον εξηλεκτρισμό, την ύδρευση και την αυτόματη τηλεφωνία της Αθήνας καθώς και σε άλλα δημόσια έργα πνοής για την επαρχία.

Ασχολήθηκε με πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής και διέπρεψε σε όλους. Στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του υπήρξε συνεργάτης των μεγαλυτέρων αθηναϊκών εφημερίδων και ανταποκριτής μερικών ευρωπαϊκών. Το έτος 1909 διορίζεται Νομάρχης Αττικής-Βοιωτίας, το 1910 εκλέγεται βουλευτής Σπετσών με το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου, το 1912 εκλέγεται βουλευτής με την ίδια παράταξη και ορίζεται υπουργός Οικονομικών, ενώ το έτος 1918 αναλαμβάνει υπουργός Εξωτερικών. Τον επόμενο χρόνο ορίζεται για πρώτη φορά Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας με την οποία ασχολείται, με κάποιες διακοπές, μέχρι το έτος 1949 οπότε ορκίζεται αντιπρόεδρος της συμμαχικής κυβέρνησης Σοφούλη, τον οποίο διαδέχεται στην πρωθυπουργία μετά τον θάνατό του μέχρι τον Ιανουάριο του 1950. Πεθαίνει τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου σε ηλικία 75 ετών.

Ο Αλέξανδρος Διομήδης πρότεινε πολλούς νέους νόμους και τροπολογίες, συνέταξε πολυάριθμες οικονομικές εργασίες και μελέτες και πρωτοστάτησε στον εξηλεκτρισμό, την ύδρευση και την αυτόματη τηλεφωνία της Αθήνας καθώς και σε άλλα δημόσια έργα πνοής για την επαρχία.

********************************************************

Υπενθυμίζουμε ότι κι αυτή η συνάντησή μας γίνεται με φιλική και φιλοσοφική διάθεση κι ότι είστε όλοι καλεσμένοι.

Η ενεργοποίηση καθενός από εμάς κι ο συντονισμός όλων μας , στη βάση κοινών αρχών κι αξιών καιπρος την επίτευξη συλλογικών στόχων, αποτελεί το κρίσιμο διακύβευμα των ημερών … Γι’ αυτό μην αμελείτε. Η συμμετοχή σας είναι αναγκαία για να σηκώσουμε μαζί τον Κόσμο μας Ψηλά!!!

Η συμμετοχή στους φιλοσοφικούς μας περιπάτους και τις εκδηλώσεις μας εν γένει είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία ευχάριστη βόλτα ή συνάντηση. Είναι μέσο ψυχ-αγωγίας, με τη γνήσια  έννοια του όρου. Όλοι φεύγουμε πλουσιότεροι κι αποφασισμένοι να δράσουμε από κοινού, για το καλό της κοινότητάς μας.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ
• Η συμμετοχή είναι ελεύθερη.
• Περπατάμε παρέα σε μέρη της πόλης ή και εκτός αυτής, που προανακοινώνονται κι έχουν μια ιδιαίτερη αξία, την οποία αναζητούμε. Η συλλογικότητα κι η από κοινού δράση επαυξάνει την αξία αυτή.
• Η διάρκεια του περιπάτου είναι 2 ώρες το μέγιστο.
• Η συζήτηση έχει έναν συγκεκριμένο άξονα : Είναι το θέμα, που έχει ανακοινωθεί.
• Υπάρχει ένας συμποσιάρχης, που διευθύνει την συζήτηση και ένας κεντρικός εισηγητής του θέματος. Η κεντρική εισήγηση έχει διάρκεια έως 20 λεπτά.
• Μετά λαμβάνουν τον λόγο οι παριστάμενοι. Αυτό είναι προαιρετικό, αλλά συνήθως αποδεικνύεται πολύ ουσιαστικό και καλό είναι να μιλήσουν όλοι.
• Ο χρόνος αυτών των πρωτομιλιών των παρευρισκομένων είναι συνήθως 3-4 λεπτά, άρα είναι σημαντικό ο λόγος να είναι μεστός, περιεκτικός και εντός θέματος.
• Ακολουθούν οι δευτερομιλίες (και του εισηγητού), που διαρκούν λιγότερο (1-2 λεπτά).
• Την σειρά των ομιλητών την καθορίζει ο συμποσιάρχης από την αρχή (κατά κανόνα γίνεται με σειρά αριστερόστροφα, όπως όταν χορεύουμε).
• Ο συμποσιάρχης μπορεί να επιλέξει να γίνει ευέλικτος με τους γενικούς κανόνες -σε κάποιο βαθμό – πάντοτε με γνώμονα να διευκολύνει και να προαγάγει την συζήτηση με αμερόληπτο τρόπο.
• Δεν μοχθούμε να καταλήξουμε σε κάποιο κοινό συμπέρασμα, ούτε να επιβάλλουμε την γνώμη μας στους άλλους.
• Εξυπακούεται ότι όταν κάποιος λαμβάνει τον λόγο, δεν διακόπτει κανείς (πάρα μόνον ο συμποσιάρχης και εφ’ όσον είναι απολύτως απαραίτητο).
• Μέσω της συμμετοχής βιώνουμε την ελευθερία στην πράξη, τον αλληλοσεβασμό, το μοίρασμα του πνεύματος και της ψυχής, διευρύνοντας τα στενά όρια συνείδησης της ατομικότητας, μέσα από τη βίωση της συλλογικότητας της ομάδας, διαφορετικής κάθε φορά, συνδιαμορφώνοντας ένα υγιές κοινωνικό πρότυπο λειτουργίας, που μπορούμε να μεταφέρουμε μετά στη δική μας καθημερινότητα (στην οικογένεια, στους φίλους, στην εργασία κι αλλού).
• Όλη η ουσία του εγχειρήματος περικλείεται στην εσωτερική μας προετοιμασία για να ακούσουμε και όχι μόνον να μιλήσουμε!Εκεί εδράζεται η πενυματική εξέλιξη κι η σοφία … στον αρμονικό συνδυασμό αποδοχής και προσφοράς, στον ιερό νόμο της αμοιβαιότητας!
• Μέσω των φιλοσοφικών μας περιπάτων αναζητούμε τον κοινό ψυχοπνευματικό μας τόπο, το συγκερασμό των διαφορετικών μονοπατιών και προσεγγίσεων , σε έναν κοινό δρόμο προς την αντικειμενική αλήθεια και την κοινή αναζήτηση της συλλογικής ευημερίας, τον οποίο ονομάσαμε «ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ» . Τη συνείδηση της ενότητας των ανθρώπων, όχι μόνον ως κεκρυμμένο κοσμικό νόμο, αλλά κι ως αναγκαιότητα για να καταστούμε όντως άνθρωποι.

********************************************************

H Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ /COSMOPOLIS-Organicity Movement είναι ο καταλύτης του παγκόσμιου ρεύματος ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΙ ΑΡΕΤΗΣ, που διατρέχεται από την ΙΔΕΑ της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ . Υγιείς Προσωπικότητες, ως κύτταρα κοινωνικών και πολιτικών Συλλογικοτήτων, αποτελούν τη μόνη Οδό για την ευημερία ανθρώπων και λαών. Η συνειδητοποίηση της διασύνδεσης όλων των ανθρώπων μεταξύ τους και της αναγκαίας αλληλεπίδρασής τους, είναι το μυστικό για να περάσουμε από τα συγκρουσιακά μοντέλα διακυβέρνησης κι οργάνωσης, σε νέα πρότυπα ενότητας και συνεργασίας.

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ως πνευματική κίνηση, έχει ως σκοπό να διαχύσει στην κοινωνία το όραμα της Οργανικότητας, μιας ιδέας αναμορφωτικής και γνήσια επ-αναστατικής, που έρχεται να γιατρέψει τις αρνητικές και συγκρουσιακές αντιλήψεις, από τις οποίες πάσχει ο σύγχρονος άνθρωπος, αναφορικά με τη σχέση του κάθε πολίτη με τους υπόλοιπους, αλλά και τον τρόπο δόμησης υγιών συλλογικοτήτων, είτε αυτές λέγονται οικογένεια, είτε επιχείρηση, είτε πόλη, είτε πολιτεία, είτε ανθρωπότητα. Μέσω της μεταμορφωτικής δράσεως της οργανικής αντίληψης δημιουργούνται πολίτες, που κοσμούν τις πόλεις τους, πόλεις που κοσμούν πολιτείες και πολιτείες που κοσμούν τον Κόσμο!
Η ιδέα της Οργανικότητα όπως την μελετούμε, βιώνουμε και καλλιεργούμε είναι ταυτόχρονα μία σύγχρονη προσφορά μας στον Κόσμο, που έχει όμως βαθιές ρίζες στην φιλοσοφία και τη θρησκεία. Γι’ αυτήν έχουν αναφερθεί στην αρχαιότητα οι Στωικοί φιλόσοφοι, ο Πλάτωνας, Σωκράτης κι Αριστοτέλης, ενώ οι θρησκευτικές της ρίζες εκκινούν από την αντίληψη της υποστατικής ενότητας της Αγίας Τριάδος, όπου οι τρεις Θείες υποστάσεις, είναι ταυτόχρονα διακριτές, όσο κι αξεδιάλυτα ενωμένες σε ΕΝΑ, ιδέα η οποία εκφράζεται εν συνεχεία και σε όλες τις διαστάσεις των ανθρωπίνων κοινωνιών. Οι κοινωνίες κι οι συλλογικότητες αντιμετωπίζονται ως ευρύτεροι οργανισμοί, όπου κάθε άνθρωπος βρίσκει τη μοναδική του θέση εντός της συλλογικότητας, χωρίς να χάνει τη δική του ατομικότητα, άρα κι υπευθυνότητα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη συμβολή του στην ποιοτική κατάσταση της συλλογικότητας, στην οποία ανήκει. Με τον τρόπο αυτό μπορεί καθένας να αντιληφθεί το ρόλο των ανθρώπων – κυττάρων στη δημιουργία ευρύτερων συλλογικοτήτων – οργάνων, εντός της κοινωνίας κι ακόμη ευρύτερων οργανισμών – πολιτειών, έως τη δόμηση της ίδιας της ανθρωπότητας, στο σύνολό της, όπου ο ρόλος καθενός είναι μοναδικός και αναγκαίος για τη συνολική ευημερία κι όπου η όποια σύγκρουση, αντιμετωπίζεται ως ασθένεια. Η φυσική κατάσταση ανθρώπων και συλλογικοτήτων απαιτεί ενότητα, συνεργασία, δικαιοσύνη και απόλυτο σεβασμό στο ρόλο καθενός, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα κύτταρα κι όργανα ενός ανθρώπινου οργανισμού.
Η Οργανικότητα είναι η μόνη ιδέα, που έλκοντας την έμπνευσή της από την ίδια τη Θεία Δημιουργία, μπορεί να προσδώσει ένα πραγματικά υγιές νόημα σε υποκειμενικές ανθρώπινες θεωρήσεις , όπως ιδεολογίες, πολιτικές κι οικονομικές θεωρίες, αφαιρώντας από αυτές τις αρνητικές και συγκρουσιακές τους διαστάσεις, καθαίροντας αυτές, διυλίζοντας και διατηρώντας μόνον τα ενωτικά και δημιουργικά τους στοιχεία, αναδεικνύοντας την πραγματική ελπίδα δημιουργίας ένθεων κοινωνιών συνειδητών ανθρώπων. Υπ’ αυτή τη θεώρηση είναι αυτή που θέτει στη σωστή της βάση την αρετής της Φιλοπατρίας, ως αναγκαία συνθήκη, υπό τις ανωτέρω παραδοχές, για όλους τους ανθρώπους, για την όποια ευρύτερη συνεργασία επιδιώκεται σε διεθνές επίπεδο, είτε αυτή λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε ΝΑΤΟ είτε ΟΗΕ είτε BRICS. Αν οι σχέσεις που διαμορφώνονται δεν προωθούν το συλλογικό καλό, με δικαιοσύνη, σεβασμό κι αρμονία, δηλαδή ΟΡΓΑΝΙΚΑ, προωθούν την ασθένεια κι είναι καταδικασμένες να διαιωνίζουν τη δυσαρμονία κι ας πλανώνται οι άνθρωποι για το αντίθετο.

cosmopolis ΣΕΒ

 

Ερμής Τρισμέγιστος-Ερμητικός Λόγος Α΄ (Ποιμάνδρης)

 

 

Όταν κάποτε συλλογιζόμουν για τα όντα και η σκέψη μου πέταξε πολύ ψηλά, ενώ οι σωματικές μου αισθήσεις ανακόπηκαν, όπως σ’ αυτούς που βάρυναν από τον ύπνο κορεσμένοι εξαιτίας της τροφής ή της κόπωσης του σώματος, μου φάνηκε πως είδα ένα ον υπερμέγεθες, πέρα από κάθε μέτρο, να με καλεί με το όνομά μου και να μου λέει: «Τι θέλεις ν’ ακούσεις και να δεις και με τη νόησή σου να μάθεις και να γνωρίσεις;».

Και είπα εγώ: «Εσύ ποιος είσαι;»

«Εγώ», είπε, «είμαι ο Ποιμάνδρης, ο νους της αυθεντίας. Γνωρίζω τι ζητάς και είμαι παντού μαζί σου».

Κι εγώ είπα: «Θέλω να μάθω για τα όντα, να κατανοήσω τη φύση τους, να γνωρίσω το Θεό. Πώς θέλω να τα ακούσω αυτά!»

Μου είπε πάλι: «Έχε στο νου σου όσα θέλεις να μάθεις κι εγώ θα σε διδάξω».

 

 

Λέγοντας αυτά άλλαξε όψη κι αμέσως τα πάντα ανοίχτηκαν μπροστά μου ορμητικά και είδα θέαμα απεριόριστο, τα πάντα να λούζονται στο φως, φως καθαρό και ιλαρό.

Κι αγάπησα με πάθος αυτό που είδα.

Μετά από λίγο έγινε σκότος κατωφερές, τόπους-τόπους, φοβερό και στυγνό, κουλουριασμένο ελικοειδώς.

Μου φάνηκε σαν φίδι.

Ύστερα το σκοτάδι μεταβλήθηκε σε κάτι υγρό, άφατα ταραγμένο, που ανέδυε καπνό σαν από φωτιά και ολοκληρωνόταν με ήχο γοερό, ανείπωτο.

Έπειτα εξέπεμψε βοή άναρθρη, σαν τον ήχο της φωτιάς.

Κι από το φως λόγος άγιος επήλθε στην (υγρή) φύση και πυρ καθαρό ξεπήδησε από την υγρή φύση προς τα πάνω σε ύψος. Ήταν ανάλαφρο και οξύ και συνάμα δυναμικό.

Και ο αέρας, όντας ελαφρύς, ακολούθησε το φύσημα, καθώς αυτό ανέβαινε από τη γη και το νερό ως τη φωτιά, με αποτέλεσμα να μοιάζει ο αέρας σαν να ήταν κρεμασμένος από το φύσημα. Η γη και το νερό έμεναν στη θέση τους και ήταν ανακατεμένα, ώστε δεν ξεχώριζε η γη απ’ το νερό.

Κινούνταν στο άκουσμα του πνευματικού λόγου, ο οποίος περνούσε από πάνω τους.

 

 

Ο Ποιμάνδρης μου είπε: «Κατανόησες αυτό το θέαμα τι σημαίνει;»

Και είπα εγώ: «Θα το κατανοήσω».

«Εκείνο το φως», είπε, «είμαι εγώ, ο Νους, ο θεός σου, ο οποίος υπήρχα πριν από την υγρή ουσία που εμφανίστηκε από το σκότος. Κι ο φωτεινός Λόγος που προήλθε από το Νου είναι γιος του θεού».

«Τι λες;», είπα.

«Να το ξέρεις: αυτό που εντός σου βλέπει και ακούει είναι ο Λόγος του Κυρίου, ενώ ο Νους είναι Θεός-Πατέρας. Δεν στέκουν χώρια ο ένας απ’ τον άλλο, γιατί η ένωσή τους είναι η ζωή».

«Σ’ ευχαριστώ», είπα εγώ.

«Κατανόησε λοιπόν το φως και αναγνώρισέ το».

 

Αφού είπε αυτά τα λόγια, για πολύ ώρα με κοίταζε στα μάτια, με αποτέλεσμα να τρέμω στην όψη του. Κι όταν κοίταξε ψηλά, είδα στο νου μου το φως να υπάρχει σε αναρίθμητες δυνάμεις, να έχει γίνει κόσμος απεριόριστος, τη φωτιά να περισφίγγεται από μια πολύ μεγάλη δύναμη και να κρατιέται στη θέση της. Αυτά εγώ τα σκεφτόμουνα, βλέποντάς τα χάρη στο λόγο του Ποιμάνδρη.

Κι ενώ ήμουν κατάπληκτος, είπε πάλι σε μένα: «Στο νου σου είδες την αρχέτυπη μορφή, την αρχή που υπήρχε πριν κι από την αρχή την ατελεύτητη». Αυτά μου είπε ο Ποιμάνδρης.

Και είπα εγώ: «Τα στοιχεία της φύσης, λοιπόν, από πού προήλθαν;»

Κι εκείνος απάντησε πάλι σ’ αυτά:

«Από τη Βούληση του θεού,[1] η οποία αφού έλαβε το Λόγο και είδε τον ωραίο (ουράνιο) κόσμο, τον μιμήθηκε και μεταμορφώθηκε σε (υλικό) κόσμο χρησιμοποιώντας τα δικά της στοιχεία και τη γέννηση των ψυχών.

 

 

Ο Νους, ο θεός, ήταν αρρενόθηλυς, ζωή και φως, και γέννησε με το λόγο άλλο Νου, δημιουργό, που όντας θεός του πυρός και του πνεύματος δημιούργησε επτά Διοικητές, οι οποίοι περιέχουν σε κύκλους τον αισθητό κόσμο.

Η διοίκησή τους ονομάζεται Ειμαρμένη.

Αμέσως από τα κατωφερή στοιχεία πήδησε ο Λόγος του θεού προς το καθαρό δημιούργημα της φύσης και ενώθηκε με τον Νου-Δημιουργό, γιατί ήταν ομοούσιός του.[2]

Έτσι τα κατώτερα στοιχεία της φύσης απέμειναν άλογα, να είναι μόνο ύλη.

Μαζί με το Λόγο ο Νους-Δημιουργός, που περιέχει τους κύκλους και τους κάνει να στριφογυρίζουν με κρότο[3], έθεσε σε περιστροφή τα δημιουργήματά του και τα άφησε να περιστρέφονται απ’ την απροσδιόριστη αρχή ως το δίχως όρια τέλος.

Γιατί έχει αρχή, αλλά όχι τέλος.

 

 

Η περιφορά τους, όπως το θέλησε ο Νους, δημιούργησε από τα κατώτερα στοιχεία ζώα άλογα –γιατί τα κατώτερα στοιχεία δεν είχαν συγκρατήσει το Λόγο.

Ο αέρας γέννησε όσα πετούν, το νερό όσα κολυμπούν. Η γη και το νερό διαχωρίστηκαν μεταξύ τους, όπως το θέλησε ο Νους, και η γη γέννησε από τον εαυτό της όσα τετράποδα ζώα έχει και ερπετά, θηρία άγρια και ήμερα.[4]

Ο πατέρας των πάντων Νους, όντας ζωή και φως, γέννησε τον Άνθρωπο ίσο με τον εαυτό και τον αγάπησε σαν παιδί του.[5] Γιατί ήταν πανέμορφος, έχοντας την εικόνα του πατέρα του.

Πραγματικά ο θεός αγάπησε την ίδια του τη μορφή και της παρέδωσε όλα του τα δημιουργήματα.

Ο Άνθρωπος, αφού κατανόησε την κτίση του Δημιουργού μέσα στον Πατέρα, θέλησε να δημιουργήσει και ο ίδιος. Ο πατέρας του το επέτρεψε.

 

 

Όταν ήρθε στη δημιουργική σφαίρα,[6] για να πάρει την πάσα εξουσία, κατανόησε τα δημιουργήματα του αδελφού του[7] κι εκείνοι τον αγάπησαν κι ο καθένας τους του μετέδιδε όσα ανήκουν στην τάξη του.[8]

Και αφού κατανόησε την ουσία τους και μετέλαβε από τη φύση τους, θέλησε να διαρρήξει την περιφέρεια των κύκλων και να κατανοήσει τη δύναμη αυτού που κείται πάνω στη φωτιά.

Έχοντας την εξουσία του κόσμου των θνητών και των άλογων ζώων έσκυψε μέσα από την αρμονία (του κόσμου), διαρρηγνύοντας το κέλυφός της, και έδειξε στην κατώτερη φύση την ωραία μορφή του θεού.

Αυτή, βλέποντας την ομορφιά του, που δεν χορταίνεται ποτέ, να έχει μέσα του όλη τη δύναμη των Διοικητών και τη μορφή του θεού, χαμογέλασε από έρωτα, επειδή αντίκρισε την όψη της κάλλιστης μορφή του Ανθρώπου μέσα στο νερό και τη σκιά του πάνω στη γη.

Αλλά κι ο Άνθρωπος βλέποντας την όμοια μ’ αυτόν μορφή μέσα στο νερό την αγάπησε και θέλησε να κατοικήσει εκεί.

Η θέλησή του έγινε ταυτόχρονα πράξη και κατοίκησε τη μορφή που δεν έχει λόγο.

Η φύση, λαμβάνοντας τον αγαπημένο της, τον σφιχταγκάλιασε ολόκληρη και ενώθηκαν. Γιατί ήταν εραστές.

 

 

Γι’ αυτό το λόγο απ’ όλα τα ζώα πάνω στη γη μόνο ο άνθρωπος είναι διπλός, θνητός εξαιτίας του σώματος, αθάνατος εξαιτίας του αληθινού Ανθρώπου.

Γιατί αν και είναι αθάνατος και έχει την εξουσία των πάντων, πάσχει τη μοίρα των θνητών, υποκείμενος στην Ειμαρμένη.[9]

Και μολονότι είναι πάνω από την αρμονία, έγινε δούλος εντός της αρμονίας. Και αν και είναι ανδρόγυνος από ανδρόγυνο[10] και άυπνος από άυπνο πατέρα, <από τον έρωτα> νικιέται».

«Και μετά απ’ αυτά τι, Νου μου; Γιατί κι εγώ ο ίδιος αγαπώ το Λόγο».

Και ο Ποιμάνδρης είπε: «Αυτό είναι το μυστήριο το κρυμμένο μέχρι αυτή τη μέρα[11]. Γιατί η φύση, επειδή ενώθηκε με τον Άνθρωπο, γέννησε θαύμα θαυμασιότατο. Έχοντας, δηλαδή, από τον Άνθρωπο τη φύση της αρμονίας των Επτά, για τους οποίους σου είπα ότι έγιναν από πνεύμα και φωτιά, δεν καθυστέρησε, αλλά αμέσως γέννησε επτά ανθρώπους, ανάλογους προς τη φύση των επτά Διοικητών, ανδρόγυνους και μετάρσιους».

 

 

«Και μετά απ’ αυτά τι, Ποιμάνδρη; Γιατί μου ήρθε τώρα μεγάλη επιθυμία και ποθώ ν’ ακούσω. Μη βιάζεσαι».

Και ο Ποιμάνδρης είπε: «Σιώπα λοιπόν. Ακόμη δεν σου ανέπτυξα των πρώτο λόγο».

«Να, σιωπώ», είπα εγώ.

«Συνέβη, λοιπόν, όπως είπα, η γέννηση αυτών των επτά ανθρώπων με τον ακόλουθο τρόπο.

Η γη ήταν θηλυκή, το νερό έτοιμο για αναπαραγωγή, ο καρπός της φωτιάς ώριμος.

Η φύση πήρε από τον Αιθέρα το πνεύμα και γέννησε τα σώματα σύμφωνα με τη μορφή του Ανθρώπου.

Ο Άνθρωπος από ζωή και φως έγινε ψυχή και νους, ψυχή από ζωή και νους από φως.

Και όλα όσα ανήκουν στον αισθητό κόσμο έμειναν έτσι μέχρι το τέλος της περιόδου και την αρχή των φύλων.[12]

 

 

Άκου λοιπόν το λόγο που ποθείς ν’ ακούσεις. Όταν συμπληρώθηκε η περίοδος, λύθηκε ο σύνδεσμος των πάντων με τη βούληση του θεού.

Γιατί όλα τα ζώα που ήταν ανδρόγυνα διαλύθηκαν ταυτόχρονα με τον Άνθρωπο και έγιναν μερικά αρσενικά και μερικά με όμοιο τρόπο θηλυκά. Και ο θεός ευθύς είπε με λόγο άγιο: αυξάνεσθε μεγαλώνοντας και πληθύνεσθε πληθαίνοντας όλα τα κτίσματα και τα δημιουργήματα. Και αυτός που έχει εντός του το Νου ας αναγνωρίσει ότι ο εαυτός του είναι αθάνατος, ότι αίτιος του θανάτου είναι ο έρωτας· ας μάθει όλα τα όντα.

 

 

Αφού είπε αυτά τα λόγια, η Πρόνοια μέσω της Ειμαρμένης και της αρμονίας έκανε τις ενώσεις και καθόρισε τις γεννήσεις και πλήθυναν όλα ανάλογα με το είδος τους· κι αυτός που αναγνώρισε τον εαυτό του έφτασε στο περιούσιο Αγαθό,[13] ενώ αυτός που αγάπησε το σώμα, το γεννημένο από την πλάνη του έρωτα, αυτός παραμένει πλανώμενος στο σκοτάδι, πάσχοντας με τις αισθήσεις του τα πάθη του θανάτου».

«Ποια είναι η τόσο μεγάλη αμαρτία που κάνουν» είπα εγώ «όσοι ζουν στην άγνοια, ώστε να στερούνται την αθανασία;»

«Μοιάζεις να μην νοιάζεσαι για όσα άκουσες. Δεν σου είπα να τα σκεφτείς;»

«Τα σκέφτομαι και τα θυμάμαι και συνάμα σε ευχαριστώ».

 

 

«Αν τα σκέφτηκες, πες μου, για ποιο λόγο είναι άξιοι του θανάτου όσοι ζουν στο θάνατο;».

«Γιατί ρίζα του σώματός μας είναι το στυγερό σκοτάδι, από το οποίο προέρχεται η υγρή φύση, από την οποία συντίθεται το θνητό σώμα στον αισθητό κόσμο, από το οποίο αρδεύεται ο θάνατος».

«Καλά το κατάλαβες. Για ποιο λόγο όμως όποιος γνώρισε τον εαυτό του πηγαίνει σ’ Αυτόν, όπως λέει ο Λόγος του θεού;».

Είπα εγώ: «Επειδή ο πατέρας των όλων είναι φως και ζωή κι απ’ αυτόν γεννήθηκε ο Άνθρωπος».

«Σωστά μίλησες και είπες. Φως και ζωή είναι ο θεός και πατέρας, από τον οποίο γεννήθηκε ο Άνθρωπος. Εάν λοιπόν κατανοήσεις ότι ο εαυτός σου είναι από φως και ζωή και ότι κατάγεσαι απ’ αυτά, θα επιστρέψεις στη ζωή».

Αυτά είπε ο Ποιμάνδρης.

 

«Όμως πες μου επίσης», είπα, «πώς θα γυρίσω εγώ στη ζωή, Νου μου; Γιατί λέει ο θεός: ο έννους άνθρωπος ας αναγνωρίσει τον εαυτό του. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι νου;».

«Μίλα σωστά, όταν μιλάς. Εγώ ο ίδιος, ο Νους, παραστέκομαι στους όσιους, τους αγαθούς, τους καθαρούς, τους ελεήμονες, τους ευσεβείς[14] και η παρουσία μου γίνεται βοήθεια και ευθύς γνωρίζουν τα πάντα και εξευμενίζουν τον Πατέρα με αγάπη και τον ευχαριστούν εγκωμιάζοντάς τον και εξυμνώντας τον με τρόπο σωστό από πόθο. Και προτού να παραδώσουν το σώμα τους στο θάνατό του, απεχθάνονται τις αισθήσεις, γνωρίζοντας τις δραστηριότητές τους. Και επιπλέον εγώ, ο  Νους, δε θα επιτρέψω να έρθουν εις πέρας οι δραστηριότητες του σώματος που τους επιτίθενται. Όντας φύλακας των πυλών θα αποκλείσω τις εισόδους των κακών και αισχρών δραστηριοτήτων, αποκόπτοντας τη σκέψη τους.

Όμως στέκω μακριά από τους ανόητους, τους κακούς, τους πονηρούς, τους φθονερούς, τους πλεονέκτες, τους φονιάδες και τους ασεβείς,[15] τους έχω αφήσει στον τιμωρό τους δαίμονα, ο οποίος τους χτυπά με την οξύτητα της φωτιάς και τους πληγώνει στις αισθήσεις τους και τους ετοιμάζει ακόμη περισσότερο για την ανομία, για να τύχουν μεγαλύτερη τιμωρία.[16] Όμως αυτοί δεν παύουν να έχουν άπληστη την επιθυμία για τους πόθους τους, να πολεμούν στο σκοτάδι ακόρεστοι. Αυτό τους βασανίζει και αυξάνει ακόμη περισσότερο  τη φωτιά που τους καίει».

«Όλα καλά μου τα δίδαξες, Νου, όπως το ήθελα, αλλά πες μου επίσης και πώς γίνεται η άνοδος (της ψυχής)».

 

 

Σ’ αυτά τα λόγια ο Ποιμάνδρης απάντησε:

«Πρώτα κατά τη διάλυση του υλικού σώματος το παραδίνεις στη φθορά και η μορφή που είχες αφανίζεται. Παραδίδεις στο δαίμονα τον τρόπο της ζωής σου ανενεργό και οι αισθήσεις του σώματος επανέρχονται στις πηγές τους, γίνονται κομμάτια και ανασυντάσσονται πάλι μαζί ως ενέργειες. Η ορμή και η επιθυμία πηγαίνουν στην άλογη φύση.[17]

Έτσι ο άνθρωπος ορμά προς πάνω μέσα από την (κοσμική) αρμονία. [18]  Στην πρώτη ζώνη παραδίδει τη δύναμη της αύξησης και της μείωσης, στη δεύτερη τα τεχνάσματα του κακού, τον δόλο ανενεργό, στην τρίτη την επιθυμία της απάτης ανενεργή, στην τέταρτη την αρχοντική αλαζονεία[19] χωρίς περίσσευμα, στην πέμπτη το θράσος το ανόσιο και την προπέτεια της τόλμης,[20] στην έκτη τις κακές ορμές του πλούτου ανενεργές, στην έβδομη ζώνη το ψεύδος που μηχανορραφεί.

 

 

Τότε, γυμνωμένος από τα ενεργήματα της αρμονίας, φτάνει στην ουσία της Ογδοάδας[21] έχοντας τη δική του δύναμη και υμνεί τον πατέρα μαζί με τα όντα. Οι παρόντες χαίρονται μαζί του για την παρουσία του.

Εξομοιωμένος με όσους υπάρχουν δίπλα του ακούει και κάποιες Δυνάμεις πέρα από τη φύση της Ογδοάδας να υμνούν το θεό με γλυκιά φωνή.[22]

Τότε με τάξη ανέρχονται προς τον πατέρα και οι ίδιοι παραδίδουν τον εαυτό τους στις Δυνάμεις, γίνονται Δυνάμεις και ενώνονται με το θεό.

Αυτό είναι το αγαθό τέλος για όσους έχουν γνώση, να θεωθούν.

Λοιπόν, τι καθυστερείς; Τώρα που παρέλαβες όλη τη γνώση δε θα γίνεις καθοδηγητής των αξίων, ώστε ο θεός να σώσει το ανθρώπινο γένος χάρη σε σένα;».

Αφού είπε σε μένα αυτά ο Ποιμάνδρης, ενώθηκε με τις Δυνάμεις.

 

 

Εγώ ευχαρίστησα και εγκωμίασα των πατέρα των όλων και ο Ποιμάνδρης με άφησε ελεύθερο, αφού με δυνάμωσε και μου δίδαξε τη φύση του παντός και το μέγιστο θέαμα· κι εγώ ξεκίνησα να κηρύσσω στους ανθρώπους το κάλλος της ευσέβειας και της γνώσης: «Λαοί, άνθρωποι γεννημένοι από τη γη, που έχετε παραδώσει τον εαυτό σας στον ύπνο και τη μέθη, στην άγνοια του θεού, ξεμεθύστε, πάψτε την κραιπάλη, πάψτε να θέλγεστε από τον άλογο ύπνο».

Εκείνοι με άκουσαν και ήρθαν κοντά μου με μια ψυχή.

Εγώ τους είπα: «Γιατί, άνθρωποι γεννημένοι από τη γη, παραδώσατε τον εαυτό σας στο θάνατο, ενώ είχατε τη δύναμη να μεταλάβετε στην αθανασία; Μετανοήστε, οι συνοδοιπόροι της πλάνης, οι κοινωνοί της άγνοιας. Απαλλαγείτε από το σκοτεινό φως,[23] μεταλάβετε την αθανασία, εγκαταλείποντας τη φθορά».

 

 

Ορισμένοι από αυτούς απομακρύνθηκαν φλυαρώντας, έχοντας παραδώσει τον εαυτό τους στην οδό του θανάτου.

Άλλοι όμως με παρακαλούσαν να τους διδάξω, πέφτοντας στα πόδια μου.

Εγώ τους σήκωσα και έγινα καθοδηγητής του γένους, διδάσκοντας τους λόγους (του θεού), πώς και με ποιο τρόπο θα σωθούν. Έσπειρα σ’ αυτούς τους λόγους της σοφίας και τράφηκαν με το αθάνατο νερό.[24]

Όταν σκοτείνιασε και το φως του ήλιου άρχισε να δύει ολόκληρο, τους προέτρεψα να ευχαριστήσουν το θεό· ολοκλήρωσαν την ευχαριστία τους και καθένας γύρισε στην κλίνη του.

Εγώ την ευεργεσία του Ποιμάνδρη τη χάραξα μέσα μου και γεμάτος με ό,τι ήθελα αναγάλλιασα.

Γιατί ο ύπνος του σώματος έγινε νηφαλιότητα της ψυχής, το σφάλισμα των ματιών όραση αληθινή, η σιωπή μου γεμάτη από το αγαθό,[25] η εκφορά του λόγου γέννημα αγαθών.

Αυτό μου συνέβη, επειδή το έλαβα από το Νου μου, δηλαδή τον Ποιμάνδρη, το λόγο της αυθεντίας.

Θεόπνευστος έφτασα στην αλήθεια.

Γι’ αυτό με όλη μου την ψυχή και τη δύναμη εξυμνώ τον πατέρα θεό:

 

 

«Άγιος[26] ο θεός και πατέρας των όλων.

Άγιος ο θεός, που η βουλή του εκπληρώνεται από τις ίδιες του τις δυνάμεις.

Άγιος ο θεός, που θέλει να γίνει γνωστός και γνωρίζεται από τους δικούς του.[27]

Άγιος είσαι εσύ που τα όντα με τον Λόγο σου ένωσες.

Άγιος είσαι εσύ που όλη η φύση είναι εικόνα σου.

Άγιος είσαι εσύ που η φύση δε σε διαμόρφωσε.

Άγιος είσαι, ο ισχυρότερος πάσης δυνάμεως.

Άγιος είσαι, ο ανώτερος από κάθε υπεροχή.

Άγιος είσαι, ο ανώτερος των επαίνων.

Δέξου θυσίες αγνές με το λόγο, από μια ψυχή και καρδιά που υψώνεται προς εσένα, ανεκλάλητε, άρρητε, που μόνο η σιωπή μπορεί να σε ονομάσει.

Σε μένα που αιτούμαι να μην ξεχάσω τη γνώση που αφορά την ουσία μας συγκατένευσε και ενδυνάμωσέ με.

Με τη χάρη σου αυτή θα φωτίσω όσους από το γένος μου ζουν στην άγνοια, τους αδερφούς μου, τους γιους σου.

Γι’ αυτό πιστεύω και μαρτυρώ, στη ζωή προχωρώ και στο φως.

Ευλογητός είσαι, πατέρα.

Ο άνθρωπός σου επιθυμεί να αγιάσει μαζί σου, καθώς του παραχώρησες την πάσα εξουσία».

 

images

 

[1] Η βουλή του θεού εμφανίζεται αρκετές φορές στα ερμητικά κείμενα. Πβ. λ.χ. CH 1.14, 1.18, 1.31 / 13.19, 13.20. Πβ. και το συναφή όρο βούλησις στο 8.5, 9.6, 12.15. Όπως και άλλες οντότητες (Νους, Άνθρωπος, Λόγος) των ερμητικών κειμένων μπορεί να θεωρηθεί ως μια θεϊκή υπόσταση. Ωστόσο η ψυχολογική σημασία που ενυπάρχει στην ορολογία αυτού του τύπου επιτρέπει την υπόθεση ότι ορισμένες απ’ αυτές της οντότητες ενυπάρχουν στον άνθρωπο ως ιδιότητες της ψυχής και του νου, αλλά ταυτόχρονα τοποθετούνται και σε ένα ανώτερο επίπεδο, ως αυτόνομες θεϊκές αρχές.

Η έκφραση βουλή θεού δεν υπάρχει σε κανένα κείμενο πριν από τον Ποιμάνδρη εκτός από τους Εβδομήκοντα, όπου η φράση φαίνεται να προέρχεται από το γενικότερο πλαίσιο του ελληνιστικού Ιουδαϊσμού. Οι θεολόγοι των ερμητικών κειμένων είναι μαζί με τους Χαλδαίους οι μόνοι –πέραν των ιουδαιοχριστιανών και των Γνωστικών- στο σύστημα των οποίων η βούληση του θεού παίζει σημαντικό ρόλο.

[2] Η εμφάνιση του όρου ομοούσιος εδώ προλαμβάνει τη χρήση του από την αρχαία Εκκλησία, στο πλαίσιο της αποκτά μεγάλη σημασία από την εποχή του Συμβόλου της Νίκαιας και μετά.

[3] Για τη φρασεολογία σε σχέση με τα ουράνια σώματα πβ. PGM 4.1126-1127, χαῖρε͵ στοιχείων ἀκοπιάτου λειτουργίας δίνησις. Πβ. επίσης τους χαλδαϊκούς χρησμούς 49, όπου ο Αιών κάνει τις αρχές να περιστρέφονται σε μια αδιάπτωτη δίνη χωρίς τέλος, πατρογενὲς φάος· πολὺ γὰρ μόνος ἐκ πατρὸς ἀλκῆς δρεψάμενος νόου ἄνθος ἔχει τὸ νοεῖν πατρικὸν νοῦν καὶ νόον ἐνδιδόναι πάσαις πηγαῖς τε καὶ ἀρχαῖς καὶ δινεῖν αἰεί τε μένειν ἀόκνῳ στροφάλιγγι.

[4] Πβ. CH 3.3 και προπάντων το παράλληλο χωρίο από τη βιβλική Γένεση 1.20-26.

[5] Πρόκειται για τον αρχετυπικό Άνθρωπο που έχει δημιουργηθεί από τον Πατέρα και στη συνέχεια του Ποιμάνδρη εκπίπτει στην υλική ανθρώπινη κατάσταση λόγω μιας αμαρτωλής έλξης προς τα κατώτερα πεδία της ύπαρξης. Για άλλες ερμητικές απόψεις σε σχέση με τον πρωταρχικό Άνθρωπο πβ. CH 4.2, Ασκλ. 7. Οι ιδέες και η φρασεολογία στα χωρία του Ποιμάνδρη για τον Άνθρωπο έχουν τις απηχήσεις τους στην ιουδαϊκή και πρώιμη χριστιανική γραμματεία. Πβ. λ.χ. Δανιήλ 7.13, Ματθ. 8.20, Μάρκ. 9.9-12, Ιω. 1.51, Ά Προς Κορινθίους 15.45-49. Κατά μια άποψη το τμήμα 3-26 του Ποιμάνδρη πρέπει να διαβαστεί ως μια αφήγηση της καταγωγής της ψυχής, της ενσάρκωσης, της εξέλιξης και του έσχατου προορισμού της, σύμφωνα με ένα πρότυπο που ξαναβρίσκουμε σε πραγματείες του Ιάμβλιχου και του Τερτυλλιανού για την ψυχή. Το ίδιο πρότυπο ανευρίσκεται και στις γνωστικές πραγματείες με ερμητική επίδραση που βρέθηκαν στο Ναγκ Χαμαντί (Αυθεντική διδαχή και Η δεύτερη πραγματεία του Μεγάλου Σεθ). Ομοιότητες υπάρχουν και με τον βαλεντινιανό μύθο για τη θεία σεξουαλική διαδικασία που παράγει τον Άνθρωπο.

[6] Για το ταξίδι του Ανθρώπου μέσα από τις επτά σφαίρες βλ. παρακ.

[7] Εννοείται ο Δημιουργός, ο οποίος όπως και ο Άνθρωπος γεννήθηκε από το θεϊκό Νου του Πατέρα. Στην παράγρ. 10 ο Δημιουργός με το Λόγο θέτουν σε κίνηση τις σφαίρες, ενώ στην 9 ο Δημιουργός φτιάχνει τους Διοικητές, οι οποίοι θαυμάζουν και βοηθούν τον Άνθρωπο στην παράγρ. 12.

[8] Ο όρος τάξις πρέπει να έχει εδώ τη σημασία «θέση στην ιεραρχία (των σφαιρών). Αυτό θυμίζει τη νεοπλατωνική χρήση του όρου για την περιγραφή μιας σειράς ιεραρχικά συνδεόμενων οντοτήτων, η οποία περιλαμβάνει στα ανώτερα επίπεδα άυλες οντότητες και στα κατώτερα υλικές όπως τα άστρα. Πβ. επίσης Ασκλ. 10, CH 13.7-12, PGM 13.270-276.

[9]  Τα παραπάνω μπορούν να συνδεθούν με ένα ερμητικό δόγμα για τις δύο ψυχές (CH 16.15, Ασκλ. 22), το οποίο αποτελεί φιλοσοφικού τύπου απόπειρα διαφυγής από τη μοίρα και περιγράφεται από τον Ιάμβλιχο (Περί μυστ. 8.5.267-8.272).

Οι θεουργοί, σύμφωνα με τους χαλδαϊκούς χρησμούς 153 δεν ανήκουν στο κοπάδι που άγεται από τη μοίρα. Χωρία της Καινής Διαθήκης συζητούν το πρόβλημα της διαφυγής από τη μοίρα και τις άλλες υλικές δυνάμεις: Ά Κορ. 2.6, 15.24, Γαλ. 4.3-10, Κολ. 2.8-10 και 15-20.

[10] Ο Φίλων ερμηνεύοντας το χωρίο 1.27 της Γενέσεως θεώρησε ότι η θεϊκή εικόνα, με βάση την οποία πλάστηκε ο άνθρωπος δεν είχε φύλο ή ήταν αμφισεξουαλική. Στο Γνωστικό μύθο (Ναασηνοί) ο πρωταρχικός άνθρωπος είναι ανδρόγυνος (Ιππόλυτος, Κατά πασ. αιρ. 5.7.14-15 σε συνδυασμό με τον Άττη στις μυστηριακές λατρείες– πβ. 8.4): ἔστι γάρ͵ φησίν͵ ἀρσενόθηλυς ὁ ἄνθρωπος. Κατὰ τοῦτον οὖν αὐτοῖς τὸν λόγον͵ πάνυ πονηρὸν καὶ κεκωλυμένον͵ οὐ κατὰ τὴν διδασκαλίαν ἡ γυναικὸς πρὸς ἄνδρα δεδειγμένη καθέστηκεν ὁμιλία. Ἀπεκόπη γάρ͵ φησίν͵ ὁ Ἄττις -τουτέστιν ἀπὸ τῶν χοϊκῶν τῆς κτίσεως κάτωθεν ἐχωρίσθη μερῶν-͵ καὶ ἐπὶ τὴν αἰωνίαν ἄνω μετελήλυθεν οὐσίαν͵ ὅπου͵ φησίν͵ οὐκ ἔστιν οὔτε θῆλυ οὔτε ἄρσεν͵ ἀλλὰ καινὴ κτίσις͵ καινὸς ἄνθρωπος͵ ὅς ἐστιν ἀρσενόθηλυς.

[11] O συγγραφέας φαίνεται να αναγγέλλει εδώ το νέο και πρωτότυπο στοιχείο στο δόγμα του, δηλαδή ότι οι επτά άνθρωποι αποτελούν την ανθρωπότητα στην πρωταρχική της κατάσταση, οι οποίοι μετά την πτώση θα αποκτήσουν υλικά σώματα. Πλάι όμως στο υλικό σώμα υπάρχει ο ουσιώδης άνθρωπος. Ο όρος μυστήριον απαντά και αλλού στα ερμητικά κείμενα. Πβ. λ.χ. CH 16.2, Ασκλ. 19, 21, 32, 37.

[12] Ο όρος περίοδος τόσο εδώ όσο και αμέσως παρακάτω φαίνεται να είναι εμπνευσμένος από τη στωική θεωρία της αποκατάστασης, η οποία αναφέρεται ρητά στα CH 8.4, 9.12, 12.15, Ασκλ. 13. Οι Στωικοί πίστευαν ότι ο υπάρχων κόσμος θα καταλυθεί μέσα σε μια κατακλυσμιαία εκπύρωση, για να αναγεννηθεί όμοιος σε κάθε λεπτομέρεια και να συνεχίσει αιώνια τον κύκλο της καταστροφής και της ανανέωσης. Η ιδέα βασιζόταν σε προγενέστερες θεωρίες αστρονομικών κύκλων και διαδόθηκε και σε άλλες ελληνιστικές φιλοσοφίες και θρησκείες. Πβ. λ.χ. Πρόκλος, Στοιχ. Θεολ. 198-200, Πράξεις Αποστ. 3.21.

[13] Το επίθετο περιούσιος μπορεί να σημαίνει «εκλεκτός, διαλεχτός» (πβ. Έξοδος 19.5, Δευτ. 7.6, Προς Τίτον 2.14), αλλά εδώ μπορεί να σημαίνει «αυτός που είναι πέρα από την ουσία, υπερούσιος, απόλυτος». Για τη γνώση και την αναγνώριση ως σωτηρία βλ. παρακ. παράγρ. 26-27.

[14] Ο ρόλος των ηθικών αρετών –ειδικά της ευσέβειας- είναι κεφαλαιώδης για την ερμητική παράδοση. Η ευσέβεια είναι η φυσική ιδιότητα κάθε ανθρώπου, προπάντων του φιλοσόφου, ο οποίος είναι στραμμένος προς τη γνώση. Η αληθινή ουσία της ευσέβειας για τον μορφωμένο Έλληνα συμπεριλαμβάνει το σεβασμό και το δέος προς το θεϊκό και αποτελεί μια αρετή ανάμεσα στις άλλες. Πβ. CH 6.5, 9.4, 10.9, 16.11, Ασκλ. 1, 22.

[15] Ο κατάλογος αυτός των επτά αμαρτημάτων μπορεί να έχει απώτερη σύνδεση με τους πλανήτες. Πβ. CH 9.3.

[16] Αυτός ο τιμωρός δαίμων έχει την αντίθετη ακριβώς λειτουργία από τον πυλωρόν Νου στην παράγρ. 22, ο οποίος μπορεί ίσως να θεωρηθεί ως δαίμων πάρεδρος ή πνεύμα-βοηθός.

[17] Η ακολουθία θυμὸς… ἐπιθυμία… ἄλογον μπορεί κατά κάποιο τρόπο να  αντανακλά την τριμερή διάκριση του Πλάτωνα σε επιθυμητικόθυμοειδέςλογιστικό  (Πολιτεία 435-444, 580-581, Φαίδρος 253-255, Τίμαιος 69-72).

[18] Κατά μια άποψη η παράγραφος 25 είναι επηρεασμένη από ιρανικές πηγές. Η περιγραφή του ταξιδιού της ψυχής φαίνεται να εισήλθε στην ιουδαιοχριστιανική παράδοση από το Ιράν μέσω του Μιθραϊσμού. Ειδικά μια ιρανική πηγή που έχει τον τίτλο Damdaδ Nask (ίσως 5ος αιώνας π.Χ.) φαίνεται ότι είχε τη μορφή αποκάλυψης του Ahura Mazda για τη δημιουργία, τα έσχατα και άλλα θεολογικά θέματα. O πρωταρχικός Άνθρωπος Gayomart ταξίδευε μετά το θάνατο μέσα από τους ουρανούς. Επτά μέταλλα που αντιστοιχούν στους επτά πλανήτες και τους επτά Διοικητές πέφτουν από πάνω του προς τη γη. Επίσης το χωρίο μας παρουσιάζει ομοιότητες με ελληνορωμαϊκές διαμορφώσεις του ίδιου ταξιδιού, όπως αυτή που διασώζει ο Σέρβιος στα σχόλιά του στην Αινειάδα 6.127, 439, 714, 11.51.

[19] Η αρχοντική προφάνεια που αναφέρεται εδώ στην τέταρτη θέση αντιστοιχεί σε μια ιδιότητα του ηλιακού κυβερνήτη ή άρχοντος. Η λέξη προφάνεια είναι κάπως περίεργη και σημαίνει «εξοχότητα, υπεροχή, διάκριση», αλλά εδώ μοιάζει να σημαίνει «αλαζονεία, υπερηφάνεια». Άλλωστε ορισμένα χειρόγραφα παρουσιάζουν διόρθωση σε ὑπερηφανίαν. Για τους άρχοντες στην Καινή Διαθήκη βλ. ιδιαίτ. Ματθ. 12.24, Ιω. 12.31, Ά Κορ. 2.6-8, Εφέσ. 2.2.  

[20] Η έννοια της τόλμης, του θράσους παίζει καίριο ρόλο σε ερμηνείες της πτώσης του Ανθρώπου από τον ουρανό. Οι Πυθαγόρειοι χρησιμοποιούν τον όρο, για να αναφερθούν στη Δυάδα ως ξεχωριστή από τη Μονάδα και ο Νουμήνιος έβλεπε την κάθοδο της ψυχής ως αμάρτημα δικής της επιλογής, μια γνώμη που συμμεριζόταν και ο Πλωτίνος στην πρώιμη διδασκαλία του, όπου ισχυριζόταν ότι για τις ψυχές που έχουν ξεχάσει τον Πατέρα αρχή του κακού ήταν η τόλμη (Ενν. 5.1.1.1-4 –πβ. 5.5.2.6, 6.9.5.29), Τί ποτε ἄρα ἐστὶ τὸ πεποιηκὸς τὰς ψυχὰς πατρὸς θεοῦ ἐπιλαθέσθαι͵ καὶ μοίρας ἐκεῖθεν οὔσας καὶ ὅλως ἐκεί νου ἀγνοῆσαι καὶ ἑαυτὰς καὶ ἐκεῖνον; Ἀρχὴ μὲν οὖν αὐταῖς τοῦ κακοῦ ἡ τόλμα… Αργότερα όμως καταδίκασε τους Γνωστικούς που ισχυρίζονταν ότι η επιθυμία της ψυχής να δημιουργήσει τον κόσμο ήταν η πρωταρχική τόλμη (2.9.11-12, 4.3.13).

[21] Η όγδοη σφαίρα του ουρανού που περιλαμβάνει τους απλανείς αστέρες, αμέσως μετά τη σφαίρα του Κρόνου. Στον βαλεντινιανό και άλλους κλάδους του γνωστικισμού η μετα-αριστοτελική κοσμολογία των ομόκεντρων ουράνιων σφαιρών γέννησε περίπλοκα θεολογικά σχήματα. Η Εβδομάς, οι επτά πλανητικές σφαίρες, θεωρήθηκε δημιούργημα ενός κακού Δημιουργού. Αποτελεί την κατώτερη φύση που εγκλωβίζει τον Γνωστικό, ο οποίος επιθυμεί τη διαφυγή στην Ογδοάδα, την όγδοη σφαίρα από τη γη. Από τα ύψη της καθαυτό θεότητας ως τόσο η Ογδοάδα αποτελείται από 4 ζεύγη κατώτερων θεοτήτων εντός του Πληρώματος (συζυγίαι –πβ. CH 6.1). Σε μια άλλη εκδοχή η Ογδοάδα είναι ο ΄χωρος δράσης του Ιησού και της Σοφίας, που όμως βρίσκεται εκτός του αιωνίου Πληρώματος (πβ. CH 6.4). Στους μαγικούς παπύρους η Ογδοάς είναι η θεότητα που διοικεί όλα τα κτίσματα της δημιουργίας (βλ. λ.χ. PGM 14.735-759). Η Ογδοάδα έχει το αντίστοιχό της στην ιρανική έννοια Garoδman ή όγδοο ουρανό. Το γνωστικό κείμενο για την Ογδοάδα και την Εννεάδα του Ναγκ Χαμαντί υπόσχεται να αποκαλύψει τη φύση της Ογδοάδας και της Εννεάδας. Η Ογδοάδα αποτελείται σ’ αυτό το κείμενο από ψυχές και αγγέλους που ψάλλουν σιωπηλά και απευθύνουν τους ύμνους τους στην Εννεάδα και τις δυνάμεις της. Η κοπτική ρίζα του ονόματος της πόλης Ashmounein στη θέση της αρχαίας Ερμούπολης προέρχεται από τον αριθμό οκτώ (Hmnw) και παραπέμπει σε μια οκτάδα θεοτήτων που λατρεύονταν εκεί και τελικά ταυτίστηκαν με τον Ερμή-Θωθ. Η Ηλιούπολη αντίστοιχα ήταν η πόλη μιας θείκής Εννεάδας που συνδεόταν με τον Θωθ. Πβ. CH 13.15, 16 (τίτλος).

[22] Οι Δυνάμεις αυτές πρέπει ίσως να συγκριθούν με τις υποστασιοποιημένες δυνάμεις του Φίλωνα και άλλες παρόμοιες οντότητες των γνωστικών κειμένων. Με τις γλυκιές φωνές των Δυνάμεων πβ. τον περίφημο γνωστικό  Ύμνο του μαργαριταριού (103), ο οποίος σώζεται στις απόκρυφες Πράξεις του Θωμά: εκεί οι υπήκοοι του βασιλιά (=θεός) τον υμνούν εὐφήμοις φωναῖς.

[23] Το φως είναι σκοτεινό, επειδή είναι η λάμψη του θνήσκοντος υλικού κόσμου, η οποία αντιτίθεται στο αληθινό φως της ζωής (βλ. παραπ. παράγρ. 4, 9). Πβ. CH 7.2.

[24] Για το αθάνατο νερό πβ. Πράξεις Θωμά 2.25, CH 18.11.

[25] Στον βαλεντινιανό μύθο ο πρωταρχικός Πατέρας ή Βυθός από το κέντρο του Πληρώματος αναδύει μια προαρχή (βλ. παραπ. παράγρ. 8) και την αποθέτει σαν σπέρμα στη μήτρα της σιωπής. Πβ. επίσης CH 10.5, 9, 13.2, Ιάμβλιχος, Περί μυστ. 8.3.263, κώδικες του Ναγκ Χαμαντί 6.6.56.10-12, 58.20-26, 59.14-22, 60.1-2.

[26] Η χρήση της λέξης «άγιος» είναι σπάνια στις παγανιστικές πηγές και μπορούμε να συγκρίνουμε τον ύμνο μας με χωρία όπως το Ησαΐας 6.3. Υπάρχουν επίσης πιθανές συνδέσεις με την αιγυπτιακή γνωμολογική γραμματεία. Μια παραλλαγή του ύμνου σώζεται στον πάπυρο του Βερολίνου 9794 (3ος αιώνας μ.Χ.) στο πλαίσιο μιας χριστιανικής συλλογής υλικού. Για άλλους ερμητικούς ύμνους βλ. CH 5.10-11, 13.16-20, Ασκλ. 41.

[27] Υπάρχουν παράλληλα γι’ αυτή την έκφραση τόσο στα ερμητικά όσο και στα χριστιανικά και γνωστικά κείμενα. Βλ. λ.χ. CH 10.15, 3.3, 7.2, 13.6, Ασκλ. 8, Προς Γαλ. 4.8-9, Ά Κορ. 13.12, κώδικες του Ναγκ Χαμαντί 6.8.68.10-15.

 

 

[1] ἐννοίας μοί ποτε γενομένης περὶ τῶν ὄντων καὶ μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας σφόδρᾳ, κατασχεθεισῶν μου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, καθάπερ οἱ ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ λέγοντά μοι, Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι, καὶ νοήσας μαθεῖν καὶ γνῶναι;

[2] ―φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ; ―Ἐγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.

[3] ―φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν καὶ γνῶναι τὸν Θεόν· πῶς, ἔφην, ἀκοῦσαι βούλομαι. ―φησὶν ἐμοὶ πάλιν, Ἔχε νῷ σῷ ὅσα θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.

[4] τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ πάντα γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ ἠράσθην ἰδών. καὶ μετ᾽ ὀλίγον σκότος κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον, φοβερόν τε καὶ στυγνόν, σκολιῶς ἐσπειραμένον, ὡς ‹ὄφει› εἰκάσαι με· εἶτα μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγράν τινα φύσιν, ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν, ὡς ἀπὸ πυρός, καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη· εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός,

[5] ἐκ δὲ φωτὸς *** λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσῃ, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος· κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ᾽ αὐτοῦ· γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ᾽ ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι ‹τὴν γῆν› ἀπὸ τοῦ ὕδατος· κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.

[6] ὁ δὲ Ποιμάνδρης ἐμοί, Ἐνόησας, φησί, τὴν θέαν ταύτην ὅ τι καί βούλεται; καί, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ. ―Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς τῆς ἐκ σκότους φανείσης· ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ. ―Τί οὖν; φημί. ―Οὕτω γνῶθι· τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου, ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ γὰρ διίστανται ἀπ᾽ ἀλλήλων· ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή. ―Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω. ―Ἀλλὰ δὴ νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο.

[7] εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ πλείονα χρόνον ἀντώπησέ μοι, ὥστε με τρέμειν αὐτοῦ τὴν ἰδέαν· ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς ἐν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον· ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον.

…………………………………………………………

[12] ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν Ἄνθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου· περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων· ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε ‹τε› τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα,

[13] καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός· γενόμενος ἐν τῇ δημιουργικῇ σφαίρᾳ, ἕξων τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ δημιουργήματα, οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως· καὶ καταμαθὼν τὴν τούτων οὐσίαν καὶ μεταλαβὼν τῆς αὐτῶν φύσεως ἠβουλήθη ἀναρρῆξαι τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων, καὶ τὸ κράτος τοῦ ἐπικειμένου ἐπὶ τοῦ πυρὸς κατανοῆσαι.

[14] καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν, ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν τοῦ θεοῦ μορφήν, ὃν ἰδοῦσα ἀκόρεστον κάλλος ‹καὶ› πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ Ἀνθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς. ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν· ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε τὴν ἄλογον μορφήν· ἡ δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν.

[15] καὶ διὰ τοῦτο παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ διὰ τὸν οὐσιώδη ἄνθρωπον· ἀθάνατος γὰρ ὢν καὶ πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ· ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς ἁρμονίας ἐναρμόνιος γέγονε δοῦλος ἀρρενόθηλυς δὲ ὤν, ἐξ ἀρρενοθήλεος ὢν πατρὸς καὶ ἄϋπνος ἀπὸ ἀΰπνου *** κρατεῖται.

 

[1] Κάποτε που άρχισα να σκέφτομαι για τα όντα κι η σκέψη μου περιπλανήθηκε πολύ στα μεγάλα ύψη, ενώ οι σωματικές μου δυνάμεις έπεσαν σε λήθαργο, θαρρείς και βυθίστηκαν σε βαθύ ύπνο, όπως ύστερα από πολύ φαγητό ή από βαριά δουλειά, νόμιζα πως είδα μπροστά μου ένα τεράστιο και πέρα από κάθε μέτρο ον, που με φώναξε με το όνομά μου και μου είπε: Τι θέλεις να ακούσεις, να δεις και με τη νόηση να γνωρίσεις και να κατανοήσεις;

 

 

[2] Κι εγώ του είπα: Κι εσύ ποιος είσαι; -Εγώ, είπε, είμαι ο Ποιμάνδρης, ο αυθεντικός νους. Ξέρω τι ζητάς και βρίσκομαι μαζί σου παντού.

 

[3] Κι εγώ του είπα: Θέλω να μάθω για τα όντα και να κατανοήσω τη φύση τους, θέλω να γνωρίσω το θεό. Κι είπα πάλι: Πόσο θα ᾽θελα να σε ακούσω. – Σκέψου τα όσα θέλεις να μάθεις κι εγώ θα σε διδάξω.

 

[4] Και λέγοντας αυτά άλλαξε όψη η κατάστασή μου. Και ξαφνικά άνοιξαν μπροστά μου τα πάντα. Και βλέπω ένα όραμα, χωρίς όρια· όλα έγιναν φως, ένα γαλήνιο και χαρούμενο φως. Και έρωτας μεγάλος με κατέλαβε γι᾽ αυτό που είδα. Κι ύστερα από λίγο σκοτάδι κατέβαινε από τη μια μεριά. Κι ήταν φοβερό και τρομερό. Και στριφογύριζε σαν σπείρα. Κι έμοιαζε με (φίδι). Ύστερα το σκοτάδι έγινε κάτι υγρό, ανείπωτα ταραγμένο, που ανάδινε καπνό, σαν να έβγαινε από φωτιά και ακούστηκε ένας απερίγραπτα θρηνητικός ήχος. Σε λίγο βοή ασυνάρτητη ακούστηκε, σαν να ήταν βοή φωτιάς.

 

 

 

[5] Και από το φως *** λόγος άγιος γέμισε τη φύση και ολοκάθαρη φωτιά ξεπήδησε από την υγρά φύση, ψηλά, πάνω στα ύψη. Κι ήταν κάτι ανάλαφρο μαζί και οξύ και δραστικό. Κι ο αέρας, που ακολούθησε το πνεύμα που ανέβαινε από τη γη και το νερό ώς τη φωτιά, ήταν ανάλαφρος· κι έμοιαζε σαν να κρέμεται από τη φωτιά. Η γη και το νερό είχαν μπερδευτεί τόσο πολύ, ώστε να μην ξεχωρίζει η (γη) από το νερό . Και κινούνταν για να κάνουν να ακουστεί ο πνευματικός λόγος.

 

 

 

 

[6] Και τότε ο Ποιμάνδρης μου είπε: Κατάλαβες τι σημαίνει αυτό το όραμα; Κι εγώ του αποκρίθηκα: Κατάλαβα. – Το φως εκείνο είπε, είμαι εγώ ο Νους, ο θεός σου, εκείνος που υπήρχε πριν από την υγρά φύση και το σκοτάδι και ο φωτεινός Λόγος που εκπορεύεται από το Νου είναι υιός Θεού. Κι είπα: Τι σημαίνει αυτό. -Μάθε το λοιπόν: Αυτό που είδες και άκουσες είναι Λόγος Κυρίου και ο Νους Θεός Πατέρας. Και δεν χωρίζεται το ένα από το άλλο. Η ένωσή τους είναι η ζωή. -Ευχαριστώ, του αποκρίθηκα. – Αλλά τότε κατανόησε το φως και μάθε να το αναγνωρίζεις.

 

 

[7] Και με τούτα τα λόγια με κοίταξε κατάματα αρκετή ώρα έτσι που με την ιδέα αυτή έτρεμα. Και όταν κούνησα το κεφάλι μου βλέπω στο νου μου ότι το φως αποτελούνταν από αναρίθμητες δυνάμεις. Κι έγινε ένας άπειρος κόσμος, όπου υπερίσχυε η φωτιά με πολύ μεγάλη δύναμη και έκανα προσπάθεια για να σταθώ στη θέση μου. Και να τι ξεχώρισα με τη σκέψη μου από όσα είδα με το λόγο του Ποιμάνδρη.

……………………………………………………………………

 

[12] Και ο πατέρας όλων, ο Νους, που είναι ζωή και φως, γέννησε τον άνθρωπο, ίσον με τον εαυτόν του, τον οποίο και αγάπησε ως γέννημα δικό του. Κι ήταν πανέμορφος ο άνθρωπος γιατί είχε την εικόνα του πατέρα του. Επειδή ο θεός αγάπησε την ίδια του τη μορφή, του παρέδωσε όλα του τα δημιουργήματα.

 

[13] Και ο άνθρωπος αφού κατενόησε την κτίση του Δημιουργού μέσα στη φωτιά, σκέφτηκε να δημιουργήσει και αυτός. Και ο πατέρας του συγχώρησε αυτό που έκανε στη σφαίρα της δημιουργίας στην οποία είχε κάθε εξουσία. Κατανόησε του αδελφού τα δημιουργήματα και αγάπησαν αυτόν και ο καθένας του μετέδιδε τις γνώσεις της δικής του τάξης. Και αφού κατανόησε την ουσία τους και αφού μετάλαβε της φύσης τους, θέλησε να σπάσει την περιφέρεια των κύκλων, για να κατανοήσει τη δύναμη αυτού που κυριαρχεί μέσα στη φωτιά.

 

 

 

[14] Και τότε ο άνθρωπος που είχε την εξουσία πάνω στον κόσμο των θνητών και των αλόγων ζώων που βγήκε από την αρμονία, σκέφτηκε να διαρρήξει το πλαίσιο που τα περιβάλλει. Και είδε στην κατώτερη φύση την ωραία μορφή του θεού και όταν είδε το απέραντο κάλλος (και) όλη την ενεργητικότητα των διοικητών να ενώνονται στη μορφή του θεού, εκείνος μειδίασε από αγάπη, γιατί είδε την υπέροχη μορφή του ανθρώπου να αντανακλάται στο νερό και στη σκιά του πάνω στη γη. Κι αυτός βλέποντας την όμοια με αυτόν μορφή στο νερό τον αγάπησε και θέλησε να κατοικήσει σ᾽ αυτό. Και αμέσως η βουλή έγινε ενέργεια και κατοίκησε στην άλογο μορφή. Τότε η φύση, αφού πήρε τον αγαπημένο της, μπλέχτηκε μαζί του και ενώθηκαν κανονικά. Γιατί ήταν ερωτευμένοι.

 

 

 

 

[15] Και για το λόγο αυτό ο άνθρωπος είναι διπλός από όλα τα ζώα της γης: θνητός κατά το σώμα και αθάνατος στην ουσία του ανθρώπου. Παρόλο που στην ουσία είναι αθάνατος και έχει εξουσία σε όλα, πάσχει ως θνητός και υπόκειται στην Ειμαρμένη. Παρόλο που είναι υπεράνω της αρμονίας έγινε δούλος της αρμονίας· και καθώς ήταν σερνικοθήλυκος αφού προερχόταν από σερνικοθήλυκο πατέρα και άυπνος από άυπνο *** έτσι και μένει.

 

 

 

 

 

 

 

Ποιός αλήθεια ήταν ο Ερμής Τρισμέγιστος και τί δίδαξε;

 

1 Ο Ερμής ο τρισμέγιστος ήταν Ελληνικής καταγωγής. ( Artemi Passio, Migne Patrologia greca XCVI ).

2 Στην Ερμητική Θεολογία κυριαρχεί ο Μονοθεϊσμός, όπως ακριβώς εκφράστηκε από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο τον Ορφέα, κ.λ.π. Αξιο να παρατηρηθεί ότι όλοι οι υγιείς ψαλμοί της βίβλου είναι σχεδόν εντελώς πιστή αντιγραφή από τα Ερμητικά και τα Ορφικά.

3 Ο Ερμής έζησε γύρω στο 25.000 π.Χ. και υπήρξε αντιβασιλέας του Κρόνου στην Αίγυπτο, δάσκαλος του Οσίριδος και της Ισιδος.

4 Ερμής ο Τρισμέγιστος 3.1 :» Η δόξα των πάντων είναι ο Θεός…Αρχή των όντων είναι ο Θεός και νους και φύση και ύλη και όλα αυτά εν σοφία εις υπόδειξη όλων…Υπήρχε σκότος άπειρο στην άβυσσο και νερό λεπτό και πνεύμα λεπτό και νοερό με τη δύναμη του Θεού, βρισκόμενα στο χάος. Και έλαμψε φως άγιο και στερεώθηκαν σε άμμο τα υγρά στοιχεία…».

5 Ερμής ο Τρισμέγιστος 4.1 : » Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Και όχι βέβαια με τα χέρια, αλλά με το λόγο του «.

6 Ερμής ο Τρισμέγιστος 141.18 : » Αυτά είπε ο Κύριος και Θεός μας και ανέμειξε το νερό με τη γη. Ανακινώντας το μίγμα, και εμφύσησε σ’ αυτό πνεύμα…από αυτό το μίγμα έπλασε ζώδια με μορφή ανθρώπου «.

7 Ερμής ο Τρισμέγιστος 1.18 : Και μόλις έγινε αυτό, είπε ο Θεός: Αυξάνεστε και πληθύνεστε εν πλήθη όλα τα δημιουργήματα».

8 Ο Στοβαίος γράφει ότι ο Ερμής έγραψε 42 βιβλία, ο δε Μανέθων λέει ότι αυτά βρισκόντουσαν στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και από εκεί τα αντέγραψε ο Μωυσής ( και αφού τα αντέγραψε μετά έπρεπε δια της πυρράς να εξαφανιστούν και να μείνουν μόνο σαν πρωτότυπα του Μωυσή, έτσι ώστε να μπορούν να μιλάνε για «εβραϊκή» θρησκεία, ενώ η αλήθεια έχει τις ρίζες της στην Ελλάδα).

9 Η διδασκαλία του Ερμή, ως γνωστόν επειδή ήταν μυστική ονομάστηκε «Ερμητική» που έκτοτε πήρε την έννοια του σφραγισμένου μυστικού. Ηδη από την εποχή του ο Ερμής γνωρίζοντας όπως φαίνεται καλά τα ανάλογα καταστροφικά αποτελέσματα που είχε για την τότε ανθρωπότητα (καταστροφή της Ατλαντίδος ενδεχομένως) η ανεξέλεγκτη διασπορά των αντίστοιχων μυστηρίων, έδωσε εντολή στους Έλληνες μαθητές του Ασκληπιού και Άμμωνα να κρατήσουν απόλυτη σιγή για τα μυστικά της φύσης και τα » Θεϊκά μυστήρια «. (Ερμητικά κείμενα ).

10 Ο Ερμής είναι γιος του βασιλιά Δία και της κόρης του Άτλαντα Μαίας. Κατά την συνήθειά του ο Δίας την έστειλε να γεννήσει στη Κυλλήνη.

11 Ο πρώτος και μεγαλύτερος προφήτης στην Ελληνική παράδοση είναι ο Θεός Ερμής ή Ερμής Τρισμέγιστος κατά την Αιγυπτιακή εκδοχή. Μεταξύ των μαθητών του φέρεται και ο Θεός Ήφαιστος. Ο Ερμής έζησε κατά άλλους το 9.000 π.Χ. ή κατ’ άλλους το 25.000 π.Χ. ή αν θεωρήσουμε ότι ο Ήφαιστος ήταν μαθητής του που έζησε σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο το 50.000 π.Χ, σημαίνει ότι ο Ερμής έζησε πριν το 50.000 π.Χ.

12 Ο Ορφέας αναφέρει πώς στην αρχή βασίλεψε ο Ουρανός που τον διαδέχτηκε ο Κρόνος. Μετά τον Κρόνο βασίλεψε ο Δίας και στη συνέχεια ο Διόνυσος (Ολυμπιόδωρος «Υπόμνημα στον Φαίδωνα» στα Ορφικά) . Ο Ερμής γεννήθηκε από την κόρη του Άτλαντα, Μαία και υπηρέτησε σαν γραμματέας τον Κρόνο, αδελφό του Άτλαντα, μαρτυρία που επιβεβαιώνεται και στην «Ευαγγελική προπαρασκευή» του Ευσέβιου. Ωστόσο, η αποκάλυψη πνεύματος υπερφυσικού, δημιούργησε στο πρόσωπο του Ερμή, τον πρώτο «απόστολο» του μονοθεϊσμού.

13 Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του γραμματολόγου Ιωάννη Στοβαίου τα κείμενα των έργων του Ερμή, γραμμένα στην ιερογλυφική γραφή και κρυμμένα στους αιγυπτιακούς ναούς και στις πυραμίδες, βρέθηκαν από τον αρχιερέα των ναών της Αθηνάς και του Ποσειδώνα στην αρχαία Αθήνα, Βούτη. Ο Βούτης που υπήρξε γενάρχης της ιερατικής κάστας των Ετεοβουτάδων, ήταν γιος του βασιλιά της Αττικής, Πανδίονα και όταν διαμοιράστηκε η εξουσία του πατέρα του, αυτός πήρε την ιερατική εξουσία και ο αδελφός του, Ερεχθέας, την πολιτική. Στην Αίγυπτο όπου ακολούθησε τον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα, βρήκε τα κείμενα αυτά και τα μετέφρασε στην ιερατική γραφή.

14 Παυσανίας «Κορινθιακά» 3 – 4 : «Αυτά που λένε στις μυστικές τελετές της Μητρός (Δήμητρας) σχετικά με τον Ερμή και το κριάρι, αν και ξέρω πολύ καλά τι συμβολίζουν, δεν τα μνημονεύω».

15 Κατά την Ερμητική θεολογία, ο Ποιμάντρης είναι η αποκαλυπτική παρουσία του υπέρτατου Όντος σε μια στιγμή έκστασης του Ερμή του τρισμέγιστου. Η αποκάλυψη της δημιουργίας ξεκινάει από τον πρώτο Νου, τον Πατέρα και την εμφάνιση του φωτός και του σκότους. Από το φως εμφανίζεται ο λόγος, δηλαδή ο γιος του Θεού. Στη συνέχεια το φως οργανώνεται σε ένα κόσμο αμέτρητων δυνάμεων. Δημιουργείται ο άνθρωπος – αρχέτυπο από τον πρωταρχικό Νου κατ’ εικόνα του Πατέρα και στη συνέχεια ο ίδιος ο άνθρωπος αρχίζει και αυτός να δημιουργεί και με τη θέληση του Πατέρα γίνεται και αυτός δημιουργός. Στο εσχατολογικό μέρος του Ποιμάντρη αναφέρεται ο θάνατος και η μελλοντική ζωή της ψυχής, όπου η μεν μορφή διαλύεται στα στοιχεία που την αποτελούσαν και τα οποία επανέρχονται στη προηγούμενη κατάστασή τους, αδρανοποιημένου πια και του θνητού χαρακτήρα, η δε ψυχή απελευθερωμένη διέρχεται από τις 7 σφαίρες της κάθαρσης για να φτάσει προ των πυλών της αιωνιότητας. Εκεί θα περάσει από την θύρα που οδηγεί στους κόσμους των ανωτέρων δυνάμεων.

16 Στον πρώτο λόγο ( 24 – 26 ) γίνεται υπαινιγμός στις Πύλες και στις Θύρες που οδηγούν στην Ογδοατική φύση, δηλαδή στους θείους κόσμους των παραλλήλων. Διακρίνεται επίσης η αναφορά στη χημική διαδικασία της σύνθεσης και της αποσύνθεσης της ύλης με υπαινιγμό, επίσης της θείας ουσίας, που ενώνει την ύλη με το πνεύμα.

17 Στο δεύτερο λόγο αναλύεται η φύση και η αιτία της κίνησης στο χώρο της ακινησίας καθώς και η αιτία του πρώτου κινούντος. Όλα αυτά που λαμβάνουν μέρος στο χώρο των συμπάντων κόσμων, αποτελούν » κοίλα στοιχεία » περιδινούμενων κυκλώνων ενεργείας.

18 Στο τρίτο λόγο γίνεται αναφορά στη δημιουργία και την διάλυση των όντων. Έτσι λοιπόν γίνεται αναφορά στους κατώτερους θεούς που αναφέρει και ο Πλάτωνας, δηλαδή στα φωτοφόρα όντα που κατ’ εντολή του Θεού επεμβαίνουν στους γενετικούς κώδικες των όντων, όπως στην περίπτωση των Ε και των διαδοχικών τους επεμβάσεων πάνω στην εξελικτική πορεία του γόνου.

19 Στην ουσία οι » θεϊκοί κύκλοι » του Ερμή, οι παραδοσιακοί θεοί της αρχαιοελληνικής θεολογίας (Ωκεανός – Τηθύς – Φόρκυς – Κρόνος – Ρέα – Δίας – Ήρα και άλλοι) και οι θεοί του Πλάτωνα (Τίμαιος 41) είναι αυτό ακριβώς που αναφέρει ο τελευταίος, δηλαδή κατώτεροι θεοί που είχαν την δυνατότητα να διαμορφώνουν τα δημιουργήματα του Θεού.

20 Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος γράφει ότι » αυτό που είναι ψηλά μοιάζει με εκείνο που είναι χαμηλά » και ότι το ελάχιστο μοιάζει με το μέγιστο» . Χιλιάδες χρόνια πριν από την έλευση του Ιησού Χριστού στην γη, ο Ολύμπιος Ερμής, ο υιός του Δία και της Μαίας, αξιώνεται της αποκαλύψεως από τον ίδιο τον Θεό, τον οποίο αποκαλεί Ποιμάντρη. Ο ύμνος του Ερμή προς Παντοκράτορα (Σινά 327, φ 234 β – Ιβήρων 386, φ 174 β) : Βλέμμα ακοίμητου πυρός γρηγόρει. Εσύ που ζωογονείς τον δρόμο του αιθέρα, που ενισχύεις την θέρμη του ήλιου, που δίνεις την λαίλαπα εις τα νέφη, εσύ, που το όνομά σου δεν χωρά εις τον κόσμο. Βλέμμα άφθαρτο, αιώνιο, φοβερό, που εποπτεύει τα πάντα, πατέρα όλων, που είσαι ένας και μοναδικός Θεός, που δεν έχεις καμία αρχή από πουθενά, σε έχω γνωρίσει. Έναν μόνο τιμώ μετά από εσένα, τον Υιόν που προέρχεται από εσένα, με απόρρητη δύναμη και οξύτερη φωνή, με ξεχωριστό τρόπο ευθύς χωρίς φθόνο και πάθος, χωρίς γέννηση γέννησες τον Λόγο, που είναι Θεός, την ουσία εκ της ουσίας, ο οποίος φέρει την δική σου εικόνα, του Πατέρα, την όμοιά σου εις όλα. Ώστε εκείνος να ευρίσκεται μέσα σε εσένα, εσύ δε μέσα σε εκείνον, ως καθρέπτης κάλλους και πρόσωπον αμοιβαίας ευφροσύνης. 

22 η υπερφυσική αποκάλυψη του πνεύματος του Θεού, καθιστά τον Ερμή τον πρώτο «Απόστολο» του μονοθεϊσμού. Το όνομα Ερμής και η λέξη Θρησκεία έχουν τον ίδιο λεξάριθμο. ΕΡΜΗΣ = 353 = ΘΡΗΣΚΕΙΑ 

23 Κυρανίδες, πρόλογος Αρποκρατίωνος : ο Ερμής ελάμβανε την Θεία σοφία από αγγέλους του Θεού δια να την μεταδώσει στους ανθρώπους.

24 Λακτάντιος, Diu. inst. I, 6 : Και να τα ίδια τα λόγια του Ερμή : «Ο Θεός είναι ένας και ο Ένας δεν χρειάζεται όνομα.

25 Ερμής Τρισμέγιστος – Εκ της ιεράς βίβλου – παρ. 18 : «Τόσα μόνον αφού είπε ο Θεός και δικός μου Κύριος, ανέμιξε τα υπόλοιπα συγγενή στοιχεία, δηλαδή το ύδωρ και την γη…».

26 Ερμής Τρισμέγιστος – Καθολικός λόγος προς Τατ – 14 : «Κανένας από τους άλλους που λέγονται Θεοί, κανένας άνθρωπος και κανένας δαίμονας δεν δύναται να είναι τόσο αγαθός όσο ο μόνος Θεός. Αυτό είναι το αγαθόν αυτός είναι ο Θεός. Και να μην πεις κάτι άλλο αγαθό, διότι ασεβείς και μην δώσεις εις τον Θεό άλλο όνομα πέραν του αγαθού».

 

Τα χαρακτηριστικά του καλού Ηγέτη!

η εικόνα προφίλ σας

Κυριάκου Κόκκινου

Δικηγόρου-Προέδρου Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

 

 

Την Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ιδρύσαμε με ανήσυχους φίλους για να κάνουμε τη δική μας παρέμβαση στον κόσμο, μελετώντας και διαδίδοντας, προς έμπρακτη εφαρμογή, την ενωτική ιδέα της Οργανικότητας, που σημαίνει το να ζεις συνειδητά τόσο ως άτομο, όσο και ως αναγκαίο μέλος των συλλογικοτήτων, που καθένας μας ανήκει (οικογένεια, φίλοι, επιχείρηση, πόλη, έθνος, ανθρωπότητα). Όπως τα κύτταρα του οργανισμού έχουν μεν αυτοτέλεια, αλλά ζουν μόνον εντός του οργανισμού, ως υλική, αλλά και ψυχοπνευματική οντότητα, αποτελώντας μέρη οργάνων και λειτουργιών αναγκαίων για τα ίδια, αλλά και τον οργανισμό ως όλον.

 

 Την Κυριακή,  28 Μαΐου 2017, συνεχίσαμε την κοσμική μας δράση, με έναν ακόμη φιλοσοφικό περίπατο, που ήταν να γίνει στο Βοτανικό Κήπο «ΙΟΥΛΙΑΣ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ» στο Χαϊδάρι, αλλά λόγω έντονης βροχόπτωσης κατέληξε στο φιλόξενο «El Divino» στο δάσος Χαϊδαρίου, για όσους διαβάζουν τα σημάδια πίσω από το όνομα….

Η φιλοσοφική μας περιήγηση στους δαιδάλους της νόησης και των βιωμάτων των μελών της ομάδας μας, που κάθε φορά έχει διαφορετική σύνθεση και δυναμική, δεδομένου ότι η πρόσκληση είναι πάντα ανοικτή σε κάθε ενδιαφερόμενο, ξεκίνησε με την ανάγνωση του κειμένου, που μας έστειλε ο φίλος μας Φάνης Σούλης, που εκπροσωπεί το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στο μακρινό Πεκίνο, από μία κλασσική κινεζική ιστορία στρατηγικής, με την οποία τιμήσαμε δεόντως, με μία ζωντανή κι ενδιαφέρουσα συζήτηση, σε βάθος, το έτος Ελληνοκινεζικής φιλίας.

Τιτλοφορείται <<Δανειζόμενος εχθρικά βέλη ή πώς να χρησιμοποιείς την δύναμη του εχθρού προς όφελός σου>> και είναι η ακόλουθη:

<<3ος αιώνας μ.Χ. …

Η ηπειρωτική Κίνα μαστίζεται από συνεχείς εμφυλίους μεταξύ διαφορετικών  κρατιδίων. Τρία είναι τα πιο ισχυρά : Σου και Γου στον νότο και Γουέι στον Βορρά. Η περίοδος μένει γνωστή στην ιστορία ως η περίοδος των τριών βασιλείων.

Οι Σου και Γου συνασπίζονται ώστε να αντιμετωπίσουν τον πανίσχυρο στρατό των Γουέι, ηγέτης των οποίων είναι ο αιμοσταγής  στρατηγός Τσάο .Στο αντίπαλο στρατόπεδο, ο   Τζου  Γκε Λιανγκ , επιφανής  στρατιωτικός της εποχής, σχεδιάζει μαζί  με τον βασιλέα  Λιου  Μπέι τον τρόπο με  τον οποίο θα αντιμετωπίσουν την επίθεση  του στρατηγού Τσάο.

Ο Λιου αρχικά τον ρώτησε : «Τι οπλισμό  θα χρησιμοποιήσουμε»;  «Τόξα και βέλη» απάντησε ο Τζου Γκε Λιανγκ. «Συμφωνώ αλλά έχουμε έλλειψη από βέλη. Σου αναθέτω την κατασκευή 100.000 βελών. Είναι επείγον. Μπορείς να τα κατασκευάσεις μέσα σε 10 ημέρες»; Τότε ο Τζου Γκε Λιανγκ απάντησε: «Θα χρειαστώ μόνον 3 ημέρες Εξοχότατε» ! Ο  Λιου έκπληκτος του είπε: «Στρατηγέ δεν μπορούμε να αστειευόμαστε τέτοιες κρίσιμες ώρες!» Με την σειρά του ο Τζου Γκε Λιανγκ απάντησε: «Εάν δεν τηρήσω την υπόσχεσή μου, τότε τιμωρείστε με παραδειγματικά!»

Η πρώτη ημέρα πέρασε, η δεύτερη ημέρα πέρασε αλλά ούτε ένα βέλος έτοιμο! Οι υπόλοιποι στρατηγοί άρχισαν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει με τον Τζου Γκε Λιανγκ. Σε περίπτωση που δεν παρέδιδε τα βέλη στην ώρα τους, θα τον εκτελούσαν!

Τότε, την τρίτη ημέρα,  ο Τζου Γκε Λιανγκ προσκάλεσε τον Λιου να πάνε μαζί να παραλάβουν τα βέλη όπως του υποσχέθηκε! Ο Λιου για άλλη μία φορά απόρησε με τον ιδιόρρυθμο Τζου αλλά  δεν είχε άλλη επιλογή από το να τον ακολουθήσει. Κατευθύνθηκαν λοιπόν προς τον ναύσταθμο όπου ο Λιου έκπληκτος είδε ότι ο Τζου είχε δώσει  διαταγή να δέσουν με σχοινιά 20 πολεμικά πλοία,  ώστε να είναι σε ευθεία  γραμμή πλεύσεως και στην συνέχεια να καλύψουν κάθε πλοίο με μαύρο ύφασμα.  Το αξιοπερίεργο όμως είναι ότι επάνω σε κάθε πλοίο υπήρχαν αρκετές αχυρένιες φιγούρες (σκιάχτρα) !

3

Στην συνέχεια επιβιβάστηκαν σε ένα από αυτά και κατευθύνθηκαν προς το σημείο που είχαν στρατοπεδεύσει οι άνδρες του στρατηγού Τσάο. Και οι δύο ήξεραν ότι εάν ο  στρατός των Βορείων τους επιτίθετο, θα ήταν σίγουρα νεκροί μιας και είχαν μόνον 20 μικρά πλοία και το πολύ 300 άνδρες μαζί τους!

Εκείνο το βράδυ επικρατούσε πυκνή ομίχλη στον κόλπο κοντά στο στρατόπεδο του στρατηγού Τσάο. Καθώς πλησίαζαν  κοντά στην όχθη, ο Τζου Γκε Λιανγκ έδωσε εντολή να ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου.

Όταν ο στρατηγός Τσάο άκουσε τον ήχο των τυμπάνων, βγήκε έξω από την σκηνή του να δει τι συμβαίνει. Οι άνδρες του τον ενημέρωσαν  σχετικώς με την επίθεση και αφού σκέφθηκε για μερικά λεπτά τους είπε:  «Δεν θα επιτεθούμε απόψε, η ομίχλη είναι πολύ πυκνή για να ρισκάρουμε».

Αντ’ αυτού, διέταξε 10.000 τοξότες να ρίξουν  βέλη προς το ποτάμι ώστε να αποτρέψουν τον εχθρό να πλησιάσει πιο κοντά.

2

Πολύ σύντομα οι αχυρένιες φιγούρες επάνω στα πλοία άρχιζαν να γεμίζουν βέλη. Ο Τζου διατάζει τους καπετάνιους να κάνουν αναστροφή ώστε τα πλοία να δεχθούν βέλη και από την άλλη πλευρά. «Ευχαριστούμε στρατηγέ Τσάο για την γενναιοδωρία σου» αρχίζουν να φωνάζουν οι στρατιώτες επάνω στα πλοία.

Μόλις ο Τσάο κατάλαβε τι ακριβώς είχε συμβεί, διέταξε αμέσως τον στρατό του να επιβιβαστεί στα πλοία και να κυνηγήσει τον στόλο του Τζου. Μάταια όμως, ο «στόλος  με τα σκιάχτρα» είχε ήδη ξεφύγει πάνω από 6 μίλια μακριά.

1

Όταν τα 20 πλοία επέστρεψαν στην βάση τους, οι στρατιώτες καταμέτρησαν πάνω από 100.000  βέλη! Ο βασιλέας  Λιου κατενθουσιασμένος έδωσε θερμά συγχαρητήρια στον Τζου για το μεγαλοφυές σχέδιό του και τον ρώτησε πώς γνώριζε ότι ο Τσάο δεν θα επιτεθεί. Τότε ο Τζου απάντησε: «Ο χαρισματικός στρατηγός, εκτός από πολεμικές τακτικές, πρέπει  να γνωρίζει αστρονομία, γεωγραφία και τις αρχές του γιν και γιανγκ. Ήξερα τρεις ημέρες νωρίτερα ότι σήμερα θα είχε ομίχλη γι’ αυτό και έδωσα αυτήν την υπόσχεση», απάντησε ο ευρηματικός Τζου χαμογελώντας>>.

 Η ωφέλιμη αυτή ιστορία, έδωσε το έναυσμα για μια πολύ γόνιμη ανταλλαγή σκέψεων, μέρος των οποίων θα παραθέσω.

Ο Ηγέτης – Στρατηγός αναδεικνύεται , όπως λέει η θυμόσοφος λαός μας «στην φουρτούνα»! Σωστό γιατί στις ακραίες αυτές συνθήκες ανάγκης, αναδεικνύεται πάντα ένας ηγέτης, για να αναλάβει το τιμόνι του πλοίου , που κλυδωνίζεται. Μοιάζει ωστόσο λογικό ότι ο λαός δεν έχει ανάγκη «ηγέτη» σε συνθήκες ηρεμίας και ευημερίας, όμως η λογική της υπόθεσης αυτής καταρρίπτεται, αν κανείς συλλογιστεί ότι ακόμη και σε συνθήκες ευημερίας και ειρήνης, ο λαός οφείλει να εκπαιδεύεται, οφείλει να ασκείται σε όλα τα επίπεδα που συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της πραγματικής ευημερίας, δηλαδή του ζειν εναρέτως. Το να μάθει ο λαός να ζει εναρέτως, αποτελεί όμως το αποτέλεσμα ενός συστήματος παιδείας, που προϋποθέτει ηγέτες, κάθε επιπέδου, που να βιώνουν τα όσα διδάσκουν, ώστε να δύνανται να αποτελούν ένα ζωντανό πρότυπο των αξιών, που προτείνουν, ικανό να παρακινήσει, με τη δύναμη της μίμησης και ευγενούς «συνήθειας», όλους στην πραγμάτωση του αγαθού και στην εναρμόνιση των υλικών , των ψυχικών και πνευματικών απολαύσεων! Άρα για να μπορέσει κάθε λαός να αναδείξει τον καλύτερο δυνατό ηγέτη, στην ώρα της «φουρτούνας», θα πρέπει να έχει προηγηθεί μία μακρά περίοδος άσκησής του, σε επίπεδο παιδείας και αγωγής, ώστε και να τον αναγνωρίζει και να μην γίνεται υποχείριο πάσης φύσεως απατηλών προβολών και συμφερόντων και να τον υποστηρίζει έναντι των βεβαίων εχθρών του. Διότι Ηγέτης, χωρίς Λαό συνειδητών Πολιτών – Οπλιτών, που μάχονται μαζί του, με κοινότητα σκοπού και στόχου, στερείται ουσίας και νοήματος.

Ο Ηγέτης – Στρατηγός αναδεικνύεται μέσα από την κοινωνία και αποτελεί το απαύγασμα της σοφίας και της αρετής της, ενδεικτικό του επιπέδου που έχει αυτή επιτύχει μέσα στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Όσο πιο εξελιγμένο το επίπεδο του λαού, τόσο ανωτέρου επιπέδου και οι ηγέτες, που έχει αυτός ανάγκη, για να τον βοηθήσει στην εξέλιξή του και την επίτευξη του ιστορικού του ρόλου.

Ο Ηγέτης – Στρατηγός αναπτύσσει και καλλιεργεί την προσωπικότητά του από κάθε δυνατή άποψη και αυτό το κάνει με επίγνωση ότι ο ρόλος του δεν είναι του στυγερού δυνάστη, αλλά του καλού ποιμένος, του καθοδηγητή, του εμπράκτως ασκούντος τις αρετές, του προτύπου ζωής!

Ο Ηγέτης – Στρατηγός αναλαμβάνει έργα διακινδυνεύοντας, αλλά πάντα με σύνεση και με βάση το γενικότερο συμφέρον. Η διακινδύνευση του ηγέτη, δεν είναι ένα παίγνιο, αφημένο στους νόμους της τυχαιότητας και της χαοτικής εξέλιξης των πραγμάτων, αλλά εντάσσεται μέσα σε ένα πεδίο, όπου αναπτύσσει ενεργητικά, δυναμικά και με σύνεση τη δική του δυναμική, για να επιδράσει θετικά στην εξέλιξη των πραγμάτων, ως αναγκαίου στοιχείου της αλληλεπίδρασης των κρίσιμων παραγόντων.

Ο Ηγέτης – Στρατηγός οφείλει εκ της φύσεώς του να εντρυφεί και μελετά σε βάθος τον εαυτό του, τους άλλους και τη φύση, αποκτώντας ένα συνεχώς διευρυνόμενο επίπεδο αυτογνωσίας, αυτοπεποίθησης και αυτοπραγμάτωσης. Τούτο του επιτρέπει να στέκεται με θάρρος, αλλά και γνώση ενώπιον της κάθε εξουσίας και να αρθρώνει λόγο σοφίας, αλλά και να προστατεύει και  να καθοδηγεί προς το καλό και συμφέρον, επιτελώντας με τη μεγαλύτερη δυνατή τελειότητα το ιδιαίτερο έργο ζωής, που του ανέθεσε ο Δημιουργός των Συμπάντων.

Ο Ηγέτης – Στρατηγός καθώς εξελίσσεται επιτελεί έναν μοναδικό ρόλο, επίτευξης της αρμονίας και ενθαλπίας, μέσα σε ένα κοσμικό πεδίο, που το χαρακτηρίζει η αυξανόμενη εντροπία σύγκρουσης αντιθετικών δυνάμεων. Αποτελεί παράγοντα ενότητας, σύνθεσης και ενίσχυσης των ανθρώπων, σεβασμού και υποστήριξής τους, στο διαρκή αγώνα όλων για την νοηματοδότηση της ζωής τους και την επίτευξη των επιμέρους , αλλά και των καθολικών στόχων, προς την συνείδηση και την ευημερία. Έτσι αναδεικνύεται σε πρότυπο με καθολική εμβέλεια , ακόμη και για όσους χαρακτηρίζονται ως «εχθροί»!

Ο Ηγέτης – Στρατηγός καθώς εξελίσσεται συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχουν «εχθροί» εκτός αυτού, γιατί κανένας εξωτερικός παράγων δεν μπορεί να επηρεάσει το συνειδητό άνθρωπο, αν ο τελευταίος δεν ανοίξει τις πόρτες στην άρνηση και δεν το επιτρέψει. Έτσι αντιμετωπίζει όλους τους ανθρώπους με συμπάθεια και κατανόηση και αυτό επιτρέπει να παραμένουν όρθιες οι αναγκαίες γέφυρες επικοινωνίας, που διευρύνουν της ατομική και παγκόσμια συνειδητότητα. Στην πορεία αυτή συνειδητοποιεί ότι μόνος «εχθρός» του είναι ο ασυνείδητος και απαίδευτος εαυτός του και εκεί κατευθύνει τον ΑΓΩΝΑ του μέσα στο χρόνο!

Όσο ο Κόσμος μας θα εξελίσσεται και  θα ανεβαίνει την κλίμακα της αρετής, τόσο καθένας από εμάς θα συνειδητοποιεί ότι αποτελεί έναν Ηγέτη – Στρατηγό, του δικού του μικροκόσμου. Κι αν καθένας από εμάς θέλει να συνεχίσει να αποτελεί παράγοντα θετικής ανέλιξης του ιδίου και της ανθρωπότητας ως συλλογικότητας, οφείλει με απόλυτη επίγνωση και αγάπη, να αρχίσει από σήμερα ήδη, να εργάζεται προς την κατεύθυνση αυτή, κάνοντας μικρά και σταθερά κάθε ημέρα βήματα. Έτσι μόνον ανελίσσεται στην Κλίμακα, που είναι απότομη κι οι πτώσεις της κοστίζουν ακριβά!

 

Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή <<Στα μονοπάτια των Ανθρώπων>>

Ελάτε κοντά μας για να σηκώσουμε τον Κόσμο μας ψηλά και να τον ξανακάνουμε Κόσμημα της Δημιουργίας!